[षक] एवम उक्तस तया शक्रः संदिदेश सदागतिम परातिष्ठत तदा काले मेनका वायुना सह ॥ 1 ॥
अथापश्यद वरारॊहा तपसा दग्धकिल्बिषम विश्वामित्रं तपस्यन्तं मेनका भीरुर आश्रमे ॥ 2 ॥
अभिवाद्य ततः सा तं पराक्रीडद ऋषिसंनिधौ अपॊवाह च वासॊ ऽसया मारुतः शशिसंनिभम ॥ 3 ॥
सागच्छत तवरिता भूमिं वासस तद अभिलिङ्गती उत्स्मयन्तीव सव्रीडं मारुतं वरवर्णिनी ॥ 4 ॥
गृद्धां वाससि संभ्रान्तां मेनकां मुनिसत्तमः अनिर्देश्य वयॊ रूपाम अपश्यद विवृतां तदा ॥ 5 ॥
तस्या रूपगुणं दृष्ट्वा स तु विप्रर्षभस तदा चकार भावं संसर्गे तया कामवशं गतः ॥ 6 ॥
नयमन्त्रयत चाप्य एनां सा चाप्य ऐच्छद अनिन्दिता तौ तत्र सुचिरं कालं वने वयहरताम उभौ रममाणौ यथाकामं यथैक दिवसं तथा ॥ 7 ॥
जनयाम आस स मुनिर मेनकायां शकुन्तलाम परस्थे हिमवतॊ रम्ये मालिनीम अभितॊ नदीम ॥ 8 ॥
जातम उत्सृज्य तं गर्भं मेनका मालिनीम अनु कृतकार्या ततस तूर्णम अगच्छच छक्र संसदम ॥ 9 ॥
तं वने विजने गर्भं सिंहव्याघ्र समाकुले दृष्ट्वा शयानं शकुनाः समन्तात पर्यवारयन ॥ 10 ॥
नेमां हिंस्युर वने बालां करव्यादा मांसगृद्धिनः पर्यरक्षन्त तां तत्र शकुन्ता मेनकात्मजाम ॥ 11 ॥
उपस्प्रष्टुं गतश चाहम अपश्यं शयिताम इमाम निर्जने विपिने ऽरण्ये शकुन्तैः परिवारिताम आनयित्वा ततश चैनां दुहितृत्वे नययॊजयम ॥ 12 ॥
शरीरकृत पराणदाता यस्य चान्नानि भुञ्जते करमेण ते तरयॊ ऽपय उक्ताः पितरॊ धर्मनिश्चये ॥ 13 ॥
निर्जने च वने यस्माच छकुन्तैः परिरक्षिता शकुन्तलेति नामास्याः कृतं चापि ततॊ मया ॥ 14 ॥
एवं दुहितरं विद्धि मम सौम्य शकुन्तलाम शकुन्तला च पितरं मन्यते माम अनिन्दिता ॥ 15 ॥
एतद आचष्ट पृष्टः सन मम जन्म महर्षये सुतां कण्वस्य माम एवं विद्धि तवं मनुजाधिप ॥ 16 ॥
कण्वं हि पितरं मन्ये पितरं सवम अजानती इति ते कथितं राजन यथावृत्तं शरुतं मया ॥ 17 ॥
आदिपर्व · Adi Parva
अध्याय 66
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 67