[व] हतेषु सर्वसैन्येषु धर्मराजॊ युधिष्ठिरः शुश्रुवे पितरं वृद्धं निर्यातं गजसाह्वयात ॥ 1 ॥
सॊ ऽभययात पुत्रशॊकार्तः पुत्रशॊकपरिप्लुतम शॊचमानॊ महाराज भरातृभिः सहितस तदा ॥ 2 ॥
अन्वीयमानॊ वीरेण दाशार्हेण महात्मना युयुधानेन च तथा तथैव च युयुत्सुना ॥ 3 ॥
तम अन्वगात सुदुःखार्ता दरौपदी शॊककर्शिता सह पाञ्चाल यॊषिद्भिर यास तत्रासन समागताः ॥ 4 ॥
स गङ्गाम अनु वृन्दानि सत्रीणां भरतसत्तम कुररीणाम इवार्तानां करॊशन्तीनां ददर्श ह ॥ 5 ॥
ताभिः परिवृतॊ राजा रुदतीभिः सहस्रशः ऊर्ध्वबाहुभिर आर्ताभिर बरुवतीभिः परियाप्रिये ॥ 6 ॥
कव नु धर्मज्ञता राज्ञः कव नु साद्य नृशंसता यदावधीत पितॄन भरातॄन गुरून पुत्रान सखीन अपि ॥ 7 ॥
घातयित्वा कथं दरॊणं भीष्मं चापि पितामहम मनस ते ऽभून महाबाहॊ हत्वा चापि जयद्रथम ॥ 8 ॥
किं नु राज्येन ते कार्यं पितॄन भरातॄन अपश्यतः अभिमन्युं च दुर्धर्षं दरौपदेयांश च भारत ॥ 9 ॥
अतीत्य ता महाबाहुः करॊशन्तीः कुररीर इव ववन्दे पितरं जयेष्ठं धर्मराजॊ युधिष्ठिरः ॥ 10 ॥
ततॊ ऽभिवाद्य पितरं धर्मेणामित्रकर्शनाः नयवेदयन्त नामानि पाण्डवास ते ऽपि सर्वशः ॥ 11 ॥
तम आत्मजान्त करणं पिता पुत्रवधार्दितः अप्रीयमाणः शॊकार्तः पाण्डवं परिषस्वजे ॥ 12 ॥
धर्मराजं परिष्वज्य सान्त्वयित्वा च भारत दुष्टात्मा भीमम अन्वैच्छद दिधक्षुर इव पावकः ॥ 13 ॥
स कॊपपावकस तस्य शॊकवायुसमीरितः भीमसेन मयं दावं दिधक्षुर इव दृश्यते ॥ 14 ॥
तस्य संकल्पम आज्ञाय भीमं परत्यशुभं हरिः भीमम आक्षिप्य पाणिभ्यां परददौ भीमम आयसम ॥ 15 ॥
पराग एव तु महाबुद्धिर बुद्ध्वा तस्येङ्गिरं हरिः संविधानं महाप्राज्ञस तत्र चक्रे जनार्दनः ॥ 16 ॥
तं तु गृह्यैव पाणिभ्यां भीमसेनम अयस्मयम बभञ्ज बलवान राजा मन्यमानॊ वृकॊदरम ॥ 17 ॥
नागायुत बलप्राणः स राजा भीमम आयसम भङ्क्त्वा विमथितॊरस्कः सुस्राव रुधिरं मुखात ॥ 18 ॥
ततः पपात मेदिन्यां तथैव रुधिरॊक्षितः परपुष्पिताग्र शिखरः पारिजात इव दरुमः ॥ 19 ॥
पर्यगृह्णत तं विद्वान सूतॊ गावल्गणिस तदा मैवम इत्य अब्रवीच चैनं शमयन सान्त्वयन्न इव ॥ 20 ॥
स तु कॊपं समुत्सृज्य गतमन्युर महामनाः हाहा भीमेति चुक्रॊश भूयः शॊकसमन्वितः ॥ 21 ॥
तं विदित्वा गतक्रॊधं भीमसेनवधार्दितम वासुदेवॊ वरः पुंसाम इदं वचनम अब्रवीत ॥ 22 ॥
मा शुचॊ धृतराष्ट्र तवं नैष भीमस तवया हतः आयसी परतिमा हय एषा तवया राजन निपातिता ॥ 23 ॥
तवां करॊधवशम आपन्नं विदित्वा भरतर्षभ मयापकृष्टः कौन्तेयॊ मृत्यॊर दंष्ट्रान्तरं गतः ॥ 24 ॥
न हि ते राजशार्दूल बले तुल्यॊ ऽसति कश चन कः सहेत महाबाहॊ बाह्वॊर निग्रहणं नरः ॥ 25 ॥
यथान्तकम अनुप्राप्य जीवन कश चिन न मुच्यते एवं बाह्वन्तरं पराप्य तव जीवेन न कश चन ॥ 26 ॥
तस्मात पुत्रेण या सा ते परतिमा कारितायसी भीमस्य सेयं कौरव्य तवैवॊपहृता मया ॥ 27 ॥
पुत्रशॊकाभिसंतापाद धर्माद अपहृतं मनः तव राजेन्द्र तेन तवं भीमसेनं जिघांससि ॥ 28 ॥
न च ते तत्क्षमं राजन हन्यास तवं यद वृकॊदरम न हि पुत्रा महाराज जीवेयुस ते कथं चन ॥ 29 ॥
तस्माद यत्कृतम अस्माभिर मन्यमानैः कषमं परति अनुमन्यस्व तत सर्वं मा च शॊके मनः कृथाः ॥ 30 ॥
स्त्रीपर्व · Stri Parva
अध्याय 11
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 12