[भ] तम आगतम अभिप्रेक्ष्य शिष्यं वाक्यम अथाब्रवीत देव शर्मा महातेजा यत तच छृणु नराधिप ॥ 1 ॥
[द] किं ते विपुलदृष्टं वै तस्मिन्न अध्य महावने ते तवा जानन्ति निपुण आत्मा च रुचिर एव च ॥ 2 ॥
[व] बरह्मर्षे मिथुनं किं तत के च ते पुरुषा विभॊ ये मां जानन्ति तत्त्वेन तांश च मे वक्तुम अर्हसि ॥ 3 ॥
[द] यद वै तन मिथुनं बरह्मन्न अहॊरात्रं हि विद्धि तत चक्रवत परिवर्तेत तत ते जानाति दुष्कृतम ॥ 4 ॥
ये च ते पुरुषा विप्र अक्षैर दीव्यन्ति हृष्टवत ऋतूंस तान अभिजानीहि ते ते जानन्ति दुष्कृतम ॥ 5 ॥
न मां कश चिद विजानीत इति कृत्वा न विश्वसेत नरॊ रहसि पापात्मा पापकं कर्म वै दविज ॥ 6 ॥
कुर्वाणं हि नरं कर्म पापं रहसि सर्वदा पश्यन्ति ऋतवश चापि तथा दिननिशे ऽपय उत ॥ 7 ॥
ते तवां हर्षस्मितं दृष्ट्वा गुरॊः कर्मानिवेदकम समारयन्तस तथा पराहुस ते यथा शरुतवान भवान ॥ 8 ॥
अहॊरात्रं विजानाति ऋतवश चापि नित्यशः पुरुषे पापकं कर्म शुभं वा शुभकर्मणः ॥ 9 ॥
तत तवया मम यत कर्म वयभिचाराद भयात्मकम नाख्यातम इति जानन्तस ते तवाम आहुस तथा दविज ॥ 10 ॥
ते चैव हि भवेयुस ते लॊकाः पापकृतॊ यथा कृत्वा नाचक्षते कर्म मम यच च तवया कृतम ॥ 11 ॥
तथा शक्या च दुर्वृत्ता रक्षितुं परमदा दविज न च तवं कृतवान किं चिद आगः परीतॊ ऽसमि तेन ते ॥ 12 ॥
यदि तव अहं तवा दुर्वृत्तम अद्राक्षं दविजसत्तम शपेयं तवाम अहं करॊधान न मे ऽतरास्ति विचारणा ॥ 13 ॥
सज्जन्ति पुरुषे नार्यः पुंसां सॊ ऽरथश च पुष्कलः अन्यथा रक्षतः शापॊ ऽभविष्यत ते गतिश च सा ॥ 14 ॥
रक्षिता सा तवया पुत्र मम चापि निवेदिता अहं ते परीतिमांस तात सवस्ति सवर्गं गमिष्यसि ॥ 15 ॥
[भ] इत्य उक्त्वा विपुलं परीतॊ देव शर्मा महान ऋषिः मुमॊद सवर्गम आस्थाय सह भार्यः स शिष्यकः ॥ 16 ॥
इदम आख्यातवांश चापि ममाख्यानं महामुनिः मार्कण्डेयः पुरा राजन गङ्गाकूले कथान्तरे ॥ 17 ॥
तस्माद बरवीमि पार्थ तवा सत्रियः सर्वाः सदैव च उभयं दृश्यते तासुसततं साध्व असाधु च ॥ 18 ॥
सत्रियः साध्व्यॊ महाभागाः संमता लॊकमातरः धारयन्ति महीं राजन्न इमां स वनकाननाम ॥ 19 ॥
असाध्व्यश चापि दुर्वृत्ताः कुलघ्न्यः पापनिश्चयाः विज्ञेया लक्षणैर दुष्टैः सवगात्रसहजैर नृप ॥ 20 ॥
एवम एतासु रक्षा वै शक्या कर्तुं महात्मभिः अन्यथा राजशार्दूल न शक्या रक्षितुं सत्रियः ॥ 21 ॥
एता हि मनुजव्याघ्रतीष्क्णास तीक्ष्णपराक्रमाः नासाम अस्ति परियॊ नाम मैथुने संगमे नृभिः ॥ 22 ॥
एताः कृत्याश च कार्याश च कृताश च भरतर्षभ न चैकस्मिन्न रमन्त्य एताः पुरुषे पाण्डुनन्दन ॥ 23 ॥
नासु सनेहॊ नृभिः कार्यस तथैवेर्ष्या जनेश्वर खेदम आस्थाय भुञ्जीत धर्मम आस्थाय चैव हि ॥ 24 ॥
विहन्येतान्यथा कुर्वन नरः कौरवनन्दन सर्वथा राजशार्दूल युक्तिः सर्वत्र पूज्यते ॥ 25 ॥
तेनैकेन तु रक्षा वै विपुलेन कृता सत्रियाः नान्यः शक्तॊ नृलॊके ऽसमिन रक्षितुं नृप यॊषितः ॥ 26 ॥
अनुशासनपर्व · Anushasana Parva
अध्याय 43
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 44