धर्मDharmic Data

आदिपर्व · Adi Parva

अध्याय 36

  1. [ष] जरत्कारुर इति परॊक्तं यत तवया सूतनन्दन इच्छाम्य एतद अहं तस्य ऋषेः शरॊतुं महात्मनः ॥ 1 ॥

  2. किं कारणं जरत्कारॊर नामैतत परथितं भुवि जरत्कारु निरुक्तं तवं यथावद वक्तुम अर्हसि ॥ 2 ॥

  3. [स] जरेति कषयम आहुर वै दारुणं कारु संज्ञितम शरीरं कारु तस्यासीत तत स धीमाञ शनैः शनैः ॥ 3 ॥

  4. कषपयाम आस तीव्रेण तपसेत्य अत उच्यते जरत्कारुर इति बरह्मन वासुकेर भगिनी तथा ॥ 4 ॥

  5. एवम उक्तस तु धर्मात्मा शौनकः पराहसत तदा उग्रश्रवसम आमन्त्र्य उपपन्नम इति बरुवन ॥ 5 ॥

  6. [स] अथ कालस्य महतः स मुनिः संशितव्रतः तपस्य अभिरतॊ धीमान न दारान अभ्यकाङ्क्षत ॥ 6 ॥

  7. स ऊर्ध्वरेतास तपसि परसक्तः; सवाध्यायवान वीतभयक्लमः सन चचार सर्वां पृथिवीं महात्मा; न चापि दारान मनसाप्य अकाङ्क्षत ॥ 7 ॥

  8. ततॊ ऽपरस्मिन संप्राप्ते काले कस्मिंश चिद एव तु परिक्षिद इति विख्यातॊ राजा कौरववंशभृत ॥ 8 ॥

  9. यथा पाण्डुर महाबाहुर धनुर्धर वरॊ भुवि बभूव मृगया शीलः पुरास्य परपितामहः ॥ 9 ॥

  10. मृगान विध्यन वहारांश च तरक्षून महिषांस तथा अन्यांश च विविधान वन्यांश चचार पृथिवीपतिः ॥ 10 ॥

  11. स कदा चिन मृगं विद्ध्वा बाणेन नतपर्वणा पृष्ठतॊ धनुर आदाय ससार गहने वने ॥ 11 ॥

  12. यथा हि भगवान रुद्रॊ विद्ध्वा यज्ञमृगं दिवि अन्वगच्छद धनुष्पाणिः पर्यन्वेषंस ततस ततः ॥ 12 ॥

  13. न हि तेन मृगॊ विद्धॊ जीवन गच्छति वै वनम पूर्वरूपं तु तन नूनम आसीत सवर्गगतिं परति परिक्षितस तस्य राज्ञॊ विद्धॊ यन नष्टवान मृगः ॥ 13 ॥

  14. दूरं चापहृतस तेन मृगेण स महीपतिः परिश्रान्तः पिपासार्त आससाद मुनिं वने ॥ 14 ॥

  15. गवां परचारेष्व आसीनं वत्सानां मुखनिःसृतम भूयिष्ठम उपयुञ्जानं फेनम आपिबतां पयः ॥ 15 ॥

  16. तम अभिद्रुत्य वेगेन स राजा संशितव्रतम अपृच्छद धनुर उद्यम्य तं मुनिं कषुच्छ्रमान्वितः ॥ 16 ॥

  17. भॊ भॊ बरह्मन्न अहं राजा परिक्षिद अभिमन्युजः मया विद्धॊ मृगॊ नष्टः कच चित तवं दृष्टवान असि ॥ 17 ॥

  18. स मुनिस तस्य नॊवाच किं चिन मौन वरते सथितः तस्य सकन्धे मृतं सर्पं करुद्धॊ राजा समासजत ॥ 18 ॥

  19. धनुष्कॊट्या समुत्क्षिप्य स चैनं समुदैक्षत न च किं चिद उवाचैनं शुभं वा यदि वाशुभम ॥ 19 ॥

  20. स राजा करॊधम उत्सृज्य वयथितस तं तथागतम दृष्ट्वा जगाम नगरम ऋषिस तव आस्ते तथैव सः ॥ 20 ॥

  21. तरुणस तस्य पुत्रॊ ऽभूत तिग्मतेजा महातपाः शृङ्गी नाम महाक्रॊधॊ दुष्प्रसादॊ महाव्रतः ॥ 21 ॥

  22. स देवं परम ईशानं सर्वभूतहिते रतम बरह्माणम उपतस्थे वै काले काले सुसंयतः स तेन समनुज्ञातॊ बरह्मणा गृहम ईयिवान ॥ 22 ॥

  23. सख्यॊक्तः करीडमानेन स तत्र हसता किल संरम्भी कॊपनॊ ऽतीव विषकल्प ऋषेः सुतः ऋषिपुत्रेण नर्मार्थं कृशेन दविजसत्तमः ॥ 23 ॥

  24. तेजस्विनस तव पिता तथैव च तपस्विनः शवं सकन्धेन वहति मा शृङ्गिन गर्वितॊ भव ॥ 24 ॥

  25. वयाहरत्स्व ऋषिपुत्रेषु मा सम किं चिद वचॊ वदीः अस्मद्विधेषु सिद्धेषु बरह्मवित्सु तपस्विषु ॥ 25 ॥

  26. कव ते पुरुषमानित्वं कव ते वाचस तथाविधः दर्पजाः पितरं यस तवं दरष्टा शवधरं तथा ॥ 26 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 37

Previous: अध्याय 35