धर्मDharmic Data

सौप्तिकपर्व · Sauptika Parva

अध्याय 5

  1. [क] शुश्रूषुर अपि दुर्मेधाः पुरुषॊ ऽनियतेन्द्रियः नालं वेदयितुं कृत्स्नौ धर्मार्थाव इति मे मतिः ॥ 1 ॥

  2. तथैव तावन मेधावी विनयं यॊ न शिक्षति न च किं चन जानाति सॊ ऽपि धर्मार्थनिश्चयम ॥ 2 ॥

  3. शुश्रूषुस तव एव मेधावी पुरुषॊ नियतेन्द्रियः जानीयाद आगमान सर्वान गराह्यं च न विरॊधयेत ॥ 3 ॥

  4. अनेयस तव अवमानी यॊ दुरात्मा पापपूरुषः दिष्टम उत्सृज्य कल्याणं करॊति बहु पापकम ॥ 4 ॥

  5. नाथवन्तं तु सुहृदः परतिषेधन्ति पातकात निवर्तते तु लक्ष्मीवान नालक्ष्मीवान निवर्तते ॥ 5 ॥

  6. यथा हय उच्चावचैर वाक्यैः कषिप्तचित्तॊ नियम्यते तथैव सुहृदा शक्यॊ न शक्यस तव अवसीदति ॥ 6 ॥

  7. तथैव सुहृदं पराज्ञं कुर्वाणं कर्म पापकम पराज्ञाः संप्रतिषेधन्ते यथाशक्ति पुनः पुनः ॥ 7 ॥

  8. स कल्याणे मतिं कृत्वा नियम्यात्मानम आत्मना कुरु मे वचनं तात येन पश्चान न तप्यसे ॥ 8 ॥

  9. न वधः पूज्यते लॊके सुप्तानाम इह धर्मतः तथैव नयस्तशस्त्राणां विमुक्तरथवाजिनाम ॥ 9 ॥

  10. ये च बरूयुस तवास्मीति ये च सयुः शरणागताः विमुक्तमूर्धजा ये च ये चापि हतवाहनाः ॥ 10 ॥

  11. अद्य सवप्स्यन्ति पाञ्चाला विमुक्तकवचा विभॊ विश्वस्ता रजनीं सर्वे परेता इव विचेतसः ॥ 11 ॥

  12. यस तेषां तदवस्थानां दरुह्येत पुरुषॊ ऽनृजुः वयक्तं स नरके मज्जेद अगाधे विपुले ऽपलवे ॥ 12 ॥

  13. सर्वास्त्रविदुषां लॊके शरेष्ठस तवम असि विश्रुतः न च ते जातु लॊके ऽसमिन सुसूक्ष्मम अपि किल्बिषम ॥ 13 ॥

  14. तवं पुनः सूर्यसंकाशः शवॊभूत उदिते रवौ परकाशे सर्वभूतानां विजेता युधि शात्रवान ॥ 14 ॥

  15. असंभावित रूपं हि तवयि कर्म विगर्हितम शुक्ले रक्तम इव नयस्तं भवेद इति मतिर मम ॥ 15 ॥

  16. [अष्व] एवम एतद यथात्थ तवम अनुशास्मीह मातुल तैस तु पूर्वमयं सेतुः शतधा विदली कृतः ॥ 16 ॥

  17. परत्यक्षं भूमिपालानां भवतां चापि संनिधौ नयस्तशस्त्रॊ मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ 17 ॥

  18. कर्णश च पतिते चक्रे रथस्य रथिनां वरः उत्तमे वयसने सन्नॊ हतॊ गाण्डीवधन्वना ॥ 18 ॥

  19. तथा शांतनवॊ भीष्मॊ नयस्तशस्त्रॊ निरायुधः शिखण्डिनं पुरस्कृत्य हतॊ गाण्डीवधन्वना ॥ 19 ॥

  20. भूरिश्रवा महेष्वासस तथा पराय गतॊ रणे करॊशतां भूमिपालानां युयुधानेन पातितः ॥ 20 ॥

  21. दुर्यॊधनश च भीमेन समेत्य गदया मृधे पश्यतां भूमिपालानाम अधर्मेण निपातितः ॥ 21 ॥

  22. एकाकी बहुभिस तत्र परिवार्य महारथैः अधर्मेण नरव्याघ्रॊ भीमसेनेन पातितः ॥ 22 ॥

  23. विलापॊ भग्नसक्थस्य यॊ मे राज्ञः परिश्रुतः वार्त्तिकानां कथयतां स मे मर्माणि कृन्तति ॥ 23 ॥

  24. एवम अधार्मिकाः पापाः पाञ्चाला भिन्नसेतवः तान एवं भिन्नमर्यादान किं भवान न विगर्हति ॥ 24 ॥

  25. पितृहन्तॄन अहं हत्वा पाञ्चालान निशि सौप्तिके कामं कीटः पतंगॊ वा जन्म पराप्य भवामि वै ॥ 25 ॥

  26. तवरे चाहम अनेनाद्य यद इदं मे चिकीर्षितम तस्य मे तवरमाणस्य कुतॊ निद्रा कुतः सुखम ॥ 26 ॥

  27. न स जातः पुमाँल लॊके कश चिन न च भविष्यति यॊ मे वयावर्तयेद एतां वधे तेषां कृतां मतिम ॥ 27 ॥

  28. [स] एवम उक्त्वा महाराज दरॊणपुत्रः परतापवान एकान्ते यॊजयित्वाश्वान परायाद अभिमुखः परान ॥ 28 ॥

  29. तम अब्रूतां महात्मानौ भॊजशारद्वताव उभौ किम अयं सयन्दनॊ युक्तः किं च कार्यं चिकीर्षितम ॥ 29 ॥

  30. एकसार्थं परयातौ सवस तवया सह नरर्षभ समदुःखसुखौ चैव नावां शङ्कितुम अर्हसि ॥ 30 ॥

  31. अश्वत्थामा तु संक्रुद्धः पितुर वधम अनुस्मरन ताभ्यां तथ्यं तदाचख्यौ यद अस्यात्म चिकीर्षितम ॥ 31 ॥

  32. हत्वा शतसहस्राणि यॊधानां निशितैः शरैः नयस्तशस्त्रॊ मम पिता धृष्टद्युम्नेन पातितः ॥ 32 ॥

  33. तं तथैव हनिष्यामि नयस्तवर्माणम अद्य वै पुत्रं पाञ्चालराजस्य पापं पापेन कर्मणा ॥ 33 ॥

  34. कथं च निहतः पापः पाञ्चालः पशुवन मया शस्त्राहव जितां लॊकान पराप्नुयाद इति मे मतिः ॥ 34 ॥

  35. कषिप्रं संनद्ध कवचौ सखड्गाव आत्तकार्मुकौ समास्थाय परतीक्षेतां रथवर्यौ परंतपौ ॥ 35 ॥

  36. इत्य उक्त्वा रथम आस्थाय परायाद अभिमुखः परान तम अन्वगात कृपॊ राजन कृतवर्मा च सात्वतः ॥ 36 ॥

  37. ते परयाता वयरॊचन्त परान अभिमुखास तरयः हूयमाना यथा यज्ञे समिद्धा हव्यवाहनाः ॥ 37 ॥

  38. ययुश च शिबिरं तेषां संप्रसुप्त जनं विभॊ दवारदेशं तु संप्राप्य दरौणिस तस्थौ रथॊत्तमे ॥ 38 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 6

Previous: अध्याय 4