धर्मDharmic Data

आदिपर्व · Adi Parva

अध्याय 114

  1. [व] संवत्सराहिते गर्भे गान्धार्या जनमेजय आह्वयाम आस वै कुन्ती गर्भार्थं धर्मम अच्युतम ॥ 1 ॥

  2. सा बलिं तवरिता देवी धर्मायॊपजहार ह जजाप जप्यं विधिवद दत्तं दुर्वाससा पुरा ॥ 2 ॥

  3. संगम्य सा तु धर्मेण यॊगमूर्ति धरेण वै लेभे पुत्रं वरारॊहा सर्वप्राणभृतां वरम ॥ 3 ॥

  4. ऐन्द्रे चन्द्रसमायुक्ते मुहूर्ते ऽभिजिते ऽषटमे दिवा मध्यगते सूर्ये तिथौ पुण्ये ऽभिपूजिते ॥ 4 ॥

  5. समृद्धयशसं कुन्ती सुषाव समये सुतम जातमात्रे सुते तस्मिन वाग उवाचाशरीरिणी ॥ 5 ॥

  6. एष धर्मभृतां शरेष्ठॊ भविष्यति न संशयः युधिष्ठिर इति खयातः पाण्डॊः परथमजः सुतः ॥ 6 ॥

  7. भविता परथितॊ राजा तरिषु लॊकेषु विश्रुतः यशसा तेजसा चैव वृत्तेन च समन्वितः ॥ 7 ॥

  8. धार्मिकं तं सुतं लब्ध्वा पाण्डुस तां पुनर अब्रवीत पराहुः कषत्रं बलज्येष्ठं बलज्येष्ठं सुतं वृणु ॥ 8 ॥

  9. ततस तथॊक्ता पत्या तु वायुम एवाजुहाव सा तस्माज जज्ञे महाबाहुर भीमॊ भीमपराक्रमः ॥ 9 ॥

  10. तम अप्य अतिबलं जातं वाग अभ्यवदद अच्युतम सर्वेषां बलिनां शरेष्ठॊ जातॊ ऽयम इति भारत ॥ 10 ॥

  11. इदम अत्यद्भुतं चासीज जातमात्रे वृकॊदरे यद अङ्कात पतितॊ मातुः शिलां गात्रैर अचूर्णयत ॥ 11 ॥

  12. कुन्ती वयाघ्रभयॊद्विग्ना सहसॊत्पतिता किल नान्वबुध्यत संसुप्तम उत्सङ्गे सवे वृकॊदरम ॥ 12 ॥

  13. ततः स वर्ज संघातः कुमारॊ ऽभयपतद गिरौ पतता तेन शतधा शिला गात्रैर विचूर्णिता तां शिलां चूर्णितां दृष्ट्वा पाण्डुर विस्मयम आगमत ॥ 13 ॥

  14. यस्मिन्न अहनि भीमस तु जज्ञे भरतसत्तम दुर्यॊधनॊ ऽपि तत्रैव परजज्ञे वसुधाधिप ॥ 14 ॥

  15. जाते वृकॊदरे पाण्डुर इदं भूयॊ ऽनवचिन्तयत कथं नु मे वरः पुत्रॊ लॊकश्रेष्ठॊ भवेद इति ॥ 15 ॥

  16. दैवे पुरुषकारे च लॊकॊ ऽयं हि परतिष्ठितः तत्र दैवं तु विधिना कालयुक्तेन लभ्यते ॥ 16 ॥

  17. इन्द्रॊ हि राजा देवानां परधान इति नः शरुतम अप्रमेयबलॊत्साहॊ वीर्यवान अमितद्युतिः ॥ 17 ॥

  18. तं तॊषयित्वा तपसा पुत्रं लप्स्ये महाबलम यं दास्यति स मे पुत्रं स वरीयान भविष्यति कर्मणा मनसा वाचा तस्मात तप्स्ये महत तपः ॥ 18 ॥

  19. ततः पाण्डुर महातेजा मन्त्रयित्वा महर्षिभिः दिदेश कुन्त्याः कौरव्यॊ वरतं साम्वत्सरं शुभम ॥ 19 ॥

  20. आत्मना च महाबाहुर एकपादस्थितॊ ऽभवत उग्रं स तप आतस्थे परमेण समाधिना ॥ 20 ॥

  21. आरिराधयिषुर देवं तरिदशानां तम ईश्वरम सूर्येण सहधर्मात्मा पर्यवर्तत भारत ॥ 21 ॥

