[स] सपृष्टमात्रा तु पद्भ्यां स गरुडेन बलीयसा अभज्यत तरॊः शाखा भग्नां चैनाम अधारयत ॥ 1 ॥
तां भग्नां स महाशाखां समयन समवलॊकयन अथात्र लम्बतॊ ऽपश्यद वालखिल्यान अधॊमुखान ॥ 2 ॥
स तद्विनाशसंत्रासाद अनुपत्य खगाधिपः शाखाम आस्येन जग्राह तेषाम एवान्ववेक्षया शनैः पर्यपतत पक्षी पर्वतान परविशातयन ॥ 3 ॥
एवं सॊ ऽभयपतद देशान बहून सगज कच्छपः दयार्थं वालखिल्यानां न च सथानम अविन्दत ॥ 4 ॥
स गत्वा पर्वतश्रेष्ठं गन्धमादनम अव्ययम ददर्श कश्यपं तत्र पितरं तपसि सथितम ॥ 5 ॥
ददर्श तं पिता चापि दिव्यरूपं विहंगमम तेजॊ वीर्यबलॊपेतं मनॊमारुतरंहसम ॥ 6 ॥
शैलशृङ्गप्रतीकाशं बरह्मदण्डम इवॊद्यतम अचिन्त्यम अनभिज्ञेयं सर्वभूतभयंकरम ॥ 7 ॥
मायावीर्यधरं साक्षाद अग्निम इद्धम इवॊद्यतम अप्रधृष्यम अजेयं च देवदानवराक्षसैः ॥ 8 ॥
भेत्तारं गिरिशृङ्गाणां नदी जलविशॊषणम लॊकसंलॊडनं घॊरं कृतान्तसमदर्शनम ॥ 9 ॥
तम आगतम अभिप्रेक्ष्य भगवान कश्यपस तदा विदित्वा चास्य संकल्पम इदं वचनम अब्रवीत ॥ 10 ॥
पुत्र मा साहसं कार्षीर मा सद्यॊ लप्स्यसे वयथाम मा तवा दहेयुः संक्रुद्धा वालखिल्या मरीचिपाः ॥ 11 ॥
परसादयाम आस स तान कश्यपः पुत्रकारणात वालखिल्यांस तपःसिद्धान इदम उद्दिश्य कारणम ॥ 12 ॥
परजाहितार्थम आरम्भॊ गरुडस्य तपॊधनाः चिकीर्षति महत कर्म तदनुज्ञातुम अर्हथ ॥ 13 ॥
एवम उक्ता भगवता मुनयस ते समभ्ययुः मुक्त्वा शाखां गिरिं पुण्यं हिमवन्तं तपॊ ऽरथिनः ॥ 14 ॥
ततस तेष्व अपयातेषु पितरं विनतात्मजः शाखा वयाक्षिप्तवदनः पर्यपृच्छत कश्यपम ॥ 15 ॥
भगवन कव विमुञ्चामि तरुशाखाम इमाम अहम वर्जितं बराह्मणैर देशम आख्यातु भगवान मम ॥ 16 ॥
ततॊ निष्पुरुषं शैलं हिमसंरुद्ध कन्दरम अगम्यं मनसाप्य अन्यैस तस्याचख्यौ स कश्यपः ॥ 17 ॥
तं पर्वत महाकुक्षिम आविश्य मनसा खगाः जवेनाभ्यपतत तार्क्ष्यः सशाखा गजकच्छपः ॥ 18 ॥
न तां वध्रः परिणहेच छतचर्मा महान अणुः शाखिनॊ महतीं शाखां यां परगृह्य ययौ खगः ॥ 19 ॥
ततः स शतसाहस्रं यॊजनान्तरम आगतः कालेन नातिमहता गरुडः पततां वरः ॥ 20 ॥
स तं गत्वा कषणेनैव पर्वतं वचनात पितुः अमुञ्चन महतीं शाखां सस्वनां तत्र खेचरः ॥ 21 ॥
पक्षानिलहतश चास्य पराकम्पत स शैलराट मुमॊच पुष्पवर्षं च समागलित पादपः ॥ 22 ॥
शृङ्गाणि च वयशीर्यन्त गिरेस तस्य समन्ततः मणिकाञ्चनचित्राणि शॊभयन्ति महागिरिम ॥ 23 ॥
शाखिनॊ बहवश चापि शाखयाभिहतास तया काञ्चनैः कुसुमैर भान्ति विद्युत्वन्त इवाम्बुदाः ॥ 24 ॥
ते हेमविकचा भूयॊ युक्ताः पर्वतधातुभिः वयराजञ शाखिनस तत्र सूर्यांशुप्रतिरञ्जिताः ॥ 25 ॥
