[य] मया गवां पुरीषं वै शरिया जुष्टम इति शरुतम एतद इच्छाम्य अहं शरॊतुं संशयॊ ऽतर हि मे महान ॥ 1 ॥
[भ] अत्राप्य उदाहरन्तीमम इतिहासं पुरातनम गॊभिर नृपेह संवादं शरिया भरतसत्तम ॥ 2 ॥
शरीः कृत्वेह वपुः कान्तं गॊमध्यं परविवेश ह गावॊ ऽथ विस्मितास तस्या दृष्ट्वा रूपस्य संपदम ॥ 3 ॥
[गावह] कासि देवि कुतॊ वा तवं रूपेणाप्रतिमा भुवि विस्मिताः सम महाभागे तव रूपस्य संपदा ॥ 4 ॥
इच्छामस तवां वयं जञातुं का तवं कव च गमिष्यसि तत्त्वेन च सुवर्णाभे सर्वम एतद बरवीहि नः ॥ 5 ॥
[षरी] लॊककान्तास्मि भद्रं वः शरीर नाम्नेह परिश्रुता मया दैत्याः परित्यक्ता विनष्टाः शाश्वतीः समाः ॥ 6 ॥
इन्द्रॊ विवस्वान सॊमश च विष्णुर आपॊ ऽगनिर एव च मयाभिपन्ना ऋध्यन्ते ऋषयॊ देवतास तथा ॥ 7 ॥
यांश च दविषाम्य अहं गावस ते विनश्यन्ति सर्वशः धर्मार्थकामहीनाश च ते भवन्त्य असुखान्विताः ॥ 8 ॥
एवं परभावां मां गावॊ विजानीत सुखप्रदाम इच्छामि चापि युष्मासु वस्तुं सर्वासु नित्यदा आगता परार्थयानाहं शरीजुष्टा भवतानघाः ॥ 9 ॥
[गावह] अध्रुवां चञ्चलां च तवां सामान्यां बहुभिः सह न तवाम इच्छामि भद्रं ते गम्यतां यत्र रॊचते ॥ 10 ॥
वपुष्मन्त्यॊ वयं सर्वाः किम अस्माकं तवयाद्य वै यत्रेष्टं गम्यतां तत्र कृतकार्या वयं तवया ॥ 11 ॥
[षरी] किम एतद वः कषमं गावॊ यन मां नेहाभ्यनन्दथ न मां संप्रति गृह्णीथ कस्माद वै दुर्लभां सतीम ॥ 12 ॥
सत्यश च लॊकवादॊ ऽयं लॊके चरति सुव्रताः सवयं पराप्ते परिभवॊ भवतीति विनिश्चयः ॥ 13 ॥
महद उग्रं तपः कृत्वा मां निषेवन्ति मानवाः देवदानवगन्धर्वाः पिशाचॊरगराक्षसाः ॥ 14 ॥
कषमम एतद धि वॊ गावः परतिगृह्णीत माम इह नावमन्या हय अहं सौम्यास तरिलॊके स चराचरे ॥ 15 ॥
[गावह] नावमन्यामहे देवि न तवां परिभवामहे अध्रुवा चलचित्तासि ततस तवां वर्जयामहे ॥ 16 ॥
बहुनात्र किम उक्तेन गम्यतां यत्र वाञ्छसि वपुष्मत्यॊ वयं सर्वाः किम अस्माकं तवयानघ ॥ 17 ॥
[षरी] अवज्ञाता भविष्यामि सर्वलॊकेषु मानदाः परत्याख्यानेन युष्माभिः परसादः करियताम इति ॥ 18 ॥
महाभागा भवत्यॊ वै शरण्याः शरणागताम परित्रायन्तु मां नित्यं भजमानाम अनिन्दिताम माननां तव अहम इच्छामि भवत्यः सततं शुभाः ॥ 19 ॥
अप्य एकाङ्के तु वॊ वस्तुम इच्छामि च सुकुत्सिते न वॊ ऽसति कुत्सितं किं चिद अङ्गेष्व आलक्ष्यते ऽनघाः ॥ 20 ॥
पुण्याः पवित्राः सुभगा ममादेशं परयच्छत वसेयं यत्र चाङ्गे ऽहं तन मे वयाख्यातुम अर्हथ ॥ 21 ॥
[भ] एवम उक्तास तु ता गावः शुभाः करुणवत्सलाः संमन्त्र्य सहिताः सर्वाः शरियम ऊचुर नराधिप ॥ 22 ॥
अवश्यं मानना कार्या तवास्माभिर यशस्विनि शकृन मूत्रे निवस नः पुण्यम एतद धि नः शुभे ॥ 23 ॥
[षरी] दिष्ट्या परसादॊ युष्माभिः कृतॊ मे ऽनुग्रहात्मकः एवं भवतु भद्रं वः पूजितास्मि सुखप्रदाः ॥ 24 ॥
[भ] एवं कृत्वा तु समयं शरीर गॊभिः सह भारत पश्यन्तीनां ततस तासां तत्रैवान्तरधीयत ॥ 25 ॥
एतद गॊशकृतः पुत्र माहात्म्यं ते ऽनुवर्णितम महात्म्यं च गवां भूयः शरूयतां गदतॊ मम ॥ 26 ॥
अनुशासनपर्व · Anushasana Parva
अध्याय 81
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 82