[भ] ये च गाः संप्रयच्छन्ति हुतशिष्टाशिनश च ये तेषां सत्राणि यज्ञाश च नित्यम एव युधिष्ठिर ॥ 1 ॥
ऋते दधिघृतेनेह न यज्ञः संप्रवर्तते तेन यज्ञस्य यज्ञत्वम अतॊ मूलं च लक्ष्यते ॥ 2 ॥
दानानाम अपि सर्वेषां गवां दानं परशस्यते गावः शरेष्ठाः पवित्राश च पावनं हय एतद उत्तमम ॥ 3 ॥
पुष्ट्य अर्थम एताः सेवेत शान्त्य अर्थम अपि चैव ह पयॊ दधिघृतं यासां सर्वपापप्रमॊचनम ॥ 4 ॥
गावस तेजः परं परॊक्तम इह लॊके परत्र च न गॊभ्यः परमं किं चित पवित्रं पुरुषर्षभ ॥ 5 ॥
अत्राप्य उदाहरन्तीमम इतिहासं पुरातनम पितामहस्य संवादम इन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ 6 ॥
परा भूतेषु दैत्येषु शक्रे तरिभुवनेश्वरे परजाः समुदिताः सर्वाः सत्यधर्मपरायणाः ॥ 7 ॥
अथर्षयः स गन्धर्वाः किंनरॊरगराक्षसाः देवासुरसुपर्णाश च परजानां पतयस तथा पर्युपासन्त कौरव्य कदा चिद वै पितामहम ॥ 8 ॥
नारदः पर्वतश चैव विश्वावसुहहाहुहू दिव्यतानेषु गायन्तः पर्युपासन्त तं परभुम ॥ 9 ॥
तत्र दिव्यानि पुष्पाणि परावहत पवनस तथा आजह्रुर ऋतवश चापि सुगन्धीनि पृथक पृथक ॥ 10 ॥
तस्मिन देवसमावाये सर्वभूतसमागमे दिव्यवादित्र संघुष्टे दिव्यस्त्री चारणावृते इन्द्रः पप्रच्छ देवेशम अभिवाद्य परणम्य च ॥ 11 ॥
देवानां भगवन कस्माल लॊकेशानां पितामह उपरिष्टाद गवां लॊक एतद इच्छामि वेदितुम ॥ 12 ॥
किं तपॊ बरह्मचर्यं वा गॊभिः कृतम इहेश्वर देवानाम उपरिष्टाद यद वसन्त्य अरजसः सुखम ॥ 13 ॥
तत्र परॊवाच तं बरह्मा शक्रं बलनिसूदनम अवज्ञातास तवया नित्यं गावॊ बलनिसूदन ॥ 14 ॥
तेन तवम आसां माहात्म्यं न वेत्थ शृणु तत परभॊ गवां परभावं परमं माहात्म्यं च सुरर्षभ ॥ 15 ॥
यज्ञाङ्गं कथिता गावॊ यज्ञ एव च वासव एताभिश चाप्य ऋते यज्ञॊ न परवर्तेत कथं चन ॥ 16 ॥
धारयन्ति परजाश चैव पयसा हविषा तथा एतासां तनयाश चापि कृषियॊगम उपासते ॥ 17 ॥
जनयन्ति च धान्यानि बीजानि विविधानि च ततॊ यज्ञाः परवर्तन्ते हव्यं कव्यं च सर्वशः ॥ 18 ॥
पयॊ दधिघृतं चैव पुण्याश चैताः सुराधिप वहन्ति विविधान भारान कषुत कृष्णा परिपीडिताः ॥ 19 ॥
मुनींश च धारयन्तीह परजाश चैवापि कर्मणा वासवाकूट वाहिन्यः कर्मणा सुकृतेन च उपरिष्टात ततॊ ऽसमाकं वसन्त्य एताः सदैव हि ॥ 20 ॥
एतत ते कारणं शक्र निवासकृतम अद्य वै गवां देवॊपरिष्टाद धि समाख्यातं शतक्रतॊ ॥ 21 ॥
एता हि वरदत्ताश च वरदाश चैव वासव सौरभ्यः पुण्यकर्मिण्यः पावनाः शुभलक्षणाः ॥ 22 ॥
यदर्थं गा गताश चैव सौरभ्यः सुरसत्तम तच च मे शृणु कार्त्स्न्येन वदतॊ बलसूदन ॥ 23 ॥
पुरा देवयुगे तात दैत्येन्द्रेषु महात्मसु तरीँल लॊकान अनुशासत्सु विष्णौ गर्भत्वम आगते ॥ 24 ॥
