धर्मDharmic Data

अनुशासनपर्व · Anushasana Parva

अध्याय 60

  1. [य] दानं यज्ञक्रिया चेह किंस्वित परेत्य महाफलम कस्य जयायः फलं परॊक्तं कीदृशेभय कथं कदा ॥ 1 ॥

  2. एतद इच्छामि विज्ञातुं याथा तथ्येन भारत विद्वञ जिज्ञासमानाय दानधर्मान परचक्ष्व मे ॥ 2 ॥

  3. अन्तर्वेद्यां च यद दत्तं शरद्धया चानृशंस्यतः किं सविन निःश्रेयसं तात तन मे बरूहि पितामह ॥ 3 ॥

  4. [भ] रौद्रं कर्म कषत्रियस्य सततं तात वर्तते तस्य वैतानिकं कर्म दानं चैवेह पावनम ॥ 4 ॥

  5. न तु पापकृतां राज्ञां परतिगृह्णन्ति साधवः एतस्मात कारणाद यज्ञैर यजेद राजाप्त दक्षिणैः ॥ 5 ॥

  6. अथ चेत परतिगृह्णीयुर दद्याद अहर अहर नृपः शरद्धाम आस्थाय परमां पावनं हय एतद उत्तमम ॥ 6 ॥

  7. बराह्मणांस तर्पयेद दरव्यैस ततॊ यज्ञे यतव्रतः मैत्रान साधून वेदविदः शीलवृत्ततपॊ ऽनवितान ॥ 7 ॥

  8. यत ते तेन करिष्यन्ति कृतं तेन भविष्यति यज्ञान साधय साधुभ्यः सवाद्व अन्नान दक्षिणावतः ॥ 8 ॥

  9. इष्टं दत्तं च मन्येथा आत्मानं दानकर्मणा पूजयेथा यायजूकांस तवाप्य अंशॊ भवेद यथा ॥ 9 ॥

  10. परजावतॊ भरेथाश च बराह्मणान बहु भारिणः परजावांस तेन भवति यथा जनयिता तथा ॥ 10 ॥

  11. यावतॊ वै साधु धर्मान सन्तः संवर्तयन्त्य उत सर्वे ते चापि भर्तव्या नरा ये बहु भारिणः ॥ 11 ॥

  12. समृद्धः संप्रयच्छस्व बराह्मणेभ्यॊ युधिष्ठिर धेनूर अनडुहॊ ऽननानिच छत्रं वासांस्य उपानहौ ॥ 12 ॥

  13. आज्यानि यजमानेभ्यस तथान्नाद्यानि भारत अश्ववन्ति च यानानि वेश्मानि शयनानि च ॥ 13 ॥

  14. एते देया वयुष्टिमन्तॊ लघूपायाश च भारत अजुगुप्सांश च विज्ञाय बराह्मणान वृत्ति कर्शितान ॥ 14 ॥

  15. उपच्छन्नं परकाशं वा वृत्त्या तान परतिपादय राजसूयाश्वमेधाभ्यां शरेयस तत कषत्रियान परति ॥ 15 ॥

  16. एवं पापैर विमुक्तस तवं पूतः सवर्गम अवाप्स्यसि सरंसयित्वा पुनः कॊशं यद राष्ट्रं पालयिष्यसि ॥ 16 ॥

  17. ततश च बरह्मभूयस्त्वम अवाप्स्यसि धनानि च आत्मनश च परेषां च वृत्तिं संरक्ष भारत ॥ 17 ॥

  18. पुत्रवच चापि भृत्यान सवान परजाश च परिपालय यॊगक्षेमश च ते नित्यं बराह्मणेष्व अस्तु भारत ॥ 18 ॥

  19. अरक्षितारं हर्तारं विलॊप्तारम अदायकम तं सम राजकलिं हन्युः परजाः संभूय निर्घृणम ॥ 19 ॥

  20. अहं वॊ रक्षितेत्य उक्त्वा यॊ न रक्षति भूमिपः स संहत्य निहन्तव्यः शवेव सॊन्माद आतुरः ॥ 20 ॥

  21. पापं कुर्वन्ति यत किं चित परजा राज्ञा हय अरक्षिताः चतुर्थं तस्य पापस्य राजा भारत विन्दति ॥ 21 ॥

  22. अप्य आहुः सर्वम एवेति भूयॊ ऽरधम इति निश्चयः चतुर्थं मतम अस्माकं मनॊः शरुत्वानुशासनम ॥ 22 ॥

  23. शुभं वा यत परकुर्वन्ति परजा राज्ञा सुरक्षिताः चतुर्थं तस्य पुण्यस्य राजा चाप्नॊति भारत ॥ 23 ॥

  24. जीवन्तं तवानुजीवन्तु परजाः सर्वा युधिष्ठिर पर्जन्यम इव भूतानि महाद्रुमम इव दविजाः ॥ 24 ॥

  25. कुबेरम इव रक्षांसि शतक्रतुम इवामराः जञातयस तवानुजीवन्तु सुहृदश च परंतप ॥ 25 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 61

Previous: अध्याय 59