[व] तूष्णींभूते तदा भीष्मे पटे चित्रम इवार्पितम मुहूर्तम इव च धयात्वा वयासः सत्यवती सुतः नृपं शयानं गाङ्गेयम इदम आह वचस तदा ॥ 1 ॥
राजन परकृतिम आपन्नः कुरुराजॊ युधिष्ठिरः सहितॊ भरातृभिः सर्वैः पार्थिवैश चानुयायिभिः ॥ 2 ॥
उपास्ते तवां नरव्याघ्र सह कृष्णेन धीमता तम इमं पुरयानाय तवम अनुज्ञातुम अर्हसि ॥ 3 ॥
एवम उक्तॊ भगवता वयासेन पृथिवीपतिः युधिष्ठिरं सहामात्यम अनुजज्ञे नदी सुतः ॥ 4 ॥
उवाच चैनं मधुरं ततः शांतनवॊ नृपः परविशस्व पुरं राजन वयेतु ते मानसॊ जवरः ॥ 5 ॥
यजस्व विविधैर यज्ञैर बह्व अन्नैः सवाप्तदक्षिणैः ययातिर इव राजेन्द्र शरद्दा दमपुरःसरः ॥ 6 ॥
कषत्रधर्मरतः पार्थ पितॄन देवांश च तर्पय शरेयसा यॊक्ष्यसे चैव वयेतु ते मानसॊ जवरः ॥ 7 ॥
रञ्जयस्व परजाः सर्वाः परकृतीः परिसान्त्वय सुहृदः फलसत्कारैर अभ्यर्चय यथार्हतः ॥ 8 ॥
अनु तवां तात जीवन्तु मित्राणि सुहृदस तथा चैत्यस्थाने सथितं वृक्षं फलवन्तम इव दविजाः ॥ 9 ॥
आगन्तव्यं च भवता समये मम पार्थिव विनिवृत्ते दिनकरे परवृत्ते चॊत्तरायणे ॥ 10 ॥
तथेत्य उक्त्वा तु कौन्तेयः सॊ ऽभिवाद्य पितामहम परययौ सपरीवारॊ नगरं नागसाह्वयम ॥ 11 ॥
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य गान्धारीं च पतिव्रताम सह तैर ऋषिभिः सर्वैर भरातृभिः केशवेन च ॥ 12 ॥
पौरजानपदैश चैव मन्त्रिवृद्धैश च पार्थिवः परविवेश कुरुश्रेष्ठ पुरं वारणसाह्वयम ॥ 13 ॥
अनुशासनपर्व · Anushasana Parva
अध्याय 152
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 153