धर्मDharmic Data

स्त्रीपर्व · Stri Parva

अध्याय 11

  1. [व] हतेषु सर्वसैन्येषु धर्मराजॊ युधिष्ठिरः शुश्रुवे पितरं वृद्धं निर्यातं गजसाह्वयात ॥ 1 ॥

  2. सॊ ऽभययात पुत्रशॊकार्तः पुत्रशॊकपरिप्लुतम शॊचमानॊ महाराज भरातृभिः सहितस तदा ॥ 2 ॥

  3. अन्वीयमानॊ वीरेण दाशार्हेण महात्मना युयुधानेन च तथा तथैव च युयुत्सुना ॥ 3 ॥

  4. तम अन्वगात सुदुःखार्ता दरौपदी शॊककर्शिता सह पाञ्चाल यॊषिद्भिर यास तत्रासन समागताः ॥ 4 ॥

  5. स गङ्गाम अनु वृन्दानि सत्रीणां भरतसत्तम कुररीणाम इवार्तानां करॊशन्तीनां ददर्श ह ॥ 5 ॥

  6. ताभिः परिवृतॊ राजा रुदतीभिः सहस्रशः ऊर्ध्वबाहुभिर आर्ताभिर बरुवतीभिः परियाप्रिये ॥ 6 ॥

  7. कव नु धर्मज्ञता राज्ञः कव नु साद्य नृशंसता यदावधीत पितॄन भरातॄन गुरून पुत्रान सखीन अपि ॥ 7 ॥

  8. घातयित्वा कथं दरॊणं भीष्मं चापि पितामहम मनस ते ऽभून महाबाहॊ हत्वा चापि जयद्रथम ॥ 8 ॥

  9. किं नु राज्येन ते कार्यं पितॄन भरातॄन अपश्यतः अभिमन्युं च दुर्धर्षं दरौपदेयांश च भारत ॥ 9 ॥

  10. अतीत्य ता महाबाहुः करॊशन्तीः कुररीर इव ववन्दे पितरं जयेष्ठं धर्मराजॊ युधिष्ठिरः ॥ 10 ॥

  11. ततॊ ऽभिवाद्य पितरं धर्मेणामित्रकर्शनाः नयवेदयन्त नामानि पाण्डवास ते ऽपि सर्वशः ॥ 11 ॥

  12. तम आत्मजान्त करणं पिता पुत्रवधार्दितः अप्रीयमाणः शॊकार्तः पाण्डवं परिषस्वजे ॥ 12 ॥

  13. धर्मराजं परिष्वज्य सान्त्वयित्वा च भारत दुष्टात्मा भीमम अन्वैच्छद दिधक्षुर इव पावकः ॥ 13 ॥

  14. स कॊपपावकस तस्य शॊकवायुसमीरितः भीमसेन मयं दावं दिधक्षुर इव दृश्यते ॥ 14 ॥

  15. तस्य संकल्पम आज्ञाय भीमं परत्यशुभं हरिः भीमम आक्षिप्य पाणिभ्यां परददौ भीमम आयसम ॥ 15 ॥

  16. पराग एव तु महाबुद्धिर बुद्ध्वा तस्येङ्गिरं हरिः संविधानं महाप्राज्ञस तत्र चक्रे जनार्दनः ॥ 16 ॥

  17. तं तु गृह्यैव पाणिभ्यां भीमसेनम अयस्मयम बभञ्ज बलवान राजा मन्यमानॊ वृकॊदरम ॥ 17 ॥

  18. नागायुत बलप्राणः स राजा भीमम आयसम भङ्क्त्वा विमथितॊरस्कः सुस्राव रुधिरं मुखात ॥ 18 ॥

  19. ततः पपात मेदिन्यां तथैव रुधिरॊक्षितः परपुष्पिताग्र शिखरः पारिजात इव दरुमः ॥ 19 ॥

  20. पर्यगृह्णत तं विद्वान सूतॊ गावल्गणिस तदा मैवम इत्य अब्रवीच चैनं शमयन सान्त्वयन्न इव ॥ 20 ॥

  21. स तु कॊपं समुत्सृज्य गतमन्युर महामनाः हाहा भीमेति चुक्रॊश भूयः शॊकसमन्वितः ॥ 21 ॥

  22. तं विदित्वा गतक्रॊधं भीमसेनवधार्दितम वासुदेवॊ वरः पुंसाम इदं वचनम अब्रवीत ॥ 22 ॥

  23. मा शुचॊ धृतराष्ट्र तवं नैष भीमस तवया हतः आयसी परतिमा हय एषा तवया राजन निपातिता ॥ 23 ॥

  24. तवां करॊधवशम आपन्नं विदित्वा भरतर्षभ मयापकृष्टः कौन्तेयॊ मृत्यॊर दंष्ट्रान्तरं गतः ॥ 24 ॥

  25. न हि ते राजशार्दूल बले तुल्यॊ ऽसति कश चन कः सहेत महाबाहॊ बाह्वॊर निग्रहणं नरः ॥ 25 ॥

  26. यथान्तकम अनुप्राप्य जीवन कश चिन न मुच्यते एवं बाह्वन्तरं पराप्य तव जीवेन न कश चन ॥ 26 ॥

  27. तस्मात पुत्रेण या सा ते परतिमा कारितायसी भीमस्य सेयं कौरव्य तवैवॊपहृता मया ॥ 27 ॥

  28. पुत्रशॊकाभिसंतापाद धर्माद अपहृतं मनः तव राजेन्द्र तेन तवं भीमसेनं जिघांससि ॥ 28 ॥

  29. न च ते तत्क्षमं राजन हन्यास तवं यद वृकॊदरम न हि पुत्रा महाराज जीवेयुस ते कथं चन ॥ 29 ॥

  30. तस्माद यत्कृतम अस्माभिर मन्यमानैः कषमं परति अनुमन्यस्व तत सर्वं मा च शॊके मनः कृथाः ॥ 30 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 12

Previous: अध्याय 10