धर्मDharmic Data

आदिपर्व · Adi Parva

अध्याय 185

  1. [वै] ततस तथॊक्तः परिहृष्टरूपः; पित्रे शशंसाथ स राजपुत्रः धृष्टद्युम्नः सॊमकानां परबर्हॊ; वृत्तं यथा येन हृता च कृष्णा ॥ 1 ॥

  2. यॊ ऽसौ युवस्वायत लॊहिताक्षः; कृष्णाजिनी देवसमानरूपः यः कार्मुकाग्र्यं कृतवान अधिज्यं; लक्ष्यं च तत पतितवान पृथिव्याम ॥ 2 ॥

  3. असज्जमानश च गतस तरस्वी; वृतॊ दविजाग्र्यैर अभिपूज्यमानः चक्राम वज्रीव दितेः सुतेषु; सर्वैश च देवैर ऋषिभिश च जुष्टः ॥ 3 ॥

  4. कृष्णा च गृह्याजिनम अन्वयात तं; नागं यथा नागवधूः परहृष्टा अमृष्यमाणेषु नराधिपेषु; करुद्धेषु तं तत्र समापतत्सु ॥ 4 ॥

  5. ततॊ ऽपरः पार्थिव राजमध्ये; परवृद्धम आरुज्य मही पररॊहम परकालयन्न एव स पार्थिवौघान; करुद्धॊ ऽनतकः पराणभृतॊ यथैव ॥ 5 ॥

  6. तौ पार्थिवानां मिषतां नरेन्द्र; कृष्णाम उपादाय गतौ नराग्र्यौ विभ्राजमानाव इव चन्द्रसूर्यौ; बाह्यां पुराद भार्गव कर्मशालाम ॥ 6 ॥

  7. तत्रॊपविष्टार्चिर इवानलस्य; तेषां जनित्रीति मम परतर्कः तथाविधैर एव नरप्रवीरैर; उपॊपविष्टैस तरिभिर अग्निकल्पैः ॥ 7 ॥

  8. तस्यास ततस ताव अभिवाद्य पादाव; उक्त्वा च कृष्णाम अभिवादयेति सथितौ च तत्रैव निवेद्य कृष्णां; भैक्ष परचाराय गता नराग्र्याः ॥ 8 ॥

  9. तेषां तु भैक्षं परतिगृह्य कृष्णा; कृत्वा बलिं बरह्मणसाच च कृत्वा तां चैव वृद्धां परिविष्य तांश च; नरप्रवीरान सवयम अप्य अभुङ्क्त ॥ 9 ॥

  10. सुप्तास तु ते पार्थिव सर्व एव; कृष्णा तु तेषां चरणॊपधानम आसीत पृथिव्यां शयनं च तेषां; दर्भाजिनाग्र्यास्तरणॊपपन्नम ॥ 10 ॥

  11. ते नर्दमाना इव कालमेघाः; कथा विचित्राः कथयां बभूवुः न वैश्यशूद्रौपयिकीः कथास ता; न च दविजातेः कथयन्ति वीराः ॥ 11 ॥

  12. निःसंशयं कषत्रिय पुंगवास ते; यथा हि युद्धं कथयन्ति राजन आशा हि नॊ वयक्तम इयं समृद्धा; मुक्तान हि पार्थाञ शृणुमॊ ऽगनिदाहात ॥ 12 ॥

  13. यथा हि लक्ष्यं निहतं धनुश च; सज्यं कृतं तेन तथा परसह्य यथा च भाषन्ति परस्परं ते; छन्ना धरुवं ते परचरन्ति पार्थाः ॥ 13 ॥

  14. ततः स राजा दरुपदः परहृष्टः; पुरॊहितं परेषयां तत्र चक्रे विद्याम युष्मान इति भाषमाणॊ; महात्मनः पाण्डुसुताः सथ कच चित ॥ 14 ॥

