धर्मDharmic Data

आदिपर्व · Adi Parva

अध्याय 204

  1. [नारद] जित्वा तु पृथिवीं दैत्यौ निःसपत्नौ गतव्यथौ कृत्वा तरैलॊक्यम अव्यग्रं कृतकृत्यौ बभूवतुः ॥ 1 ॥

  2. देवगन्धर्वयक्षाणां नागपार्थिव रक्षसाम आदाय सर्वरत्नानि परां तुष्टिम उपागतौ ॥ 2 ॥

  3. यदा न परतिषेद्धारस तयॊः सन्तीह के चन निरुद्यॊगौ तदा भूत्वा विजह्राते ऽमराव इव ॥ 3 ॥

  4. सत्रीभिर माल्यैश च गन्धैश च भक्षैर भॊज्यैश च पुष्कलैः पानैश च विविधैर हृद्यैः परां परीतिम अवापतुः ॥ 4 ॥

  5. अन्तःपुरे वनॊद्याने पर्वतॊपवनेषु च यथेप्सितेषु देशेषु विजह्राते ऽमराव इव ॥ 5 ॥

  6. ततः कदा चिद विन्ध्यस्य पृष्ठे समशिलातले पुष्पिताग्रेषु शालेषु विहारम अभिजग्मतुः ॥ 6 ॥

  7. दिव्येषु सर्वकामेषु समानीतेषु तत्र तौ वरासनेषु संहृष्टौ सह सत्रीभिर निषेदतुः ॥ 7 ॥

  8. ततॊ वादित्रनृत्ताभ्याम उपातिष्ठन्त तौ सत्रियः गीतैश च सतुतिसंयुक्तैः परीत्यर्थम उपजग्मिरे ॥ 8 ॥

  9. ततस तिलॊत्तमा तत्र वने पुष्पाणि चिन्वती वेषम आक्षिप्तम आधाय रक्तेनैकेन वाससा ॥ 9 ॥

  10. नदीतीरेषु जातान सा कर्णिकारान विचिन्वती शनैर जगाम तं देशं यत्रास्तां तौ महासुरौ ॥ 10 ॥

  11. तौ तु पीत्वा वरं पानं मदरक्तान्त लॊचनौ दृष्ट्वैव तां वरारॊहां वयथितौ संबहूवतुः ॥ 11 ॥

  12. ताव उत्पत्यासनं हित्वा जग्मतुर यत्र सा सथिता उभौ च कामसंमत्ताव उभौ परार्थयतश च ताम ॥ 12 ॥

  13. दक्षिणे तां करे सुभ्रूं सुन्दॊ जग्राह पाणिना उपसुन्दॊ ऽपि जग्राह वामे पाणौ तिलॊत्तमाम ॥ 13 ॥

  14. वरप्रदान मत्तौ ताव औरसेन बलेन च धनरत्नमदाभ्यां च सुरा पानमदेन च ॥ 14 ॥

  15. सर्वैर एतैर मदैर मत्ताव अन्यॊन्यं भरुकुटी कृतौ मदकामसमाविष्टौ परस्परम अथॊचतुः ॥ 15 ॥

  16. मम भार्या तव गुरुर इति सुन्दॊ ऽभयभाषत मम भार्या तव वधूर उपसुन्दॊ ऽभयभाषत ॥ 16 ॥

  17. नैषा तव ममैषेति तत्र तौ मन्युर आविशत तस्या हेतॊर गदे भीमे ताव उभाव अप्य अगृह्णताम ॥ 17 ॥

  18. तौ परगृह्य गदे भीमे तस्याः कामेन मॊहितौ अहं पूर्वम अहं पूर्वम इत्य अन्यॊन्यं निजघ्नतुः ॥ 18 ॥

  19. तौ गदाभिहतौ भीमौ पेततुर धरणीतले रुधिरेणावलिप्ताङ्गौ दवाव इवार्कौ नभश चयुतौ ॥ 19 ॥

  20. ततस ता विद्रुता नार्यः स च दैत्य गणस तदा पातालम अगमत सर्वॊ विषादभयकम्पितः ॥ 20 ॥

  21. ततः पितामहस तत्र सह देवैर महर्षिभिः आजगाम विशुद्धात्मा पूजयिष्यंस तिलॊत्तमाम ॥ 21 ॥

  22. वरेण छन्दिता सा तु बरह्मणा परीतिम एव ह वरयाम आस तत्रैनां परीतः पराह पितामहः ॥ 22 ॥

  23. आदित्यचरिताँल लॊकान विचरिष्यसि भामिनि तेजसा च सुदृष्टां तवां न करिष्यति कश चन ॥ 23 ॥

  24. एवं तस्यै वरं दत्त्वा सर्वलॊकपितामहः इन्द्रे तरैलॊक्यम आधाय बरह्मलॊकं गतः परभुः ॥ 24 ॥

  25. एवं तौ सहितौ भूत्वा सर्वार्थेष्व एकनिश्चयौ तिलॊत्तमार्थे संक्रुद्धाव अन्यॊन्यम अभिजघ्नतुः ॥ 25 ॥

  26. तस्माद बरवीमि वः सनेहात सर्वान भरतसत्तमान यथा वॊ नात्र भेदः सयात सर्वेषां दरौपदी कृते तथा कुरुत भद्रं वॊ मम चेत परियम इच्छथ ॥ 26 ॥

  27. [वै] एवम उक्ता महात्मानॊ नारदेन महर्षिणा समयं चक्रिरे राजंस ते ऽनयॊन्येन समागताः समक्षं तस्य देवर्षेर नारदस्यामितौजसः ॥ 27 ॥

  28. दरौपद्या नः सहासीनम अन्यॊ ऽनयं यॊ ऽभिदर्शयेत स नॊ दवादश वर्षाणि बरह्म चारी वने वसेत ॥ 28 ॥

  29. कृते तु समये तस्मिन पाण्डवैर धर्मचारिभिः नारदॊ ऽपय अगमत परीत इष्टं देशं महामुनिः ॥ 29 ॥

  30. एवं तैः समयः पूर्वं कृतॊ नरद चॊदितैः न चाभिद्यन्त ते सार्वे तदान्यॊन्येन भारत ॥ 30 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 205

Previous: अध्याय 203