[सथाणु] परजा सर्ग निमित्तं मे कार्यवत्ताम इमां परभॊ विद्धि सृष्टास तवया हीमा मा कुप्यासां पितामह ॥ 1 ॥
तव तेजॊ ऽगनिना देव परजा दह्यन्ति सर्वशः ता दृष्ट्वा मम कारुण्यं मा कुप्यासां जगत परभॊ ॥ 2 ॥
[परजापति] न कुप्ये न च मे कामॊ न भवेरन परजा इति लाघवार्थं धरण्यास तु ततः संहार इष्यते ॥ 3 ॥
इयं हि मां सदा देवी भारार्ता समचॊदयत संहारार्थं महादेव भारेणाप्सु निमज्जति ॥ 4 ॥
यदाहं नाधिगच्छामि बुद्ध्या बहु विचारयन संहारम आसां वृद्धानां ततॊ मां करॊध आविशत ॥ 5 ॥
[सथाणु] संहारान्तं परसीदस्व मा करुधस तरिदशेश्वर मा परजाः सथावरं वैच जङ्गमं च विनीनशः ॥ 6 ॥
पल्वलानि च सर्वाणि सर्वं चैव तृणॊलपम सथावरं जङ्गमं चैव भूतग्रामं चतुर्विधम ॥ 7 ॥
तद एतद भस्मसाद भूतं जगत सर्वम उपप्लुतम परसीद भगवन साधॊ वर एष वृतॊ मया ॥ 8 ॥
नष्टा न पुनर एष्यन्ति परजा हय एताः कथं चन तस्मान निवर्त्यताम एतत तेजः सवेनैव तेजसा ॥ 9 ॥
उपायम अन्यं संपश्य परजानां हितकाम्यया यथेमे जन्तवः सर्वे निवर्तेरन परंतप ॥ 10 ॥
अभावम अभिगच्छेयुर उत्सन्नप्रजना परजाः अधिदैव नियुक्तॊ ऽसमि तवया लॊकेष्व इहेश्वर ॥ 11 ॥
तवद भवं हि जगन नाथ जगत सथावरजङ्गमम परसाद्य तवां महादेव याचाम्य आवृत्तिजाः परजाः ॥ 12 ॥
[नारद] शरुत्वा तु वचनं देवः सथानॊर नियतवाङ्मनः तेजस तत सवं निजग्राह पुनर एवान्तर आत्मना ॥ 13 ॥
ततॊ ऽगनिम उपसंगृह्य भगवाँल लॊकपूजितः परवृत्तिं च निवृत्तिं च कल्पयाम आस वै परभुः ॥ 14 ॥
उपसंहरतस तस्य तम अग्निं रॊषजं तदा परादुर्बभूव विश्वेभ्यः खेभ्यॊ नारी महात्मनः ॥ 15 ॥
कृष्णा रक्ताम्बरधरा रक्तनेत्र तलान्तरा दिव्यकुन्दल संपन्ना दिव्याभरणभीसिता ॥ 16 ॥
सा विनिःसृत्य वै खेभ्यॊ दक्षिणाम आश्रिता दिशम ददृशाते ऽथ तौ कन्यादेवौ विश्वेश्वराव उभौ ॥ 17 ॥
ताम आहूय तदा देवॊ लॊकानाम आदिर ईश्वरः मृत्यॊ इति महीपाल जहि चेमाः परजा इति ॥ 18 ॥
तवं हि संहार बुद्ध्या मे चिन्तिता रुषितेन च तस्मात संहर सर्वास तवं परजाः सजद पण्डिताः ॥ 19 ॥
अविशेषेण चैव तवं परजाः संहर भामिनि मम तवं हि नियॊगेन शरेयः परम अवाप्स्यसि ॥ 20 ॥
एवम उक्ता तु सा देवी मृत्युः कमलमालिनी परदध्यौ दुःखिता बाला साश्रुपातम अतीव हि ॥ 21 ॥
पानिभ्यां चैव जग्राह तान्य अश्रूणि जनेश्वरः मानवानां हितार्थाय ययाचे पुनर एव च ॥ 22 ॥
शान्तिपर्व · Shanti Parva
अध्याय 249
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 250