धर्मDharmic Data

आदिपर्व · Adi Parva

अध्याय 65

  1. [व] ततॊ गच्छन महाबाहुर एकॊ ऽमात्यान विसृज्य तान नापश्यद आश्रमे तस्मिंस तम ऋषिं संशितव्रतम ॥ 1 ॥

  2. सॊ ऽपश्यमानस तम ऋषिं शून्यं दृष्ट्वा तम आश्रमम उवाच क इहेत्य उच्चैर वनं संनादयन्न इव ॥ 2 ॥

  3. शरुत्वाथ तस्य तं शब्दं कन्या शरीर इव रूपिणी निश्चक्रामाश्रमात तस्मात तापसी वेषधारिणी ॥ 3 ॥

  4. सा तं दृष्ट्वैव राजानं दुःषन्तम असितेक्षणा सवागतं त इति कषिप्रम उवाच परतिपूज्य च ॥ 4 ॥

  5. आसनेनार्चयित्वा च पाद्येनार्घ्येण चैव हि पप्रच्छानामयं राजन कुशलं च नराधिपम ॥ 5 ॥

  6. यथावद अर्चयित्वा सा पृष्ट्वा चानामयं तदा उवाच समयमानेव किं कार्यं करियताम इति ॥ 6 ॥

  7. ताम अब्रवीत ततॊ राजा कन्यां मधुरभाषिणीम दृष्ट्वा सर्वानवद्याङ्गीं यथावत परतिपूजितः ॥ 7 ॥

  8. आगतॊ ऽहं महाभागम ऋषिं कण्वम उपासितुम कव गतॊ भगवान भद्रे तन ममाचक्ष्व शॊभने ॥ 8 ॥

  9. [षक] गतः पिता मे भगवान फलान्य आहर्तुम आश्रमात मुहूर्तं संप्रतीक्षस्व दरक्ष्यस्य एनम इहागतम ॥ 9 ॥

  10. [व] अपश्यमानस तम ऋषिं तया चॊक्तस तथा नृपः तां च दृष्ट्वा वरारॊहां शरीमतीं चारुहासिनीम ॥ 10 ॥

  11. विभ्राजमानां वपुषा तपसा च दमेन च रूपयौवन संपन्नाम इत्य उवाच महीपतिः ॥ 11 ॥

  12. कासि कस्यासि सुश्रॊणि किमर्थं चागता वनम एवंरूपगुणॊपेता कुतस तवम असि शॊभने ॥ 12 ॥

  13. दर्शनाद एव हि शुभे तवया मे ऽपहृतं मनः इच्छामि तवाम अहं जञातुं तन ममाचक्ष्व शॊभने ॥ 13 ॥

  14. एवम उक्ता तदा कन्या तेन राज्ञा तदाश्रमे उवाच हसती वाक्यम इदं सुमधुराक्षरम ॥ 14 ॥

  15. कण्वष्याहं भगवतॊ दुःषन्त दुहिता मता तपस्विनॊ धृतिमतॊ धर्मज्ञस्य यशस्विनः ॥ 15 ॥

  16. [दु] ऊर्ध्वरेता महाभागॊ भगवाँल लॊकपूजितः चलेद धि वृत्ताद धर्मॊ ऽपि न चलेत संशितव्रतः ॥ 16 ॥

  17. कथं तवं तस्य दुहिता संभूता वरवर्णिनी संशयॊ मे महान अत्र तं मे छेत्तुम इहार्हसि ॥ 17 ॥

  18. [षक] यथायम आगमॊ मह्यं यथा चेदम अभूत पुरा शृणु राजन यथातत्त्वं यथास्मि दुहिता मुनेः ॥ 18 ॥

  19. ऋषिः कश चिद इहागम्य मम जन्माभ्यचॊदयत तस्मै परॊवाच भगवान यथा तच छृणु पार्थिव ॥ 19 ॥

  20. तप्यमानः किल पुरा विश्वामित्रॊ महत तपः सुभृशं तापयाम आस शक्रं सुरगणेश्वरम ॥ 20 ॥

  21. तपसा दीप्तवीर्यॊ ऽयं सथानान मा चयावयेद इति भीतः पुरंदरस तस्मान मेनकाम इदम अब्रवीत ॥ 21 ॥

