[ज] कथितं वै समासेन तवया सर्वं दविजॊत्तम महाभारतम आख्यानं कुरूणां चरितं महत ॥ 1 ॥
कथां तव अनघ चित्रार्थाम इमां कथयति तवयि विस्तर शरवणे जातं कौतूहलम अतीव मे ॥ 2 ॥
स भवान विस्तरेणेमां पुनर आख्यातुम अर्हति न हि तृप्यामि पूर्वेषां शृण्वानश चरितं महत ॥ 3 ॥
न तत कारणम अल्पं हि धर्मज्ञा यत्र पाण्डवाः अवध्यान सर्वशॊ जघ्नुः परशस्यन्ते च मानवैः ॥ 4 ॥
किमर्थं ते नरव्याघ्राः शक्ताः सन्तॊ हय अनागसः परयुज्यमानान संक्लेशान कषान्तवन्तॊ दुरात्मनाम ॥ 5 ॥
कथं नागायुत पराणॊ बाहुशाली वृकॊदरः परिक्लिश्यन्न अपि करॊधं धृतवान वै दविजॊत्तम ॥ 6 ॥
कथं सा दरौपदी कृष्णा कलिश्यमाना दुरात्मभिः शक्ता सती धार्तराष्ट्रान नादहद घॊरचक्षुषा ॥ 7 ॥
कथं वयतिक्रमन दयूते पार्थौ माद्री सुतौ तथा अनुव्रजन नरव्याघ्रं वञ्च्यमानं दुरात्मभिः ॥ 8 ॥
कथं धर्मभृतां शरेष्ठः सुतॊ धर्मस्य धर्मवित अनर्हः परमं कलेशं सॊढवान स युधिष्ठिरः ॥ 9 ॥
कथं च बहुलाः सेनाः पाण्डवः कृष्णसारथिः अस्यन्न एकॊ ऽनयत सर्वाः पितृलॊकं धनंजयः ॥ 10 ॥
एतद आचक्ष्व मे सर्वं यथावृत्तं तपॊधन यद यच च कृतवन्तस ते तत्र तत्र महारथाः ॥ 11 ॥
[व] महर्षेः सर्वलॊकेषु पूजितस्य महात्मनः परवक्ष्यामि मतं कृत्स्नं वयासस्यामित तेजसः ॥ 12 ॥
इदं शतसहस्रं हि शलॊकानां पुण्यकर्मणाम सत्यवत्य आत्मजेनेह वयाख्यातम अमितौजसा ॥ 13 ॥
य इदं शरावयेद विद्वान यश चेदं शृणुयान नरः ते बरह्मणः सथानम एत्य पराप्नुयुर देवतुल्यताम ॥ 14 ॥
इदं हि वेदैः समितं पवित्रम अपि चॊत्तमम शराव्याणाम उत्तमं चेदं पुराणम ऋषिसंस्तुतम ॥ 15 ॥
अस्मिन्न अर्थश च धर्मश च निखिलेनॊपदिश्यते इतिहासे महापुण्ये बुद्धिश च परिनैष्ठिकी ॥ 16 ॥
अक्षुद्रान दानशीलांश च सत्यशीलान अनास्तिकान कार्ष्णं वेदम इदं विद्वाञ शरावयित्वार्थम अश्नुते ॥ 17 ॥
भरूण हत्या कृतं चापि पापं जह्याद असंशयम इतिहासम इमं शरुत्वा पुरुषॊ ऽपि सुदारुणः ॥ 18 ॥
जयॊ नामेतिहासॊ ऽयं शरॊतव्यॊ विजिगीषुणा महीं विजयते सर्वां शत्रूंश चापि पराजयेत ॥ 19 ॥
इदं पुंसवनं शरेष्ठम इदं सवस्त्य अयनं महत महिषी युवराजाभ्यां शरॊतव्यं बहुशस तथा ॥ 20 ॥
अर्थशास्त्रम इदं पुण्यं धर्मशास्त्रम इदं परम मॊक्षशास्त्रम इदं परॊक्तं वयासेनामित बुद्धिना ॥ 21 ॥
संप्रत्याचक्षते चैव आख्यास्यन्ति तथापरे पुत्राः शुश्रूषवः सन्ति परेष्याश च परियकारिणः ॥ 22 ॥
शरीरेण कृतं पापं वाचा च मनसैव च सर्वं तत तयजति कषिप्रम इदं शृण्वन नरः सदा ॥ 23 ॥
भारतानां महज जन्म शृण्वताम अनसूयताम नास्ति वयाधिभयं तेषां परलॊकभयं कुतः ॥ 24 ॥
धन्यं यशस्यम आयुष्यं सवर्ग्यं पुण्यं तथैव च कृष्णद्वैपायनेनेदं कृतं पुण्यचिकीर्षुणा ॥ 25 ॥
कीर्तिं परथयता लॊके पाण्डवानां महात्मनाम अन्येषां कषत्रियाणां च भूरि दरविण तेजसाम ॥ 26 ॥
यथा समुद्रॊ भगवान यथा च हिमवान गिरिः खयाताव उभौ रत्ननिधी तथा भारतम उच्यते ॥ 27 ॥
य इदं शरावयेद विद्वान बराह्मणान इह पर्वसु धूतपाप्मा जितस्वर्गॊ बरह्मभूयं स गच्छति ॥ 28 ॥
यश चेदं शरावयेच छराद्धे बराह्मणान पादम अन्ततः अक्षय्यं तस्य तच छराद्धम उपतिष्ठेत पितॄन अपि ॥ 29 ॥
अह्ना यद एनश चाज्ञानात परकरॊति नरश चरन तन महाभारताख्यानं शरुत्वैव परविलीयते ॥ 30 ॥
भारतानां महज जन्म महाभारतम उच्यते निरुक्तम अस्य यॊ वेद सर्वपापैर परमुच्यते ॥ 31 ॥
तरिभिर वर्षैः सदॊत्थायी कृष्णद्वैपायनॊ मुनिः महाभारतम आख्यानं कृतवान इदम उत्तमम ॥ 32 ॥
धर्मे चार्थे च कामे च मॊक्षे च भरतर्षभ यद इहास्ति तद अन्यत्र यन नेहास्ति न तत कव चित ॥ 33 ॥
आदिपर्व · Adi Parva
अध्याय 56
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 57