धर्मDharmic Data

शान्तिपर्व · Shanti Parva

अध्याय 19

  1. [युधिस्ठिर] वेदाहं तात शास्त्राणि अपराणि पराणि च उभयं वेद वचनं कुरु कर्म तयजेति च ॥ 1 ॥

  2. आकुलानि च शास्त्राणि हेतुभिश चित्रितानि च निश्चयश चैव यन मात्रॊ वेदाहं तं यथाविधि ॥ 2 ॥

  3. तवं तु केवलम अस्त्रज्ञॊ वीरव्रतम अनुष्ठितः शास्त्रार्थं तत्त्वतॊ गन्तुं न समर्थः कथं चन ॥ 3 ॥

  4. शास्त्रार्थसूक्ष्म दर्शी यॊ धर्मनिश्चय कॊविदः तेनाप्य एवं न वाच्यॊ ऽहं यदि धर्मं परपश्यसि ॥ 4 ॥

  5. भरातृसौहृदम आस्थाय यद उक्तं वचनं तवया नयाय्यं युक्तं च कौन्तेय परीतॊ ऽहं तेन ते ऽरजुन ॥ 5 ॥

  6. युद्धधर्मेषु सर्वेषु करियाणां नैपुणेषु च न तवया सदृशः कश चित तरिषु लॊकेषु विद्यते ॥ 6 ॥

  7. धर्मसूक्ष्मं तु यद वाक्यं तत्र दुष्प्रतरं तवया धनंजय न मे बुद्धिम अभिशङ्कितुम अर्हसि ॥ 7 ॥

  8. युद्धशास्त्रविद एव तवं न वृद्धाः सेवितास तवया समास विस्तर विदां न तेषां वेत्षि निश्चयम ॥ 8 ॥

  9. तपस तयागॊ विधिर इति निश्चयस तापधीमताम परं परं जयाय एषां सैषा नैःश्रेयसी गतिः ॥ 9 ॥

  10. न तव एतन मन्यसे पार्थ न जयायॊ ऽसति धनाद इति अत्र ते वर्तयिष्यामि यथा नैतत परधानतः ॥ 10 ॥

  11. तपःस्वाध्यायशीला हि दृश्यन्ते धार्मिका जनाः ऋषयस तपसा युक्ता येषां लॊकाः सनातनाः ॥ 11 ॥

  12. अजातश्मश्रवॊ धीरास तथान्ये वनवासिनः अनन्ता अधना एव सवाध्यायेन दिवं गताः ॥ 12 ॥

  13. उत्तरेण तु पन्थानम आर्या विषयनिग्रहात अबुद्धि जं तमस तयक्त्वा लॊकांस तयागवतां गताः ॥ 13 ॥

  14. दक्षिणेन तु पन्थानं यं भास्वन्तं परपश्यसि एते करियावतां लॊका ये शमशानानि भेजिरे ॥ 14 ॥

  15. अनिर्देश्या गतिः सा तु यां परपश्यन्ति मॊक्षिणः तस्मात तयागः परधानेष्टः स तु दुःखः परवेदितुम ॥ 15 ॥

  16. अनुसृत्य तु शास्त्राणि कवयः समवस्थिताः अपीह सयाद अपीह सयात सारासार दिदृष्कया ॥ 16 ॥

  17. वेदवादान अतिक्रम्य शास्त्राण्य आरण्यकानि च विपाट्य कदली सकन्धं सारं ददृशिरे न ते ॥ 17 ॥

  18. अथैकान्त वयुदासेन शरीरे पञ्च भौतिके इच्छा दवेषसमायुक्तम आत्मानं पराहुर इङ्गितैः ॥ 18 ॥

  19. अग्राह्यश चक्षुषा सॊ ऽपि अनिर्देश्यं च तद गिरा कर्महेतुपुरस्कारं भूतेषु परिवर्तते ॥ 19 ॥

  20. कल्याण गॊचरं कृत्वा मनस तृष्णां निगृह्य च कर्म संततिम उत्सृज्य सयान निरालम्बनः सुखी ॥ 20 ॥

  21. अस्मिन्न एवं सूक्ष्मगम्ये मार्गे सद्भिर निषेविते कथम अर्थम अनर्थाढ्यम अर्जुन तवं परशंससि ॥ 21 ॥

  22. पूर्वशास्त्रविदॊ हय एवं जनाः पश्यन्ति भारत करियासु निरता नित्यं दाने यज्ञे च कर्मणि ॥ 22 ॥

  23. भवन्ति सुदुरावर्ता हेतुमन्तॊ ऽपि पण्डिताः दृढपूर्वश्रुता मूढा नैतद अस्तीति वादिनः ॥ 23 ॥

  24. अमृतस्यावमन्तारॊ वक्तारॊ जनसंसदि चरन्ति वसुधां कृत्स्नां वावदूका बहुश्रुताः ॥ 24 ॥

  25. यान वयं नाभिजानीमः कस ताञ जञातुम इहार्हति एवं पराज्ञान सतश चापि महतः शास्त्रवित्तमान ॥ 25 ॥

  26. तपसा महद आप्नॊति बुद्ध्या वै विन्दते महत तयागेन सुखम आप्नॊति सदा कौन्तेय धर्मवित ॥ 26 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 20

Previous: अध्याय 18