  22. गुणैर दिव्यैर अप्सरसां मेनके तवं विशिष्यसे शरेयॊ मे कुरु कल्याणि यत तवां वक्ष्यामि तच छृणु ॥ 22 ॥

  23. असाव आदित्यसंकाशॊ विश्वामित्रॊ महातपाः तप्यमानस तपॊ घॊरं मम कम्पयते मनः ॥ 23 ॥

  24. मेनके तव भारॊ ऽयं विश्वामित्रः सुमध्यमे संशितात्मा सुदुर्धर्ष उग्रे तपसि वर्तते ॥ 24 ॥

  25. स मां न चयावयेत सथानात तं वै गत्वा परलॊभय चर तस्य तपॊविघ्नं कुरु मे परियम उत्तमम ॥ 25 ॥

  26. रूपयौवन माधुर्यचेष्टित समितभाषितैः लॊभयित्वा वरारॊहे तपसः संनिवर्तय ॥ 26 ॥

  27. [म] महातेजाः स भगवान सदैव च महातपाः कॊपनश च तथा हय एनं जानाति भगवान अपि ॥ 27 ॥

  28. तेजसस तपसश चैव कॊपस्य च महात्मनः तवम अप्य उद्विजसे यस्य नॊद्विजेयम अहं कथम ॥ 28 ॥

  29. महाभागं वसिष्ठं यः पुत्रैर इष्टैर वययॊजयत कषत्रे जातश च यः पूर्वम अभवद बराह्मणॊ बलात ॥ 29 ॥

  30. शौचार्थं यॊ नदीं चक्रे दुर्गमां बहुभिर जलैः यां तां पुण्यतमां लॊके कौशिकीति विदुर जनाः ॥ 30 ॥

  31. बभार यत्रास्य पुरा काले दुर्गे महात्मनः दारान मतङ्गॊ धर्मात्मा राजर्षिर वयाधतां गतः ॥ 31 ॥

  32. अतीतकाले दुर्भक्षे यत्रैत्य पुनर आश्रमम मुनिः पारेति नद्या वै नाम चक्रे तदा परभुः ॥ 32 ॥

  33. मतङ्गं याजयां चक्रे यत्र परीतमनाः सवयम तवं च सॊमं भयाद यस्य गतः पातुं शुरेश्वर ॥ 33 ॥

  34. अति नक्षत्रवंशांश च करुद्धॊ नक्षत्रसंपदा परति शरवणपूर्वाणि नक्षत्राणि ससर्ज यः ॥ 34 ॥

  35. एतानि यस्य कर्माणि तस्याहं भृशम उद्विजे यथा मां न दहेत करुद्धस तथाज्ञापय मां विभॊ ॥ 35 ॥

  36. तेजसा निर्दहेल लॊकान कम्पयेद धरणीं पदा संक्षिपेच च महामेरुं तूर्णम आवर्तयेत तथा ॥ 36 ॥

  37. तादृशं तपसा युक्तं परदीप्तम इव पावकम कथम अस्मद्विधा बाला जितेन्द्रियम अभिस्पृशेत ॥ 37 ॥

  38. हुताशनमुखं दीप्तं सूर्यचन्द्राक्षि तारकम कालजिह्वं सुरश्रेष्ठ कथम अस्मद्विधा सपृशेत ॥ 38 ॥

  39. यमश च सॊमश च महर्षयश च; साध्या विश्वे वालखिल्याश च सर्वे एते ऽपि यस्यॊद्विजन्ते परभावात; कस्मात तस्मान मादृशी नॊद्विजेत ॥ 39 ॥

  40. तवयैवम उक्ता च कथं समीपम; ऋषेर न गच्छेयम अहं सुरेन्द्र रक्षां तु मे चिन्तय देवराज; यथा तवदर्थं रक्षिताहं चरेयम ॥ 40 ॥

  41. कामं तु मे मारुतस तत्र वासः; परक्रीडिताया विवृणॊतु देव भवेच च मे मन्मथस तत्र कार्ये; सहायभूतस तव देवप्रसादात ॥ 41 ॥

  42. वनाच च वायुः सुरभिः परवायेत; तस्मिन काले तम ऋषिं लॊभयन्त्याः तथेत्य उक्त्वा विहिते चैव तस्मिंस; ततॊ ययौ साश्रमं कौशिकस्य ॥ 42 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 66

Previous: अध्याय 64