[वैषम्पायन] युधिष्ठिरस्य तद वाक्यं शरुत्वा दवैपायनस तदा समीक्ष्य निपुणं बुद्ध्या ऋषिः परॊवाच पाण्डवम ॥ 1 ॥
मा विषादं कृथा राजन कषत्रधर्मम अनुस्मर सवधर्मेण हता हय एते कषत्रियाः कषत्रियर्षभ ॥ 2 ॥
काङ्क्षमाणाः शरियं कृत्स्नां पृथिव्यां च महद यशः कृतान्तविधिसंयुक्ताः कालेन निधनं गताः ॥ 3 ॥
न तवं हन्ता न भीमॊ ऽपि नार्जुनॊ न यमाव अपि कालः पर्याय धर्मेण पराणान आदत्त देहिनाम ॥ 4 ॥
न यस्य माता पितरौ नानुग्राह्यॊ ऽसति कश चन कर्म साक्षी परजानां यस तेन कालेन संहृताः ॥ 5 ॥
हेतुमात्रम इदं तस्य कालस्य पुरुषर्षभ यद धन्ति भूतैर भूतानि तद अस्मै रूपम ऐश्वरम ॥ 6 ॥
कर्म मूर्त्य आत्मकं विद्धि साक्षिणं शुभपापयॊः सुखदुःखगुणॊदर्कं कालं कालफलप्रदम ॥ 7 ॥
तेषाम अपि महाबाहॊ कर्माणि परिचिन्तय विनाशहेतुकारित्वे यैस ते कालवशं गताः ॥ 8 ॥
आत्मनश च विजानीहि नियमव्रतशीलताम यदा तवम ईदृशं कर्म विधिनाक्रम्य कारितः ॥ 9 ॥
तवष्टेव विहितं यन्त्रं यथा सथापयितुर वशे कर्मणा कालयुक्तेन तथेदं भराम्यते जगत ॥ 10 ॥
पुरुषस्य हि दृष्ट्वेमाम उत्पत्तिम अनिमित्ततः यदृच्छया विनाशं च शॊकहर्षाव अनर्थकौ ॥ 11 ॥
वयलीकं चापि यत तव अत्र चित्तवैतंसिकं तव तदर्थम इष्यते राजन परायश्चित्तं तद आचर ॥ 12 ॥
इदं च शरूयते पार्थ युद्धे देवासुरे पुरा असुरा भरातरॊ जयेष्ठा देवाश चापि यवीयसः ॥ 13 ॥
तेषाम अपि शरीनिमित्तं महान आसीत समुच्छ्रयः युद्धं वर्षसहस्राणि दवात्रिंशद अभवत किल ॥ 14 ॥
एकार्णवां महीं कृत्वा रुधिरेण परिप्लुताम जघ्नुर दैत्यांस तदा देवास तरिदिवं चैव लेभिरे ॥ 15 ॥
तथैव पृथिवीं लब्ध्वा बराह्मणा वेद पारगाः संश्रिता दानवानां वै साह्यार्थे दर्पमॊहिताः ॥ 16 ॥
शाला वृका इति खयातास तरिषु लॊकेषु भारत अष्टाशीति सहस्राणि ते चापि विबुधैर हताः ॥ 17 ॥
धर्मव्युच्छित्तिम इच्छन्तॊ ये ऽधर्मस्य परवर्तकाः हन्तव्यास ते दुरात्मानॊ देवैर दैत्या इवॊल्वणाः ॥ 18 ॥
एकं हत्वा यदि कुले शिष्टानां सयाद अनामयम कुलं हत्वाथ राष्ट्रं वा न तद्वृत्तॊपघातकम ॥ 19 ॥
अधर्मरूपॊ धर्मॊ हि कश चिद अस्ति नराधिप धर्मश चाधर्मरूपॊ ऽसति तच च जञेयं विपश्चिता ॥ 20 ॥
तस्मात संस्तम्भयात्मानं शरुतवान असि पाण्डव देवैः पूर्वगतं मार्गम अनुयातॊ ऽसि भारत ॥ 21 ॥
न हीदृशा गमिष्यन्ति नरकं पाण्डवर्षभ भरातॄन आश्वासयैतांस तवं सुहृदश च परंतप ॥ 22 ॥
यॊ हि पापसमारम्भे कार्ये तद्भावभावितः कुर्वन्न अपि तथैव सयात कृत्वा च निरपत्रपः ॥ 23 ॥
तस्मिंस तत कलुषं सर्वं समाप्तम इति शब्दितम परायश्चित्तं न तस्यास्ति हरासॊ वा पापकर्मणः ॥ 24 ॥
तवं तु शुक्लाभिजातीयः परदॊषेण कारितः अनिच्छमानः कर्मेदं कृत्वा च परितप्यसे ॥ 25 ॥
अश्वमेधॊ महायज्ञः परायश्चित्तम उदाहृतम तम आहर महाराज वि पाप्मैवं भविष्यसि ॥ 26 ॥
मरुद्भिः सह जित्वारीन मघवान पाकशासनः एकैकं करतुम आहृत्य शतकृत्वः शतक्रतुः ॥ 27 ॥
पूतपाप्मा जितस्वर्गॊ लॊकान पराप्य सुखॊदयान मरुद्गणवृतः शक्रः शुशुभे भासयन दिशः ॥ 28 ॥
सवर्गलॊके महीयन्तम अप्सरॊभिः शचीपतिम ऋषयः पर्युपासन्ते देवाश च विबुधेश्वरम ॥ 29 ॥
सॊ ऽयं तवम इह संक्रान्तॊ विक्रमेण वसुंधराम निर्जिताश च महीपाला विक्रमेण तवयानघ ॥ 30 ॥
तेषां पुराणि राष्ट्राणि गत्वा राजन सुहृद्वृतः भरातॄन पुत्रांश च पौत्रांश च सवे सवे राज्ये ऽभिषेचय ॥ 31 ॥
बालान अपि च गर्भस्थान सान्त्वानि समुदाचरन रञ्जयन परकृतीः सर्वाः परिपाहि वसुंधराम ॥ 32 ॥
कुमारॊ नास्ति येषां च कन्यास तत्राभिषेचय कामाशयॊ हि सत्री वर्गः शॊकम एवं परहास्यति ॥ 33 ॥
एवम आश्वासनं कृत्वा सर्वराष्ट्रेषु भारत यजस्व वाजिमेधेन यथेन्द्रॊ विजयी पुरा ॥ 34 ॥
अशॊच्यास ते महात्मानः कषत्रियाः कषत्रियर्षभ सवकर्मभिर गता नाशं कृतान्तबलमॊहिताः ॥ 35 ॥
अवाप्तः कषत्रधर्मस ते राज्यं पराप्तम अकल्मषम चरस्व धर्मं कौन्तेय शरेयान यः परेत्य भाविकः ॥ 36 ॥
शान्तिपर्व · Shanti Parva
अध्याय 34
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 35