[ग] आश्रमस्था ततः पुत्रम अदृश्यन्ती वयजायत शक्तेः कुलकरं राजन दवितीयम इव शक्तिनम ॥ 1 ॥
जातकर्मादिकास तस्य करियाः स मुनिपुंगवः पौत्रस्य भरतश्रेष्ठ चकार भगवान सवयम ॥ 2 ॥
परासुश च यतस तेन वसिष्ठः सथापितस तदा गर्भस्थेन ततॊ लॊके पराशर इति समृतः ॥ 3 ॥
अमन्यत स धर्मात्मा वसिष्ठं पितरं तदा जन्मप्रभृति तस्मिंश च पितरीव वयवर्तत ॥ 4 ॥
स तात इति विप्रर्षिं वसिष्ठं परत्यभाषत मातुः समक्षं कौन्तेय अदृश्यन्त्याः परंतप ॥ 5 ॥
तातेति परिपूर्णार्थं तस्य तन मधुरं वचः अदृश्यन्त्य अश्रुपूर्णाक्षी शृण्वन्ती तम उवाच ह ॥ 6 ॥
मा तात तात तातेति न ते तातॊ महामुनिः रक्षसा भक्षितस तात तव तातॊ वनान्तरे ॥ 7 ॥
मन्यसे यं तु तातेति नैष तातस तवानघ आर्यस तव एष पिता तस्य पितुस तव महात्मनः ॥ 8 ॥
स एवम उक्तॊ दुःखार्तः सत्यवाग ऋषिसत्तमः सर्वलॊकविनाशाय मतिं चक्रे महामनाः ॥ 9 ॥
तं तथा निश्चितात्मानं महात्मानं महातपाः वसिष्ठॊ वारयाम आस हेतुना येन तच छृणु ॥ 10 ॥
[वस] कृतवीर्य इति खयातॊ बभूव नृपतिः कषितौ याज्यॊ वेदविदां लॊके भृगूणां पार्थिवर्षभः ॥ 11 ॥
स तान अग्रभुजस तात धान्येन च धनेन च सॊमान्ते तर्पयाम आस विपुलेन विशां पतिः ॥ 12 ॥
तस्मिन नृपतिशार्दूले सवर्याते ऽथ कदा चन बभूव तत कुलेयानां दरव्यकार्यम उपस्थितम ॥ 13 ॥
ते भृगूणां धनं जञात्वा राजानः सर्व एव ह याचिष्णवॊ ऽभिजग्मुस तांस तात भार्गव सत्तमान ॥ 14 ॥
भूमौ तु निदधुः के चिद भृगवॊ धनभक्षयम ददुः के चिद दविजातिभ्यॊ जञात्वा कषत्रियतॊ भयम ॥ 15 ॥
भृगवस तु ददुः के चित तेषां वित्तं यथेप्सितम कषत्रियाणां तदा तात कारणान्तर दर्शनात ॥ 16 ॥
ततॊ महीतलं तात कषत्रियेण यदृच्छया खानताधिगतं वित्तं केन चिद भृगुवेश्मनि तद वित्तं ददृशुः सर्वे समेताः कषत्रियर्षभाः ॥ 17 ॥
अवमन्य ततः कॊपाद भृगूंस ताञ शरणागतान निजघ्नुस ते महेष्वासाः सर्वांस तान निशितैः शरैः आ गर्भाद अनुकृन्तन्तश चेरुश चैव वसुंधराम ॥ 18 ॥
तत उच्छिद्यमानेषु भृगुष्व एवं भयात तदा भृगुपत्न्यॊ गिरिं तात हिमवन्तं परपेदिरे ॥ 19 ॥
तासाम अन्यतमा गर्भं भयाद दाधार तैजसम ऊरुणैकेन वामॊरुर भर्तुः कुलविवृद्धये ददृशुर बराह्मणीं तां ते दीप्यमानां सवतेजसा ॥ 20 ॥
अथ गर्भः स भित्त्वॊरुं बराह्मण्या निर्जगाम ह मुष्णन दृष्टीः कषत्रियाणां मध्याह्न इव भास्करः ततश चक्षुर वियुक्तास ते गिरिदुर्गेषु बभ्रमुः ॥ 21 ॥
ततस ते मॊघसंकल्पा भयार्ताः कषत्रियर्षभाः बरह्मणीं शरणं जग्मुर दृष्ट्यर्थं ताम अनिन्दिताम ॥ 22 ॥
ऊचुश चैनां महाभागां कषत्रियास ते विचेतसः जयॊतिः परहीणा दुःखार्ताः शान्तार्चिष इवाग्नयः ॥ 23 ॥
भगवत्याः परसादेन गच्छेत कषत्रं सचक्षुषम उपारम्य च गच्छेम सहिताः पापकर्मणः ॥ 24 ॥
सपुत्रा तवं परसादं नः सर्वेषां कर्तुम अर्हसि पुनर दृष्टिप्रदानेन राज्ञः संत्रातुम अर्हसि ॥ 25 ॥
आदिपर्व · Adi Parva
अध्याय 169
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 170