[वै] ततॊ दुर्यॊधनॊ राजा सर्वास ताः परकृतीः शनैः अर्थमानप्रदानाभ्यां संजहार सहानुजः ॥ 1 ॥
धृतराष्ट्र परयुक्तास तु के चित कुशलमन्त्रिणः कथयां चक्रिरे रम्यं नगरं वारणावतम ॥ 2 ॥
अयं समाजः सुमहान रमणीयतमॊ भुवि उपस्थितः पशुपतेर नगरे वारणावते ॥ 3 ॥
सर्वरत्नसमाकीर्णे पुंसां देशे मनॊरमे इत्य एवं धृतराष्ट्रस्य वचनाच चक्रिरे कथाः ॥ 4 ॥
कथ्यमाने तथा रम्ये नगरे वारणावते गमने पाण्डुपुत्राणां जज्ञे तत्र मतिर नृप ॥ 5 ॥
यदा तव अमन्यत नृपॊ जातकौतूहला इति उवाचैनान अथ तदा पाण्डवान अम्बिका सुतः ॥ 6 ॥
ममेमे पुरुषा नित्यं कथयन्ति पुनः पुनः रमणीयतरं लॊके नगरं वारणावतम ॥ 7 ॥
ते तात यदि मन्यध्वम उत्सवं वारणावते सगणाः सानुयात्राश च विहरध्वं यथामराः ॥ 8 ॥
बराह्मणेभ्यश च रत्नानि गायनेभ्यश च सर्वशः परयच्छध्वं यथाकामं देवा इव सुवर्चसः ॥ 9 ॥
कं चित कालं विहृत्यैवम अनुभूय परां मुदम इदं वै हास्तिनपुरं सुखिनः पुनर एष्यथ ॥ 10 ॥
धृतराष्ट्रस्य तं कामम अनुबुद्ध्वा युधिष्ठिरः आत्मनश चासहायत्वं तथेति परत्युवाच तम ॥ 11 ॥
ततॊ भीष्मं महाप्राज्ञं विदुरं च महामतिम दरॊणं च बाह्लिकं चैव सॊमदत्तं च कौरवम ॥ 12 ॥
कृपम आचार्य पुत्रं च गान्धारीं च यशस्विनीम युधिष्ठिरः शनैर दीनम उवाचेदं वचस तदा ॥ 13 ॥
रमणीये जनाकीर्णे नगरे वारणावते सगणास तात वत्स्यामॊ धृतराष्ट्रस्य शासनात ॥ 14 ॥
परसन्नमनसः सर्वे पुण्या वाचॊ विमुञ्चत आशीर्भिर वर्धितान अस्मान न पापं परसहिष्यति ॥ 15 ॥
एवम उक्तास तु ते सर्वे पाण्डुपुत्रेण कौरवाः परसन्नवदना भूत्वा ते ऽभयवर्तन्त पाण्डवान ॥ 16 ॥
सवस्त्य अस्तु वः पथि सदा भूतेभ्यश चैव सर्वशः मा च वॊ ऽसत्व अशुभं किं चित सर्वतः पाण्डुनन्दनाः ॥ 17 ॥
ततः कृतस्वस्त्य अयना राज्यलाभाय पाण्डवाः कृत्वा सर्वाणि कार्याणि परययुर वारणावतम ॥ 18 ॥
आदिपर्व · Adi Parva
अध्याय 131
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 132