धर्मDharmic Data

शान्तिपर्व · Shanti Parva

अध्याय 32

  1. [वैषम्पायन] तूष्णींभूतं तु राजानं शॊचमानं युधिष्ठिरम तपस्वी धर्मतत्त्वज्ञः कृष्णद्वैपायनॊ ऽबरवीत ॥ 1 ॥

  2. परजानां पालनं धर्मॊ राज्ञां राजीवलॊचन धर्मः परमाणं लॊकस्य नित्यं धर्मानुवर्तनम ॥ 2 ॥

  3. अनुतिष्ठस्व वै राजन पितृपैतामहं पदम बराह्मणेषु च यॊ धर्मः स नित्यॊ वेद निश्चितः ॥ 3 ॥

  4. तत परमाणं परमाणानां शाश्वतं भरतर्षभ तस्य धर्मस्य कृत्स्नस्य कषत्रियः परिरक्षिता ॥ 4 ॥

  5. तथा यः परतिहन्त्य अस्य शासनं विषये नरः स बाहुभ्यां विनिग्राह्यॊ लॊकयात्रा विघातकः ॥ 5 ॥

  6. परमाणम अप्रमाणं यः कुर्यान मॊहवशं गतः भृत्यॊ व यदि वा पुत्रस तपस्वी वापि कश चन पापान सर्वैर उपायैस तान नियच्छेद घातयेत वा ॥ 6 ॥

  7. अतॊ ऽनयथा वर्तमानॊ राजा पराप्नॊति किल्बिषम धर्मं विनश्यमानं हि यॊ न रक्षेत स धर्महा ॥ 7 ॥

  8. ते तवया धर्महन्तारॊ निहताः सपदानुगाः सवधर्मे वर्तमानस तवं किं नु शॊचसि पाण्डव राजा हि हन्याद दद्याच च परजा रक्षेच च धर्मतः ॥ 8 ॥

  9. [युधिस्ठिर] न ते ऽभिशङ्के वचनं यद बरवीषि तपॊधन अपरॊक्षॊ हि तेधर्मः सर्वधर्मभृतां वर ॥ 9 ॥

  10. मया हय अवध्या बहवॊ घातिता राज्यकारणात तान्य अकार्याणि मे बरह्मन दनन्ति च तपन्ति च ॥ 10 ॥

  11. [वयास] ईश्वरॊ वा भवेत कर्ता पुरुषॊ वापि भारत हठॊ वा वर्तते लॊके कर्म जं वा फलं समृतम ॥ 11 ॥

  12. ईश्वरेण नियुक्ता हि साध्व असाधु च पार्थिव कुर्वन्ति पुरुषाः कर्मफलम ईश्वर गामि तत ॥ 12 ॥

  13. यथा हि पुरुषश छिन्द्याद वृक्षं परशुना वने छेत्तुर एव भवेत पापं परशॊर न कथं चन ॥ 13 ॥

  14. अथ वा तद उपादानात पराप्नुयुः कर्मणः फलम दण्डशस्त्रकृतं पापं पुरुषे तन न विद्यते ॥ 14 ॥

  15. न चैतद इष्टं कौन्तेय यद अन्येन फलं कृतम पराप्नुयाद इति तस्माच च ईश्वरे तन निवेशय ॥ 15 ॥

  16. अथ वा पुरुषः कर्ता कर्मणॊः शुभपापयॊः न परं विद्यते तस्माद एवम अन्यच छुभं कुरु ॥ 16 ॥

  17. न हि कश चित कव चिद राजन दिष्टात परतिनिवर्तते दण्डशस्त्रकृतं पापं पुरुषे तन न विद्यते ॥ 17 ॥

  18. यदि वा मन्यसे राजन हठे लॊकं परतिष्ठितम एवम अप्य अशुभं कर्म न भूतं न भविष्यति ॥ 18 ॥

  19. अथाभिपत्तिर लॊकस्य कर्तव्या शुभपापयॊः अभिपन्नतमं लॊके राज्ञाम उद्यतदण्डनम ॥ 19 ॥

  20. अथापि लॊके कर्माणि समावर्तन्त भारत शुभाशुभफलं चेमे पराप्नुवन्तीति मे मतिः ॥ 20 ॥

  21. एवं सत्यं शुभादेशं कर्मणस तत फलं धरुवम तयज तद राजशार्दूल मैवं शॊके मनॊ कृथाः ॥ 21 ॥

  22. सवधर्मे वर्तमानस्य सापवादे ऽपि भारत एवम आत्मपरित्यागस तव राजन न शॊभनः ॥ 22 ॥

  23. विहितानीह कौन्तेय परायश्चित्तानि कर्मिणाम शरीरवांस तानि कुर्याद अशरीरः पराभवेत ॥ 23 ॥

  24. तद राजञ जीवमानस तवं परायश्चित्तं चरिष्यसि परायश्चित्तम अकृत्वा तु परेत्य तप्तासि भारत ॥ 24 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 33

Previous: अध्याय 31