  22. तं तु कालेन महता वासवः परत्यभाषत पुत्रं तव परदास्यामि तरिषु लॊकेषु विश्रुतम ॥ 22 ॥

  23. देवानां बराह्मणानां च सुहृदां चार्थसाधकम सुतं ते ऽगर्यं परदास्यामि सर्वामित्र विनाशनम ॥ 23 ॥

  24. इत्य उक्तः कौरवॊ राजा वासवेन महात्मना उवाच कुन्तीं धर्मात्मा देवराजवचः समरन ॥ 24 ॥

  25. नीतिमन्तं महात्मानम आदित्यसमतेजसम दुराधर्षं करियावन्तम अतीवाद्भुत दर्शनम ॥ 25 ॥

  26. पुत्रं जनय सुश्रॊणि धाम कषत्रिय तेजसाम लब्धः परसादॊ देवेन्द्रात तम आह्वय शुचिस्मिते ॥ 26 ॥

  27. एवम उक्ता ततः शक्रम आजुहाव यशस्विनी अथाजगाम देवेन्द्रॊ जनयाम आस चार्जुनम ॥ 27 ॥

  28. जातमात्रे कुमारे तु वाग उवाचाशरीरिणी महागम्भीर निर्घॊषा नभॊ नादयती तदा ॥ 28 ॥

  29. कार्तवीर्य समः कुन्ति शिबितुल्यपराक्रमः एष शक्र इवाजेयॊ यशस ते परथयिष्यति ॥ 29 ॥

  30. अदित्या विष्णुना परीतिर यथाभूद अभिवर्धिता तथा विष्णुसमः परीतिं वर्धयिष्यति ते ऽरजुनः ॥ 30 ॥

  31. एष मद्रान वशे कृत्वा कुरूंश च सह केकयैः चेदिकाशिकरूषांश च कुरु लक्ष्म सुधास्यति ॥ 31 ॥

  32. एतस्य भुजवीर्येण खाण्डवे हव्यवाहनः मेदसा सर्वभूतानां तृप्तिं यास्यति वै पराम ॥ 32 ॥

  33. गरामणीश च महीपालान एष जित्वा महाबलः भरातृभिः सहितॊ वीरस तरीन मेधान आहरिष्यति ॥ 33 ॥

  34. जामदग्न्य समः कुन्ति विष्णुतुल्यपराक्रमः एष वीर्यवतां शरेष्ठॊ भविष्यत्य अपराजितः ॥ 34 ॥

  35. तथा दिव्यानि चास्त्राणि निखिलान्य आहरिष्यति विप्रनष्टां शरियं चायम आहर्ता पुरुषर्षभः ॥ 35 ॥

  36. एताम अत्यद्भुतां वाचं कुन्तीपुत्रस्य सूतके उक्तवान वायुर आकाशे कुन्ती शुश्राव चास्य ताम ॥ 36 ॥

  37. वाचम उच्चारिताम उच्चैस तां निशम्य तपस्विनाम बभूव परमॊ हर्षः शतशृङ्गनिवासिनाम ॥ 37 ॥

  38. तथा देव ऋषीणां च सेन्द्राणां च दिवौकसाम आकाशे दुन्दुभीनां च बभूव तुमुलः सवनः ॥ 38 ॥

  39. उदतिष्ठन महाघॊषः पुष्पवृष्टिभिर आवृतः समवेत्य च देवानां गणाः पार्थम अपूजयन ॥ 39 ॥

  40. काद्रवेया वैनतेया गन्धर्वाप्सरसस तथा परजानां पतयः सर्वे सप्त चैव महर्षयः ॥ 40 ॥

  41. भरद्वाजः कश्यपॊ गौतमश च; विश्वामित्रॊ जमदग्निर वसिष्ठः यश चॊदितॊ भास्करे ऽभूत परनष्टे; सॊ ऽपय अत्रात्रिर भगवान आजगाम ॥ 41 ॥

  42. मरीचिर अङ्गिराश चैव पुलस्त्यः पुलहः करतुः दक्षः परजापतिश चैव गन्धर्वाप्सरसस तथा ॥ 42 ॥

  43. दिव्यमाल्याम्बरधराः सर्वालंकार भूषिताः उपगायन्ति बीभत्सुम उपनृत्यन्ति चाप्सराः गन्धर्वैः सहितः शरीमान परागायत च तुम्बुरुः ॥ 43 ॥

