धर्मDharmic Data

आदिपर्व · Adi Parva

अध्याय 200

  1. [ज] एवं संप्राप्य राज्यं तद इन्द्रप्रस्थे तपॊधन अत ऊर्ध्वं महात्मानः किम अकुर्वन्त पाण्डवाः ॥ 1 ॥

  2. सर्व एव महात्मानः पूर्वे मम पितामहाः दरौपदी धर्मपत्नी च कथं तान अन्ववर्तत ॥ 2 ॥

  3. कथं वा पञ्च कृष्णायाम एकस्यां ते नराधिपाः वर्तमाना महाभागा नाभिद्यन्त परस्परम ॥ 3 ॥

  4. शरॊतुम इच्छाम्य अहं सर्वं विस्तरेण तपॊधन तेषां चेष्टितम अन्यॊन्यं युक्तानां कृष्णया तया ॥ 4 ॥

  5. [वै] धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञाताः कृष्णया सह पाण्डवाः रेमिरे पुरुषव्याघ्राः पराप्तराज्याः परंतपाः ॥ 5 ॥

  6. पराप्य राज्यं महातेजाः सत्यसंधॊ युधिष्ठिरः पालयाम आस धर्मेण पृथिवीं भरातृभिः सह ॥ 6 ॥

  7. जितारयॊ महाप्राज्ञाः सत्यधर्मपरायणाः मुदं परमिकां पराप्तास तत्रॊषुः पाण्डुनन्दनाः ॥ 7 ॥

  8. कुर्वाणाः पौरकार्याणि सर्वाणि पुरुषर्षभाः आसां चक्रुर महार्हेषु पार्थिवेष्व आसनेषु च ॥ 8 ॥

  9. अथ तेषूपविष्टेषु सर्वेष्व एव महात्मसु नारदस तव अथ देवर्षिर आजगाम यदृच्छया आसनं रुचिरं तस्मै परददौ सवं युधिष्ठिरः ॥ 9 ॥

  10. देवर्षेर उपविष्टस्य सवयम अर्घ्यं यथाविधि परादाद युधिष्ठिरॊ धीमान राज्यं चास्मै नयवेदयत ॥ 10 ॥

  11. परतिगृह्य तु तां पूजाम ऋषिः परीतमनाभवत आशीर्भिर वर्धयित्वा तु तम उवाचास्यताम इति ॥ 11 ॥

  12. निषसादाभ्यनुज्ञातस ततॊ राजा युधिष्ठिरः परेषयाम आस कृष्णायै भगवन्तम उपस्थितम ॥ 12 ॥

  13. शरुत्वैव दरौपदी चापि शुचिर भूत्वा समाहिता जगाम तत्र यत्रास्ते नारदः पाण्डवैः सह ॥ 13 ॥

  14. तस्याभिवाद्य चरणौ देवर्षेर धर्मचारिणी कृताञ्जलिः सुसंवीता सथिताथ दरुपदात्मजा ॥ 14 ॥

  15. तस्याश चापि स धर्मात्मा सत्यवाग ऋषिसत्तमः आशिषॊ विविधाः परॊच्य राजपुत्र्यास तु नारदः गम्यताम इति हॊवाच भगवांस ताम अनिन्दिताम ॥ 15 ॥

  16. गतायाम अथ कृष्णायां युधिष्ठिरपुरॊगमान विविक्ते पाण्डवान सर्वान उवाच भगवान ऋषिः ॥ 16 ॥

  17. पाञ्चाली भवताम एका धर्मपत्नी यशस्विनी यथा वॊ नात्र भेदः सयात तथा नीतिर विधीयताम ॥ 17 ॥

  18. सुन्दॊपसुन्दाव असुरौ भरातरौ सहिताव उभौ आस्ताम अवध्याव अन्येषां तरिषु लॊकेषु विश्रुतौ ॥ 18 ॥

  19. एकराज्याव एकगृहाव एकशय्यासनाशनौ तिलॊत्तमायास तौ हेतॊर अन्यॊन्यम अभिजघ्नतुः ॥ 19 ॥

  20. रक्ष्यतां सौह्रदं तस्माद अन्यॊन्यप्रतिभाविकम यथा वॊ नात्र भेदः सयात तत कुरुष्व युधिष्ठिर ॥ 20 ॥

  21. [य] सुन्दॊपसुन्दाव असुरौ कस्य पुत्रौ महामुने उत्पन्नश च कथं भेदः कथं चान्यॊन्यम अघ्नताम ॥ 21 ॥

  22. अप्सरा देवकन्या वा कस्य चैषा तिलॊत्तमा यस्याः कामेन संमत्तौ जघ्नतुस तौ परस्परम ॥ 22 ॥

  23. एतत सर्वं यथावृत्तं विस्तरेण तपॊधन शरॊतुम इच्छामहे विप्र परं कौतूहलं हि नः ॥ 23 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 201

Previous: अध्याय 199