[भरद्वाज] परजा विसर्गं विविधं कथं स सृजते परभुः मेरुमध्ये सथितॊ बरह्मा तद बरूहि दविजसत्तम ॥ 1 ॥
[भृगु] परजा विसर्गं विविधं मानसॊ मनसासृजत संधुक्षणार्थं भूतानां सृष्टं परथमतॊ जलम ॥ 2 ॥
यत परानाः सर्वभूतानां वर्धन्ते येन च परजाः परित्यक्ताश च नश्यन्ति तेनेदं सर्वम आवृतम ॥ 3 ॥
पृथिवी पर्वता मेघा मूर्तिमन्तश च ये परे सर्वं तद वारुणं जञेयम आपस तस्तम्भिरे पुनः ॥ 4 ॥
[भ] कथं सलिलम उत्पन्नं कथं चैवाग्निमारुतौ कथं च मेदिनी सृष्टेत्य अत्र मे संशयॊ महान ॥ 5 ॥
[भ] बरह्मकल्पे पुरा बरह्मन बरह्मर्षीणां समागमे लॊकसंभव संदेहः समुत्पन्नॊ महात्मनाम ॥ 6 ॥
ते ऽतिष्ठन धयानम आलम्ब्य मौनम आस्थाय निश्चलाः तयक्ताहाराः पवनपा दिव्यं वर्षशतं दविजाः ॥ 7 ॥
तेषां धर्ममयी वाणी सर्वेषां शरॊत्रम आगमत दिव्या सरस्वती तत्र संबभूव नभस्तलात ॥ 8 ॥
पुरा सतिमितनिःशब्दम आकाशम अचलॊपमम नष्ट चन्द्रार्कपवनं परसुप्तम इव संबभौ ॥ 9 ॥
ततः सलिलम उत्पन्नं तमसीवापरं तमः तस्माच च सलिलॊत्पीदाद उदतिष्ठत मारुतः ॥ 10 ॥
यथा भाजनम अच्छिद्रं निःशब्दम इव लक्ष्यते तच चाम्भसा पूर्यमाणं सशम्ब्दं कुरुते ऽनिलः ॥ 11 ॥
तथा सलिलसंरुद्धे नभसॊ ऽनते निरन्तरे भित्त्वार्णव तलं वायुः समुत्पतति घॊषवान ॥ 12 ॥
स एष चरते वायुर अर्णवॊत्पीद संभवः आकाशस्थानम आसाद्य परशान्तिं नाधिगच्छति ॥ 13 ॥
तस्मिन वाय्वम्बुसंघर्षे दीप्ततेजा महाबलः परादुर्भवत्य ऊर्ध्वशिखः कृत्वा वितिमिरं नभः ॥ 14 ॥
अग्निः पवनसंयुक्तः खात समुत्पतते जलम सॊ ऽगनिर मारुत संयॊगाद घनत्वम उपपद्यते ॥ 15 ॥
तस्याकाशे निपतितः सनेहस तिष्ठति यॊ ऽपरः स संघातत्वम आपन्नॊ भूमित्वम उपगच्छति ॥ 16 ॥
रसानां सर्वगन्धानां सनेहानां परानिनां तथा भूमिर यॊनिर इह जञेया यस्यां सर्वं परसूयते ॥ 17 ॥
शान्तिपर्व · Shanti Parva
अध्याय 176
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 177