धर्मDharmic Data

अनुशासनपर्व · Anushasana Parva

अध्याय 137

  1. [य] कां तु बराह्मण पूजायां वयुष्टिं दृष्ट्वा जनाधिप कं वा कर्मॊदयं मत्वा तान अर्चसि महामते ॥ 1 ॥

  2. [भ] अत्राप्य उदाहरन्तीमम इतिहासं पुरातनम पवनस्य च संवादम अर्जुनस्य च भारत ॥ 2 ॥

  3. सहस्रभुज भृच छरीमान कार्तवीर्यॊ ऽभवत परभुः अस्य लॊकस्य सर्वस्य माहिष्मत्यां महाबलः ॥ 3 ॥

  4. स तु रत्नाकरवतीं स दवीपां सागराम्बराम शशास सर्वां पृथिवीं हैहयः सत्यविक्रमः ॥ 4 ॥

  5. सववित्तं तेन दत्तं तु दत्तात्रेयाय कारणे कषत्रधर्मं पुरस्कृत्य विनयं शरुतम एव च ॥ 5 ॥

  6. आराधयाम आस च तं कृतवीर्यात्मजॊ मुनिम नयमन्त्रयत संहृष्टः स दविजश च वरैस तरिभिः ॥ 6 ॥

  7. स वरैश छन्दितस तेन नृपॊ वचनम अब्रवीत सहस्रबाहुर भूयां वै चमूमध्ये गृहे ऽनयथा ॥ 7 ॥

  8. मम बाहुसहस्रं तु पश्यन्तां सैनिका रणे विक्रमेण महीं कृत्स्नां जयेयं विपुलव्रत तां च धर्मेण संप्राप्य पालयेयम अतन्द्रितः ॥ 8 ॥

  9. चतुर्थं तु वरं याचे तवाम अहं दविजसत्तम तं ममानुग्रह कृते दातुम अर्हस्य अनिन्दित अनुशासन्तु मां सन्तॊ मिथ्यावृत्तं तदाश्रयम ॥ 9 ॥

  10. इत्य उक्तः स दविजः पराह तथास्त्व इति नराधिपम एवं समभवंस तस्य वरास ते दीप्ततेजसः ॥ 10 ॥

  11. ततः स रथम आस्थाय जवलनार्कसमद्युतिः अब्रवीद वीर्यसंमॊहात कॊ नव अस्ति सदृशॊ मया वीर्यधैर्य यशः शौचैर विक्रमेणौजसापि वा ॥ 11 ॥

  12. तद वाक्यान्ते चान्तरिक्षे वाग उवाचाशरीरिणी न तवं मूढ विजानीषे बराह्मणं कषत्रियाद वरम सहितॊ बराह्मणेनेह कषत्रियॊ रक्षति परजाः ॥ 12 ॥

  13. [अर्जुन] कुर्यां भूतानि तुष्टॊ ऽहं करुद्धॊ नाशं तथा नये कर्मणा मनसा वाचा न मत्तॊ ऽसति वरॊ दविजः ॥ 13 ॥

  14. पूर्वॊ बरह्मॊत्तरॊ वादॊ दवितीयः कषत्रियॊत्तरः तवयॊक्तौ यौ तु तौ हेतू विशेषस तव अत्र दृश्यते ॥ 14 ॥

  15. बराह्मणाः संश्रिताः कषत्रं न कषत्रं बराह्मणाश्रितम शरितान बरह्मॊपधा विप्राः खादन्ति कषत्रियान भुवि ॥ 15 ॥

  16. कषत्रियेष्व आश्रितॊ धर्मः परजानां परिपालनम कषत्राद वृत्तिर बराह्मणानां तैः कथं बराह्मणॊ वरः ॥ 16 ॥

  17. सर्वभूतप्रधानांस तान भैक्ष वृत्तीन अहं सदा आत्मसंभावितान विप्रान सथापयाम्य आत्मनॊ वशे ॥ 17 ॥

  18. कथितं हय अनया सत्यं गायत्र्या कन्यया दिवि विजेष्याम्य अवशान सर्वान बराह्मणांश चर्म वाससः ॥ 18 ॥

  19. न च मां चयावयेद राष्ट्रात तरिषु लॊकेषु कश चन देवॊ वा मानुषॊ वापि तस्माज जयेष्ठॊ दविजाद अहम ॥ 19 ॥

  20. अद्य बरह्मॊत्तरं लॊकं करिष्ये कषत्रियॊत्तरम न हि मे संयुगे कश चित सॊढुम उत्सहते बलम ॥ 20 ॥

  21. अर्जुनस्य वचः शरुत्वा वित्रस्ताभून निशाचरी अथैनम अन्तरिक्षस्थस ततॊ वायुर अभाषत ॥ 21 ॥

  22. तयजैनं कलुषं भावं बराह्मणेभ्यॊ नमस्कुरु एतेषां कुर्वतः पापं राष्ट्रक्षॊभॊ हि ते भवेत ॥ 22 ॥

  23. अथ वा तवां महीपाल शमयिष्यन्ति वै दविजाः निरसिष्यन्ति वा राष्ट्राद धतॊत्साहं महाबलाः ॥ 23 ॥

  24. तं राजा कस तवम इत्य आह ततस तं पराह मारुतः वायुर वै देवदूतॊ ऽसमि हितं तवां परब्रवीम्य अहम ॥ 24 ॥

  25. [अ] अहॊ तवयाद्य विप्रेषु भक्तिरागः परदर्शितः यादृशं पृथिवी भूतं तादृशं बरूहि वै दविजम ॥ 25 ॥

  26. वायॊर वा सदृशं किं चिद बरूहि तवं बराह्मणॊत्तमम अपां वै सदृशं बरूहि सूर्यस्य नभसॊ ऽपि वा ॥ 26 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 138

Previous: अध्याय 136