[य] नामृतस्येव पर्याप्तिर ममास्ति बरुवति तवयि तस्मात कथय भूयस तवं धर्मम एव पितामह ॥ 1 ॥
[भ] अत्राप्य उदाहरन्तीमम इतिहासं पुरातनम गौतमस्य च संवादं यमस्य च महात्मनः ॥ 2 ॥
पारियात्र गिरिं पराप्य गौतमस्याश्रमॊ महान उवास गौतमॊ यत्र कालं तद अपि मे शृणु ॥ 3 ॥
षष्टिं वर्षसहस्राणि सॊ ऽतप्यद गौतमस तपः तम उग्रतपसं युक्तं तपसा भावितं मुनिम ॥ 4 ॥
उपयातॊ नरव्याघ्र लॊकपालॊ यमस तदा तम अपश्यत सुतपसम ऋषिं वै गौतमं मुनिम ॥ 5 ॥
स तं विदित्वा बरह्मर्षिर यमम आगतम ओजसा पराञ्जलिः परयतॊ भूत्वा उपसृप्तस तपॊधनः ॥ 6 ॥
तं धर्मराजॊ दृष्ट्वैव नमस्कृत्य नरर्षभम नयमन्त्रयत धर्मेण करियतां किम इति बरुवन ॥ 7 ॥
[ग] माता पितृभ्याम आनृण्यं किं कृत्वा समवाप्नुयात कथं च लॊकान अश्नाति पुरुषॊ दुर्लभाञ शुभान ॥ 8 ॥
[य] तपः शौचवता नित्यं सत्यधर्मरतेन च मातापित्रॊर अहर अहः पूजनं कार्यम अञ्जसा ॥ 9 ॥
अश्वमेधैश च यष्टव्यं बहुभिः सवाप्तदक्षिणैः तेन लॊकान उपाश्नाति पुरुषॊ ऽदभुतदर्शनान ॥ 10 ॥
शान्तिपर्व · Shanti Parva
अध्याय 127
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 128