[व] ययातिः सवपुरं पराप्य महेन्द्र पुरसंनिभम परविश्यान्तःपुरं तत्र देव यानीं नयवेशयत ॥ 1 ॥
देव यान्याश चानुमते तां सुतां वृषपर्वणः अशॊकवनिकाभ्याशे गृहं कृत्वा नयवेशयत ॥ 2 ॥
वृतां दासी सहस्रेण शर्मिष्ठाम आसुरायणीम वासॊभिर अन्नपानैश च संविभज्य सुसत्कृताम ॥ 3 ॥
देव यान्या तु सहितः स नृपॊ नहुषात्मजः विजहार बहून अब्दान देववन मुदितॊ भृशम ॥ 4 ॥
ऋतुकाले तु संप्राप्ते देव यानी वराङ्गना लेभे गर्भं परथमतः कुमारं च वयजायत ॥ 5 ॥
गते वर्षसहस्रे तु शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी ददर्श यौवनं पराप्ता ऋतुं सा चान्वचिन्तयत ॥ 6 ॥
ऋतुकालश च संप्राप्तॊ न च मे ऽसति पतिर वृतः किं पराप्तं किं नु कर्तव्यं किं वा कृत्वा कृतं भवेत ॥ 7 ॥
देव यानी परजातासौ वृथाहं पराप्तयौवना यथा तया वृतॊ भर्ता तथैवाहं वृणॊमि तम ॥ 8 ॥
राज्ञा पुत्रफलं देयम इति मे निश्चिता मतिः अपीदानीं स धर्मात्मा इयान मे दर्शनं रहः ॥ 9 ॥
अथ निष्क्रम्य राजासौ तस्मिन काले यदृच्छया अशॊकवनिकाभ्याशे शर्मिष्ठां पराप्य विष्ठितः ॥ 10 ॥
तम एकं रहिते दृष्ट्वा शर्मिष्ठा चारुहासिनी परत्युद्गम्याञ्जलिं कृत्वा राजानं वाक्यम अब्रवीत ॥ 11 ॥
सॊमस्येन्द्रस्य विष्णॊर वा यमस्य वरुणस्य वा तव वा नाहुष कुले कः सत्रियं सप्रष्टुम अर्हसि ॥ 12 ॥
रूपाभिजन शीलैर हि तवं राजन वेत्थ मां सदा सा तवां याचे परसाद्याहम ऋतुं देहि नराधिप ॥ 13 ॥
[य] वेद्मि तवां शीलसंपन्नां दैत्य कन्याम अनिन्दिताम रूपे च ते न पश्यामि सूच्य अग्रम अपि निन्दितम ॥ 14 ॥
अब्रवीद उशना काव्यॊ देव यानीं यदावहम न यम आह्वयितव्या ते शयने वार्षपर्वणी ॥ 15 ॥
[षर] न नर्म युक्तं वचनं हिनस्ति; न सत्रीषु राजन न विवाह काले पराणात्यये सर्वधनापहारे; पञ्चानृतान्य आहुर अपातकानि ॥ 16 ॥
पृष्टं तु साक्ष्ये परवदन्तम अन्यथा; वदन्ति मिथ्यॊपहितं नरेन्द्र एकार्थतायां तु समाहितायां; मिथ्या वदन्तम अनृतं हिनस्ति ॥ 17 ॥
[य] राजा परमाणं भूतानां स नश्येत मृषा वदन अर्थकृच्छ्रम अपि पराप्य न मिथ्या कर्तुम उत्सहे ॥ 18 ॥
[षर] समाव एतौ मतौ राजन पतिः सख्याश च यः पतिः समं विवाहम इत्य आहुः सख्या मे ऽसि पतिर वृतः ॥ 19 ॥
[य] दातव्यं याचमानेभ्य इति मे वरतम आहितम तवं च याचसि मां कामं बरूहि किं करवाणि ते ॥ 20 ॥
[षर] अधर्मात तराहि मां राजन धर्मं च परतिपादय तवत्तॊ ऽपत्यवती लॊके चरेयं धर्मम उत्तमम ॥ 21 ॥
तरय एवाधना राजन भार्या दासस तथा सुतः यत ते समधिपच्छन्ति यस्य ते तस्य तद धनम ॥ 22 ॥
देव यान्या भुजिष्यास्मि वश्या च तव भार्गवी सा चाहं च तवया राजन भरणीये भजस्व माम ॥ 23 ॥
[व] एवम उक्तस तु राजा स तथ्यम इत्य एव जज्ञिवान पूजयाम आस शर्मिष्ठां धर्मं च परत्यपादयत ॥ 24 ॥
समागम्य च शर्मिष्ठां यथाकामम अवाप्य च अन्यॊन्यम अभिसंपूज्य जग्मतुस तौ यथागतम ॥ 25 ॥
तस्मिन समागमे सुभ्रूः शर्मिष्ठा चारु हासिनी लेभे गर्भं परथमतस तस्मान नृपतिसत्तमात ॥ 26 ॥
परजज्ञे च ततः काले राजन राजीवलॊचना कुमारं देवगर्भाभं राजीवनिभ लॊचनम ॥ 27 ॥
आदिपर्व · Adi Parva
अध्याय 77
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 78