[वै] सॊ ऽपरान्तेषु तीर्थानि पुण्यान्य आयतनानि च सर्वाण्य एवानुपूर्व्येण जगामामित विक्रमः ॥ 1 ॥
समुद्रे पश्चिमे यानि तीर्थान्य आयतनानि च तानि सर्वाणि गत्वा स परभासम उपजग्मिवान ॥ 2 ॥
परभास देशं संप्राप्तं बीभत्सुम अपराजितम तीर्थान्य अनुचरन्तं च शुश्राव मधुसूदनः ॥ 3 ॥
ततॊ ऽभयगच्छत कौन्तेयम अज्ञातॊ नाम माधवः ददृशाते तदान्यॊन्यं परभासे कृष्ण पाण्डवौ ॥ 4 ॥
ताव अन्यॊन्यं समाश्लिष्य पृष्ट्वा च कुशलं वने आस्तां परियसखायौ तौ नरनारायणाव ऋषी ॥ 5 ॥
ततॊ ऽरजुनं वासुदेवस तां चर्यां पर्यपृच्छत किमर्थं पाण्डवेमानि तीर्थान्य अनुचरस्य उत ॥ 6 ॥
ततॊ ऽरजुनॊ यथावृत्तं सर्वम आख्यातवांस तदा शरुत्वॊवाच च वार्षेण्य एवम एतद इति परभुः ॥ 7 ॥
तौ विहृत्य यथाकामं परभासे कृष्ण पाण्डवौ महीधरं रैवतकं वासायैवाभिजग्मतुः ॥ 8 ॥
पूर्वम एव तु कृष्णस्य वचनात तं महीधरम पुरुषाः समलंचक्रुर उपजह्रुश च भॊजनम ॥ 9 ॥
परतिगृह्यार्जुनः सर्वम उपभुज्य च पाण्डवः सहैव वासुदेवेन दृष्टवान नटनर्तकान ॥ 10 ॥
अभ्यनुज्ञाप्य तान सर्वान अर्चयित्वा च पाण्डवः सत्कृतं शयनं दिव्यम अभ्यगच्छन महाद्युतिः ॥ 11 ॥
तीर्थानां दर्शनं चैव पर्वतानां च भारत आपगानां वनानां च कथयाम आस सात्वते ॥ 12 ॥
स कथाः कथयन्न एव निद्रया जनमेजय कौन्तेयॊ ऽपहृतस तस्मिञ शयने सवर्गसंमिते ॥ 13 ॥
मधुरेण स गीतेन वीणा शब्देन चानघ परबॊध्यमानॊ बुबुधे सतुतिभिर मङ्गलैस तथा ॥ 14 ॥
स कृत्वावश्य कार्याणि वार्ष्णेयेनाभिनन्दितः रथेन काञ्चनाङ्गेन दवारकाम अभिजग्मिवान ॥ 15 ॥
अलंकृता दवारका तु बभूव जनमेजय कुन्तीसुतस्य पूजार्थम अपि निष्कुटकेष्व अपि ॥ 16 ॥
दिदृक्षवश च कौन्तेयं दवारकावासिनॊ जनाः नरेन्द्रमार्गम आजग्मुस तूर्णं शतसहस्रशः ॥ 17 ॥
अवलॊकेषु नारीणां सहस्राणि शतानि च भॊजवृष्ण्यन्धकानां च समवायॊ महान अभूत ॥ 18 ॥
स तथा सत्कृतः सर्वैर भॊजवृष्ण्यन्धकात्मजैः अभिवाद्याभिवाद्यांश च सूर्यैश च परतिनन्दितः ॥ 19 ॥
कुमारैः सर्वशॊ वीरः सत्करेणाभिवादितः समानवयसः सर्वान आश्लिष्य स पुनः पुनः ॥ 20 ॥
कृष्णस्य भवने रम्ये रत्नभॊज्य समावृते उवास सह कृष्णेन बहुलास तत्र शर्वरीः ॥ 21 ॥
आदिपर्व · Adi Parva
अध्याय 210
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 211