  44. भीमसेनॊग्र सेनौ च ऊर्णायुर अनघस तथा गॊपतिर धृतराष्ट्रश च सूर्यवर्चाश च सप्तमः ॥ 44 ॥

  45. युगपस तृणपः कार्ष्णिर नन्दिश चित्ररथस तथा तरयॊदशः शालिशिराः पर्जन्यश च चतुर्दशः ॥ 45 ॥

  46. कलिः पञ्चदशश चात्र नारदश चैव षॊडशः सद वा बृहद वा बृहकः करालश च महायशाः ॥ 46 ॥

  47. बरह्म चारी बहुगुणः सुपर्णश चेति विश्रुतः विश्वावसुर भुमन्युश च सुचन्द्रॊ दशमस तथा ॥ 47 ॥

  48. गीतमाधुर्य संपन्नौ विख्यातौ च हहाहुहू इत्य एते देवगन्धर्वा जगुस तत्र नरर्षभम ॥ 48 ॥

  49. तथैवाप्सरसॊ हृष्टाः सर्वालंकार भूषिताः ननृतुर वै महाभागा जगुश चायतलॊचनाः ॥ 49 ॥

  50. अनूना चानवद्या च परिय मुख्या गुणावरा अद्रिका च तथा साची मिश्रकेशी अलम्बुसा ॥ 50 ॥

  51. मरीचिः शिचुका चैव विद्युत पर्णा तिलॊत्तमा अग्निका लक्षणा कषेमा देवी रम्भा मनॊरमा ॥ 51 ॥

  52. असिता च सुबाहुश च सुप्रिया सुवपुस तथा पुण्डरीका सुगन्धा च सुरथा च परमाथिनी ॥ 52 ॥

  53. काम्या शारद्वती चैव ननृतुस तत्र संघशः मेनका सहजन्या च पर्णिका पुञ्जिकस्थला ॥ 53 ॥

  54. ऋतुस्थला घृताची च विश्वाची पूर्वचित्त्य अपि उम्लॊचेत्य अभिविख्याता परम्लॊचेति च ता दश उर्वश्य एकादशीत्य एता जगुर आयतलॊचनाः ॥ 54 ॥

  55. धातार्यमा च मित्रश च वरुणॊ ऽंशॊ भगस तथा इन्द्रॊ विवस्वान पूषा च तवष्टा च सविता तथा ॥ 55 ॥

  56. पर्जन्यश चैव विष्णुश च आदित्याः पावकार्चिषः महिमानं पाण्डवस्य वर्धयन्तॊ ऽमबरे सथिताः ॥ 56 ॥

  57. मृगव्याधश च शर्वश च निरृतिश च महायशाः अजैकपाद अहिर बुध्न्यः पिनाकी च परंतपः ॥ 57 ॥

  58. दहनॊ ऽथेश्वरश चैव कपाली च विशां पते सथाणुर भवश च भगवान रुद्रास तत्रावतस्थिरे ॥ 58 ॥

  59. अश्विनौ वसवश चाष्टौ मरुतश च महाबलाः विश्वे देवास तथा साध्यास तत्रासन परिसंस्थिताः ॥ 59 ॥

  60. कर्कॊटकॊ ऽथ शेषश च वासुकिश च भुजंगमः कच्छपश चापकुण्डश च तक्षकश च महॊरगः ॥ 60 ॥

  61. आययुस तेजसा युक्ता महाक्रॊधा महाबलाः एते चान्ये च बहवस तत्र नागा वयवस्थिताः ॥ 61 ॥

  62. तार्क्ष्यश चारिष्टनेमिश च गरुडश चासित धवजः अरुणश चारुणिश चैव वैनतेया वयवस्थिताः ॥ 62 ॥

  63. तद दृष्ट्वा महद आश्चर्यं विस्मिता मुनिसत्तमाः अधिकां सम ततॊ वृत्तिम अवर्तन पाण्डवान परति ॥ 63 ॥

  64. पाण्डुस तु पुनर एवैनां पुत्र लॊभान महायशाः पराहिणॊद दर्शनीयाङ्गीं कुन्ती तव एनम अथाब्रवीत ॥ 64 ॥

  65. नातश चतुर्थं परसवम आपत्स्व अपि वदन्त्य उत अतः परं चारिणी सयात पञ्चमे बन्धकी भवेत ॥ 65 ॥

  66. स तवं विद्वन धर्मम इमं बुद्धिगम्यं कथं नु माम अपत्यार्थं समुत्क्रम्य परमादाद इव भाषसे ॥ 66 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 115

Previous: अध्याय 113