अदित्यास तप्यमानायास तपॊ घॊरं सुशुश्चरम पुत्रार्थम अमर शरेष्ठ पादेनैकेन नित्यदा ॥ 25 ॥
तां तु दृष्ट्वा महादेवीं तप्यमानां महत तपः दक्षस्य दुहिता देवी सुरभिर नाम नामतः ॥ 26 ॥
अतप्यत तपॊ घॊरं हृष्टा धर्मपरायणा कैलासशिखरे रम्ये देवगन्धर्वसेविते ॥ 27 ॥
वयतिष्ठद एकपादेन परमं यॊगम आस्थिता दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥ 28 ॥
संतप्तास तपसा तस्या देवाः सर्षिमहॊरगाः तत्र गत्वा मया सार्धं पर्युपासन्त तां शुभाम ॥ 29 ॥
अथाहम अब्रुवं तत्र देवीं तां तपसान्विताम किमर्थं तप्यते देवि तपॊ घॊरम अनिन्दिते ॥ 30 ॥
परीतस ते ऽहं महाभागे तपसानेन शॊभने वरयस्व वरं देवि दातास्मीति पुरंदर ॥ 31 ॥
[सुरभी] वरेण भगवन मह्यं कृतं लॊकपितामह एष एव वरॊ मे ऽदय यत परीतॊ ऽसि ममानघ ॥ 32 ॥
[बर] ताम एवं बरुवतीं देवीं सुरभीं तरिदशेश्वर परत्यव्रुवं यद देवैन्द्र तन निबॊध शचीपते ॥ 33 ॥
अलॊभ काम्यया देवि तपसा च शुभेन ते परसन्नॊ ऽहं वरं तस्माद अमरत्वं ददानि ते ॥ 34 ॥
तरयाणाम अपि लॊकानाम उपरिष्टान निवत्स्यसि मत्प्रसादाच च विख्यातॊ गॊलॊकः स भविष्यति ॥ 35 ॥
मानुषेषु च कुर्वाणाः परजाः कर्मसुतास तव निवत्स्यन्ति महाभागे सर्वा दुहितरश च ते ॥ 36 ॥
मनसा चिन्तिता भॊगास तवया वै दिव्यमानुषाः यच च सवर्गसुखं देवि तत ते संपत्स्यते शुभे ॥ 37 ॥
तस्या लॊकाः सहस्राक्ष सर्वकामसमन्विताः न तत्र करमते मृत्युर न जरा न च पावकः न दैन्यं नाशुभं किं चिद विद्यते तत्र वासव ॥ 38 ॥
तत्र दिव्यान्य अरण्यानि दिव्यानि भवनानि च विमानानि च युक्तानि कामगानि च वासव ॥ 39 ॥
वरतैश च विविधैः पुण्यैस तथा तीर्थानुसेवनात तपसा महता चैव सुकृतेन च कर्मणा शक्यः समासादयितुं गॊलॊकः पुष्करेक्षण ॥ 40 ॥
एतत ते सर्वम आख्यातं मया शक्रानुपृच्छते न ते परिभवः कार्यॊ गवाम अरिनिसूदन ॥ 41 ॥
[भ] एतच छरुत्वा सहस्राक्षः पूजयाम आस नित्यदा गाश चक्रे बहुमानं च तासु नित्यं युधिष्ठिर ॥ 42 ॥
एतत ते सर्वम आख्यातं पावनं च महाद्युते पवित्रं परमं चापि गवां माहात्म्यम उत्तमम कीर्तितं पुरुषव्याघ्र सर्वपापविनाशनम ॥ 43 ॥
य इदं कथयेन नित्यं बराह्मणेभ्यः समाहितः हव्यकव्येषु यज्ञेषु पितृकार्येषु चैव ह सार्वकामिकम अक्षय्यं पितॄंस तस्यॊपतिष्ठति ॥ 44 ॥
गॊषु भक्तश च लभते यद यद इच्छति मानवः सत्रियॊ ऽपि भक्ता या गॊषु ताश च कामान अवाप्नुयुः ॥ 45 ॥
पुत्रार्थी लभते पुत्रं कन्या पतिम अवाप्नुयात धनार्थी लभते वित्तं धर्मार्थी धर्मम आप्नुयात ॥ 46 ॥
विद्यार्थी पराप्नुयाद विद्यां सुखार्थी पराप्नुयात सुखम न किं चिद दुर्लभं चैव गवां भक्तस्य भारत ॥ 47 ॥
अनुशासनपर्व · Anushasana Parva
अध्याय 82
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 83