धर्मDharmic Data

आदिपर्व · Adi Parva

अध्याय 205

  1. [वै] एवं ते समयं कृत्वा नयवसंस तत्र पाण्डवाः वशे शस्त्रप्रतापेन कुर्वन्तॊ ऽनयान महीक्षितः ॥ 1 ॥

  2. तेषां मनुजसिंहानां पञ्चानाम अमितौजसाम बभूव कृष्णा सर्वेषां पार्थानां वशवर्तिनी ॥ 2 ॥

  3. ते तया तैश च सा वीरैः पतिभिः सह पञ्चभिः बभूव परमप्रीता नागैर इव सरस्वती ॥ 3 ॥

  4. वर्तमानेषु धर्मेण पाण्डवेषु महात्मसु वयवर्धन कुरवः सर्वे हीनदॊषाः सुखान्विताः ॥ 4 ॥

  5. अथ दीर्घेण कालेन बराह्मणस्य विशां पते कस्यच चित तस्कराः केच चिज जह्रुर गा नृपसत्तम ॥ 5 ॥

  6. हरियमाणे धने तस्मिन बराह्मणः करॊधमूर्च्छितः आगम्य खाण्डव परस्थम उदक्रॊशत पाण्डवान ॥ 6 ॥

  7. हरियते गॊधनं कषुद्रैर नृशंसैर अकृतात्मभिः परसह्य वॊ ऽसमाद विषयाद अभिधावत पाण्डवाः ॥ 7 ॥

  8. बराह्मणस्य परमत्तस्य हविर धवाङ्क्षैर विलुप्यते शार्दूलस्य गुहां शून्यां नीचः करॊष्टाभिमर्शति ॥ 8 ॥

  9. बराह्मण सवे हृते चॊरैर धर्मार्थे च विलॊपिते रॊरूयमाणे च मयि करियताम अस्त्रधारणम ॥ 9 ॥

  10. रॊरूयमाणस्याभ्याशे तस्य विप्रस्य पाण्डवः तानि वाक्यानि शुश्राव कुन्तीपुत्रॊ धनंजयः ॥ 10 ॥

  11. शरुत्वा चैव महाबाहुर मा भैर इत्य आह तं दविजम आयुधानि च यत्रासन पाण्डवानां महात्मनाम कृष्णया सह तत्रासीद धर्मराजॊ युधिष्ठिरः ॥ 11 ॥

  12. स परवेशाय चाशक्तॊ गमनाय च पाण्डवः तस्य चार्तस्य तैर वाक्यैश चॊद्यमानः पुनः पुनः आक्रन्दे तत्र कौन्तेयश चिन्तयाम आस दुःखितः ॥ 12 ॥

  13. हरियमाणे धने तस्मिन बराह्मणस्य तपस्विनः अश्रुप्रमार्जनं तस्य कर्तव्यम इति निश्चितः ॥ 13 ॥

  14. उपप्रेक्षणजॊ ऽधर्मः सुमहान सयान महीपतेः यद्य अस्य रुदतॊ दवारि न करॊम्य अद्य रक्षणम ॥ 14 ॥

  15. अनास्तिक्यं च सर्वेषाम अस्माकम अपि रक्षणे परतितिष्ठेत लॊके ऽसमिन्न अधर्मश चैव नॊ भवेत ॥ 15 ॥

  16. अनापृच्छ्य च राजानं गते मयि न संशयः अजातशत्रॊर नृपतेर मम चैवाप्रियं भवेत ॥ 16 ॥

  17. अनुप्रवेशे राज्ञस तु वनवासॊ भवेन मम अधर्मॊ वा महान अस्तु वने वा मरणं मम शरीरस्यापि नाशेन धर्म एव विशिष्यते ॥ 17 ॥

  18. एवं विनिश्चित्य ततः कुन्तीपुत्रॊ धनंजयः अनुप्रविश्य राजानम आपृच्छ्य च विशां पते ॥ 18 ॥

  19. धनुर आदाय संहृष्टॊ बराह्मणं परत्यभाषत बराह्मणागम्यतां शीघ्रं यावत परधनैषिणः ॥ 19 ॥

  20. न दूरे ते गताः कषुद्रास तावद गच्छामहे सह यावद आवर्तयाम्य अद्य चॊरहस्ताद धनं तव ॥ 20 ॥

  21. सॊ ऽनुसृत्य महाबाहुर धन्वी वर्मी रथी धवजी शरैर विध्वंसितांश चॊरान अवजित्य च तद धनम ॥ 21 ॥

  22. बराह्मणस्य उपाहृत्य यशः पीत्वा च पाण्डवः आजगाम पुरं वीरः सव्यसाची परंतपः ॥ 22 ॥

  23. सॊ ऽभिवाद्य गुरून सर्वांस तैश चापि परतिनन्दितः धर्मराजम उवाचेदं वरतम आदिश्यतां मम ॥ 23 ॥

  24. समयः समतिक्रान्तॊ भवत संदर्शनान मया वनवासं गमिष्यामि समयॊ हय एष नः कृतः ॥ 24 ॥

  25. इत्य उक्तॊ धर्मराजस तु सहसा वाक्यम अप्रियम कथम इत्य अब्रवीद वाचा शॊकार्तः सज्जमानया युधिष्ठिरॊ गुडा केशं भराता भरातरम अच्युतम ॥ 25 ॥

  26. परमाणम अस्मि यदि ते मत्तः शृणु वचॊ ऽनघ अनुप्रवेशे यद वीर कृतवांस तवं ममाप्रियम सर्वं तद अनुजानामि वयलीकं न च मे हृदि ॥ 26 ॥

  27. गुरॊर अनुप्रवेशॊ हि नॊपघातॊ यवीयसः यवीयसॊ ऽनुप्रवेशॊ जयेष्ठस्य विधिलॊपकः ॥ 27 ॥

  28. निवर्तस्व महाबाहॊ कुरुष्व वचनं मम न हि ते धर्मलॊपॊ ऽसति न च मे धर्षणा कृता ॥ 28 ॥

  29. [आर्ज] न वयाजेन चरेद धर्मम इति मे भवतः शरुतम न सत्याद विचलिष्यामि सत्येनायुधम आलभे ॥ 29 ॥

  30. [वै] सॊ ऽभयनुज्ञाप्य राजानं बरह्मचर्याय दीक्षितः वने दवादश वर्षाणि वासायॊपजगाम ह ॥ 30 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 206

Previous: अध्याय 204