[वै] तांस तु दृष्ट्वा सुमनसः परिसंवत्सरॊषितान विश्वस्तान इव संलक्ष्य हर्षं चक्रे पुरॊचनः ॥ 1 ॥
पुरॊचने तथा हृष्टे कौन्तेयॊ ऽथ युधिष्ठिरः भीमसेनार्जुनौ चैव यमौ चॊवाच धर्मवित ॥ 2 ॥
अस्मान अयं सुविश्वस्तान वेत्ति पापः पुरॊचनः वञ्चितॊ ऽयं नृशंसात्मा कालं मन्ये पलायने ॥ 3 ॥
आयुधागारम आदीप्य दग्ध्वा चैव पुरॊचनम षट पराणिनॊ निधायेह दरवामॊ ऽनभिलक्षिताः ॥ 4 ॥
अथ दानापदेशेन कुन्ती बराह्मण भॊजनम चक्रे निशि महद राजन्न आजग्मुस तत्र यॊषितः ॥ 5 ॥
ता विहृत्य यथाकामं भुक्त्वा पीत्वा च भारत जग्मुर निशि गृहान एव समनुज्ञाप्य माधवीम ॥ 6 ॥
निषादी पञ्च पुत्रा तु तस्मिन भॊज्ये यदृच्छया अन्नार्थिनी समभ्यागात सपुत्रा कालचॊदिता ॥ 7 ॥
सा पीत्वा मदिरां मत्ता सपुत्रा मदविह्वला सह सर्वैः सुतै राजंस तस्मिन्न एव निवेशने सुष्वाप विगतज्ञाना मृतकल्पा नराधिप ॥ 8 ॥
अथ परवाते तुमुले निशि सुप्ते जने विभॊ तद उपादीपयद भीमः शेते यत्र पुरॊचनः ॥ 9 ॥
ततः परतापः सुमहाञ शब्दश चैव विभावसॊः परादुरासीत तदा तेन बुबुधे सजनव्रजः ॥ 10 ॥
[पौराह] दुर्यॊधन परयुक्तेन पापेनाकृतबुद्धिना गृहम आत्मविनाशाय कारितं दाहितं च यत ॥ 11 ॥
अहॊ धिग धृतराष्ट्रस्य बुद्धिर नातिसमञ्जसी यः शुचीन पाण्डवान बालान दाहयाम आस मन्त्रिणा ॥ 12 ॥
दिष्ट्या तव इदानीं पापात्मा दग्धॊ ऽयम अतिदुर्मतिः अनागसः सुविश्वस्तान यॊ ददाह नरॊत्तमान ॥ 13 ॥
[वै] एवं ते विलपन्ति सम वारणावतका जनाः परिवार्य गृहं तच च तस्थू रात्रौ समन्ततः ॥ 14 ॥
पाण्डवाश चापि ते राजन मात्रा सह सुदुःखिताः बिलेन तेन निर्गत्य जग्मुर गूढम अलक्षिताः ॥ 15 ॥
तेन निद्रॊपरॊधेन साध्वसेन च पाण्डवाः न शेकुः सहसा गन्तुं सह मात्रा परंतपाः ॥ 16 ॥
भीमसेनस तु राजेन्द्र भीमवेगपराक्रमः जगाम भरातॄन आदाय सर्वान मातरम एव च ॥ 17 ॥
सकन्धम आरॊप्य जननीं यमाव अङ्केन वीर्यवान पार्थौ गृहीत्वा पाणिभ्यां भरातरौ सुमहाबलौ ॥ 18 ॥
तरसा पादपान भञ्जन महीं पद्भ्यां विदारयन स जगामाशु तेजस्वी वातरंहा वृकॊदरः ॥ 19 ॥
आदिपर्व · Adi Parva
अध्याय 136
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 137