धर्मDharmic Data

आदिपर्व · Adi Parva

अध्याय 171

  1. [आुर्व] उक्तवान अस्मि यां करॊधात परतिज्ञां पितरस तदा सर्वलॊकविनाशाय न सा मे वितथा भवेत ॥ 1 ॥

  2. वृथा रॊषा परतिज्ञॊ हि नाहं जीवितुम उत्सहे अनिस्तीर्णॊ हि मां रॊषॊ दहेद अग्निर इवारणिम ॥ 2 ॥

  3. यॊ हि कारणतः करॊधं संजातं कषन्तुम अर्हति नालं स मनुजः सम्यक तरिवर्गं परिरक्षितुम ॥ 3 ॥

  4. अशिष्टानां नियन्ता हि शिष्टानां परिरक्षता सथाने रॊषः परयुक्तः सयान नृपैः सवर्गजिगीषुभिः ॥ 4 ॥

  5. अश्रौषम अहम ऊरुस्थॊ गर्भशय्या गतस तदा आरावं मातृवर्गस्य भृगूणां कषत्रियैर वधे ॥ 5 ॥

  6. सामरैर हि यदा लॊकैर भृगूणां कषत्रियाधमैः आगर्भॊत्सादनं कषान्तं तदा मां मन्युर आविषत ॥ 6 ॥

  7. आपूर्ण कॊशाः किल मे मातरः पितरस तथा भयात सर्वेषु लॊकेषु नाधिजग्मुः परायणम ॥ 7 ॥

  8. तान भृगूणां तदा दारान कश चिन नाभ्यवपद्यत यदा तदा दधारेयम ऊरुणैकेन मां शुभा ॥ 8 ॥

  9. परतिषेद्धा हि पापस्य यदा लॊकेषु विद्यते तदा सर्वेषु लॊकेषु पापकृन नॊपपद्यते ॥ 9 ॥

  10. यदा तु परतिषेद्धारं पापॊ न लभते कव चित तिष्ठन्ति बहवॊ लॊके तदा पापेषु कर्मसु ॥ 10 ॥

  11. जानन्न अपि च यन पापं शक्तिमान न नियच्छति ईशः सन सॊ ऽपि तेनैव कर्मणा संप्रयुज्यते ॥ 11 ॥

  12. राजभिश चेश्वरैश चैव यदि वै पितरॊ मम शक्तैर न शकिता तरातुम इष्टं मत्वेह जीवितुम ॥ 12 ॥

  13. अत एषाम अहं करुद्धॊ लॊकानाम ईश्वरॊ ऽदय सन भवतां तु वचॊ नाहम अलं समतिवर्तितुम ॥ 13 ॥

  14. मम चापि भवेद एतद ईश्वरस्य सतॊ महत उपेक्षमाणस्य पुनर लॊकानां किल्बिषाद भयम ॥ 14 ॥

  15. यश चायं मन्युजॊ मे ऽगनिर लॊकान आदातुम इच्च्छति दहेद एष च माम एव निगृहीतः सवतेजसा ॥ 15 ॥

  16. भवतां च विजानामि सर्वलॊकहितेप्सुताम तस्माद विदध्वं यच छरेयॊ लॊकानां मम चेश्वराः ॥ 16 ॥

  17. [पितरह] य एष मन्युजस ते ऽगनिर लॊकान आदातुम इच्छति अप्सु तं मुञ्च भद्रं ते लॊका हय अप्सु परतिष्ठिताः ॥ 17 ॥

  18. आपॊ मयाः सर्वरसाः सर्वम आपॊ मयं जगत तस्माद अप्सु विमुञ्चेमं करॊधाग्निं दविजसत्तम ॥ 18 ॥

  19. अयं तिष्ठतु ते विप्र यदीच्छसि महॊदधौ मन्युजॊ ऽगनिर दहन्न आपॊ लॊका हय आपॊ मयाः समृताः ॥ 19 ॥

  20. एवं परतिज्ञां सत्येयं तवानघ भविष्यति न चैव सामरा लॊका गमिष्यन्ति पराभवम ॥ 20 ॥

  21. [वस] ततस तं करॊधजं तात और्वॊ ऽगनिं वरुणालये उत्ससर्ग स चैवाप उपयुङ्क्ते महॊदधौ ॥ 21 ॥

  22. महद धय शिरॊ भूत्वा यत तद वेदविदॊ विदुः तम अङ्गिम उद्गिरन वक्त्रात पिबत्य आपॊ महॊदधौ ॥ 22 ॥

  23. तस्मात तवम अपि भद्रं ते न लॊकान हन्तुम अर्हसि पराशर परान धर्माञ जानञ जञानवतां वर ॥ 23 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 172

Previous: अध्याय 170