[नरनारायणौ] धन्यॊ ऽसय अनुगृहीतॊ ऽसि यत ते दृष्टः सवयंप्रभुः न हि तं दृष्टवान कश चित पद्मयॊनिर अपि सवयम ॥ 1 ॥
अव्यक्तयॊनिर भगवान दुर्दर्शः पुरुषॊत्तमः नारदैतद धि ते सत्यं वचनं समुदाहृतम ॥ 2 ॥
नास्य भक्तैः परियतरॊ लॊके कश चन विद्यते ततः सवयं दर्शितवान सवम आत्मानं दविजॊत्तमः ॥ 3 ॥
तपॊ हि तप्यतस तस्य यत सथानं परमात्मनः न तत संप्राप्नुते कश चिद ऋते हय आवां दविजॊत्तम ॥ 4 ॥
या हि सूर्यसहस्रस्य समस्तस्य भवेद दयुतिः सथानस्य सा भवेत तस्य सवयं तेन विराजता ॥ 5 ॥
तस्माद उत्तिष्ठते विप्र देवाद विश्वभुवः पतेः कषमा कषमावतां शरेष्ठ यया भूमिस तु युज्यते ॥ 6 ॥
तस्माच चॊत्तिष्ठते देवात सर्वभूति हितॊ रसः आपॊ येन हि युज्यन्ते दरवत्वं पराप्नुवन्ति च ॥ 7 ॥
तस्माद एव समुद्भूतं तेजॊ रूपगुणात्मकम येन सम युज्यते सूर्यस ततॊ लॊकान विराजते ॥ 8 ॥
तस्माद देवात समुद्भूतः सपर्शस तु पुरुषॊत्तमात येन सम युज्यते वायुस ततॊ लॊकान विवात्य असौ ॥ 9 ॥
तस्माच चॊत्तिष्ठते शब्दः सर्वलॊकेश्वरात परभॊः आकाशं युज्यते येन ततस तिष्ठत्य असंवृतम ॥ 10 ॥
तस्माच चॊत्तिष्ठते देवात सर्वभूतगतं मनः चन्द्रमा येन संयुक्तः परकाशगुण धारणः ॥ 11 ॥
सॊ भूतॊत्पादकं नाम तत सथानं वेद संज्ञितम विद्या सहायॊ यत्रास्ते भगवान हव्यकव्य भुक ॥ 12 ॥
ये हि निष्कल्मसा लॊके पुण्यपापविवर्जिताः तेषां वै कषेमम अध्वानं गच्छतां दविजसत्तम सर्वलॊकतमॊ हन्ता आदित्यॊ दवारम उच्यते ॥ 13 ॥
आदित्यदग्धसर्वाङ्गा अदृश्याः केन चित कव चित परमानु भूता भूत्वा तु तं देवं परविशन्त्य उत ॥ 14 ॥
तस्माद अपि विनिर्मुक्ता अनिरुद्ध तनौ सथिताः मनॊ भूतास ततॊ भूयः परद्युम्नं परविशन्त्य उत ॥ 15 ॥
परद्युम्नाच चापि निर्मुक्ता जीवं संकर्षणं तथा विशन्ति विप्र परवराः सांख्या भागवतैः सह ॥ 16 ॥
ततस तरैगुण्यहीनास ते परमात्मानम अञ्जसा परविशन्ति दविजश्रेष्ठ कषेत्रज्ञं निर्गुणात्मकम सर्वावासं वासुदेवं कषेत्रज्ञं विद्धि तत्त्वतः ॥ 17 ॥
समाहित मनस्काश च नियताः संयतेन्द्रियाः एकान्तभावॊपगता वासुदेवं विशन्ति ते ॥ 18 ॥
आवाम अपि च धर्मस्य गृहे जातौ दविजॊत्तम रम्यां विशालाम आश्रित्य तप उग्रं समास्थितौ ॥ 19 ॥
ये तु तस्यैव देवस्य परादुर्भावाः सुरप्रियाः भविष्यन्ति तरिलॊकस्थास तेषां सवस्तीत्य अतॊ दविज ॥ 20 ॥
विधिना सवेन युक्ताभ्यां यथापूर्वं दविजॊत्तम आस्थिताभ्यां सर्वकृच्छ्रं वरतं सम्यक तद उत्तमम ॥ 21 ॥
आवाभ्याम अपि दृष्टस तवं शवेतद्वीपे तपॊधन समागतॊ भगवता संजल्पं कृतवान यथा ॥ 22 ॥
सर्वं हि नौ संविदितं तरैलॊक्ये सचराचरे यद भविष्यति वृत्तं वा वर्तते वा शुभाशुभम ॥ 23 ॥
[वैषम्पायन] एतच छरुत्वा तयॊर वाक्यं तपस्य उग्रे ऽभयवर्तत नारदः पराञ्जलिर भूत्वा नारायण परायनः ॥ 24 ॥
जजाप विधिवन मन्त्रान नारायण गतान बहून दिव्यं वर्षसहस्रं हि नरनारायणाश्रमे ॥ 25 ॥
अवसत स महातेजा नारदॊ भगवान ऋषिः तम एवाभ्यर्चयन देवं नरनारायणौ च तौ ॥ 26 ॥
शान्तिपर्व · Shanti Parva
अध्याय 332
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 333