[वैषम्पायन] एतावद उक्त्वा देवर्षिर विरराम स नारदः युधिष्ठिरस तु राजर्षिर दध्यौ शॊकपरिप्लुतः ॥ 1 ॥
तं दीनमनसं वीरम अधॊ वदनम आतुलम निःश्वसन्तं यथा नागं पर्यश्रुनयनं तथा ॥ 2 ॥
कुन्ती शॊकपरीताङ्गी दुःखॊपहत चेतना अब्रवीन मधुराभाषा काले वचनम अर्थवत ॥ 3 ॥
युधिष्ठिर महाबाहॊ नैनं शॊचितुम अर्हसि जहि शॊकं महाप्राज्ञ शृणु चेदं वचॊ मम ॥ 4 ॥
यतितः स मया पूर्वं भरात्र्यं जञापयितुं तव भास्करेण च देवेन पित्रा धर्मभृतां वर ॥ 5 ॥
यद वाच्यं हितकामेन सुहृदा भूतिम इच्छता तथा दिवाकरेणॊक्तः सवप्नान्ते मम चाग्रतः ॥ 6 ॥
न चैनम अशकद भानुर अहं वा सनेहकारणैः पुरा परत्यनुनेतुं वा नेतुं वाप्य एकतां तवया ॥ 7 ॥
ततः कालपरीतः स वैरस्यॊद्धुक्षणे रतः परतीप कारी युष्माकम इति चॊपेक्षितॊ मया ॥ 8 ॥
इत्य उक्तॊ धर्मराजस तु मात्रा बाष्पाकुलेक्षणः उवाच वाक्यं धर्मात्मा शॊकव्याकुल चेतनः ॥ 9 ॥
भवत्या गूढमन्त्रत्वात पीडितॊ ऽसमीत्य उवाच ताम शशाप च महातेजाः सर्वलॊकेषु च सत्रियः न गुह्यं धारयिष्यन्तीत्य अतिदुःख समन्वितः ॥ 10 ॥
स राजा पुत्रपौत्राणां संबन्धिसुहृदां तथा समरन्न उद्विग्नहृदयॊ बभूवास्वस्थ चेतनः ॥ 11 ॥
ततः शॊकपरीतात्मा स धूम इव पावकः निर्वेदम अकरॊद धीमान राजा संतापपीडितः ॥ 12 ॥
शान्तिपर्व · Shanti Parva
अध्याय 6
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 7