ततस तस्य गिरेः शृङ्गम आस्थाय स खगॊत्तमः भक्षयाम आस गरुडस ताव उभौ गजकच्छपौ ॥ 26 ॥
ततः पर्वतकूटाग्राद उत्पपात मनॊजवः परावर्तन्ताथ देवानाम उत्पाता भयवेदिनः ॥ 27 ॥
इन्द्रस्य वर्जं दयितं परजज्वाल वयथान्वितम सधूमा चापतत सार्चिर दिवॊल्का नभसश चयुता ॥ 28 ॥
तथा वसूनां रुद्राणाम आदित्यानां च सर्वशः साध्यानां मरुतां चैव ये चान्ये देवता गणाः सवं सवं परहरणं तेषां परस्परम उपाद्रवत ॥ 29 ॥
अभूतपूर्वं संग्रामे तदा देवासुरे ऽपि च ववुर वाताः सनिर्घाताः पेतुर उल्काः समन्ततः ॥ 30 ॥
निरभ्रम अपि चाकाशं परजगर्ज महास्वनम देवानाम अपि यॊ देवः सॊ ऽपय अवर्षद असृक तदा ॥ 31 ॥
मम्लुर माल्यानि देवानां शेमुस तेजांसि चैव हि उत्पातमेघा रौद्राश च ववर्षुः शॊणितं बहु रजांसि मुकुटान्य एषाम उत्थितानि वयधर्षयन ॥ 32 ॥
ततस तराससमुद्विग्नः सह देवैः शतक्रतुः उत्पातान दारुणान पश्यन्न इत्य उवाच बृहस्पतिम ॥ 33 ॥
किमर्थं भगवन घॊरा महॊत्पाताः समुत्थिताः न च शत्रुं परपश्यामि युधि यॊ नः परधर्षयेत ॥ 34 ॥
[बृह] तवापराधाद देवेन्द्र परमादाच च शतक्रतॊ तपसा वालखिल्यानां भूतम उत्पन्नम अद्भुतम ॥ 35 ॥
कश्यपस्य मुनेः पुत्रॊ विनतायाश च खेचरः हर्तुं सॊमम अनुप्राप्तॊ बलवान कामरूपवान ॥ 36 ॥
समर्थॊ बलिनां शरेष्ठॊ हर्तुं सॊमं विहंगमः सर्वं संभावयाम्य अस्मिन्न असाध्यम अपि साधयेत ॥ 37 ॥
[स] शरुत्वैतद वचनं शक्रः परॊवाचामृत रक्षिणः महावीर्यबलः पक्षी हर्तुं सॊमम इहॊद्यतः ॥ 38 ॥
युष्मान संबॊधयाम्य एष यथा स न हरेद बलात अतुलं हि बलं तस्य बृहस्पतिर उवाच मे ॥ 39 ॥
तच छरुत्वा विबुधा वाक्यं विस्मिता यत्नम आस्थिताः परिवार्यामृतं तस्थुर वज्री चेन्द्रः शतक्रतुः ॥ 40 ॥
धारयन्तॊ महार्हाणि कवचानि मनस्विनः काञ्चनानि विचित्राणि वैडूर्य विकृतानि च ॥ 41 ॥
विविधानि च शस्त्राणि घॊररूपाण्य अनेकशः शिततीक्ष्णाग्र धाराणि समुद्यम्य सहस्रशः ॥ 42 ॥
सविस्फुलिङ्गज्वालानि सधूमानि च सर्वशः चक्राणि परिघांश चैव तरिशूलानि परश्वधान ॥ 43 ॥
शक्तीश च विविधास तीक्ष्णाः करवालांश च निर्मलान सवदेहरूपाण्य आदाय गदाश चॊग्रप्रदर्शनाः ॥ 44 ॥
तैः शस्त्रैर भानुमद्भिस ते दिव्याभरणभूषिताः भानुमन्तः सुरगणास तस्थुर विगतकल्मषाः ॥ 45 ॥
अनुपम बलवीर्यतेजसॊ; धृतमनसः परिरक्षणे ऽमृतस्य असुरपुरविदारणाः सुरा; जवलनसमिद्ध वपुः परकाशिनः ॥ 46 ॥
इति समरवरं सुरास्थितं; परिघसहस्रशतैः समाकुलम विगलितम इव चाम्बरान्तरे; तपन मरीचिविभासितं बभौ ॥ 47 ॥
आदिपर्व · Adi Parva
अध्याय 26
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 27