  15. गृहीतवाक्यॊ नृपतेः पुरॊधा; गत्वा परशंसाम अभिधाय तेषाम वाक्यं यथावन नृपतेः समग्राम; उवाच तान स करमवित करमेण ॥ 15 ॥

  16. विज्ञातुम इच्छत्य अवनीश्वरॊ वः; पाञ्चालराजॊ दरुपदॊ वरार्हाः लक्ष्यस्य वेद्धारम इमं हि दृष्ट्वा; हर्षस्य नान्तं परिपश्यते सः ॥ 16 ॥

  17. तद आचड्ढ्वं जञातिकुलानुपूर्वीं; पदं शिरःसु दविषतां कुरुध्वम परह्लादयध्वं हृदये ममेदं; पाञ्चालराजस्य सहानुगस्य ॥ 17 ॥

  18. पाण्डुर हि राजा दरुपदस्य राज्ञः; परियः सखा चात्मसमॊ बभूव तस्यैष कामॊ दुहिता ममेयं; सनुषा यदि सयाद इति कौरवस्य ॥ 18 ॥

  19. अयं च कामॊ दरुपदस्य राज्ञॊ; हृदि सथितॊ नित्यम अनिन्दिताङ्गाः यद अर्जुनॊ वै पृथु दीर्घबाहुर; धर्मेण विन्देत सुतां ममेति ॥ 19 ॥

  20. तथॊक्त वाक्यं तु पुरॊहितं तं; सथितं विनीतं समुदीक्ष्य राजा समीपस्थं भीमम इदं शशास; परदीयतां पाद्यम अर्घ्यं तथास्मै ॥ 20 ॥

  21. मान्यः पुरॊधा दरुपदस्य राज्ञस; तस्मै परयॊज्याभ्यधिकैव पूजा भीमस तथा तत कृतवान नरेन्द्र; तां चैव पूजां परतिसंगृहीत्वा ॥ 21 ॥

  22. सुखॊपविष्टं तु पुरॊहितं तं; युधिष्ठिरॊ बराह्मणम इत्य उवाच पाञ्चालराजेन सुता निसृष्टा; सवधर्मदृष्टेन यथानुकामम ॥ 22 ॥

  23. परदिष्ट शुल्का दरुपदेन राज्ञा; सानेन वीरेण तथानुवृत्ता न तत्र वर्णेषु कृता विवक्षा; न जीव शिल्पे न कुले न गॊत्रे ॥ 23 ॥

  24. कृतेन सज्येन हि कार्मुकेण; विद्धेन लक्ष्येण च संनिसृष्टा सेयं तथानेन महात्मनेह; कृष्णा जिता पार्थिव संघमध्ये ॥ 24 ॥

  25. नैवं गते सौमकिर अद्य राजा; संतापम अर्हत्य असुखाय कर्तुम कामश च यॊ ऽसौ दरुपसद्य राज्ञः; स चापि संपत्स्यति पार्थिवस्य ॥ 25 ॥

  26. अप्राप्य रूपां हि नरेन्द्र कन्याम; इमाम अहं बराह्मण साधु मन्ये न तद धनुर मन्दबलेन शक्यं; मौर्व्या समायॊजयितुं तथा हि न चाकृतास्त्रेण न हीनजेन; लक्ष्यं तथा पातयितुं हि शक्यम ॥ 26 ॥

  27. तस्मान न तापं दुहितुर निमित्तं; पाञ्चालराजॊ ऽरहति कर्तुम अद्य न चापि तत पातनम अन्यथेह; कर्तुं विषह्यं भुवि मानवेन ॥ 27 ॥

  28. एवं बरुवत्य एव युधिष्ठिरे तु; पाञ्चालराजस्य समीपतॊ ऽनयः तत्राजगामाशु नरॊ दवितीयॊ; निवेदयिष्यन्न इह सिद्धम अन्नम ॥ 28 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 186

Previous: अध्याय 184