[व] तत्रापि तपसि शरेष्ठे वर्तमानः स वीर्यवान सिद्धचारणसंघानां बभूव परियदर्शनः ॥ 1 ॥
शुश्रूषुर अनहंवादी संयतात्मा जितेन्द्रियः सवर्गं गन्तुं पराक्रान्तः सवेन वीर्येण भारत ॥ 2 ॥
केषां चिद अभवद भराता केषां चिद अभवत सखा ऋषयस तव अपरे चैनं पुत्रवत पर्यपालयन ॥ 3 ॥
स तु कालेन महता पराप्य निष्कल्मषं तपः बरह्मर्षिसदृशः पाण्डुर बभूव भरतर्षभ ॥ 4 ॥
सवर्गपारं तितीर्षन स शतशृङ्गाद उदङ्मुखः परतस्थे सह पत्नीभ्याम अब्रुवंस तत्र तापसाः उपर्य उपरि गच्छन्तः शैलराजम उदङ्मुखाः ॥ 5 ॥
दृष्टवन्तॊ गिरेर अस्य दुर्गान देशान बहून वयम आक्रीडभूतान देवानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ॥ 6 ॥
उद्यानानि कुबेरस्य समानि विषमाणि च महानदी नितम्बांश च दुर्गांश च गिरिगह्वरान ॥ 7 ॥
सन्ति नित्यहिमा देशा निर्वृक्ष मृगपक्षिणः सन्ति के चिन महावर्षा दुर्गाः के चिद दुरासदाः ॥ 8 ॥
अतिक्रामेन न पक्षी यान कुत एवेतरे मृगाः वायुर एकॊ ऽतिगाद यत्र सिद्धाश च परमर्षयः ॥ 9 ॥
गच्छन्त्यौ शैलराजे ऽसमिन राजपुत्र्यौ कथं तव इमे न सीदेताम अदुःखार्हे मा गमॊ भरतर्षभ ॥ 10 ॥
[प] अप्रजस्य महाभागा न दवारं परिचक्षते सवर्गे तेनाभितप्तॊ ऽहम अप्रजस तद बरवीमि वः ॥ 11 ॥
ऋणैश चतुर्भिः संयुक्ता जायन्ते मनुजा भुवि पितृदेवर्षिमनुजदेयैः शतसहस्रशः ॥ 12 ॥
एतानि तु यथाकालं यॊ न बुध्यति मानवः न तस्य लॊकाः सन्तीति धर्मविद्भिः परतिष्ठितम ॥ 13 ॥
यज्ञैश च देवान परीणाति सवाध्यायतपसा मुनीन पुत्रैः शराद्धैश पितॄंश चापि आनृशंस्येन मानवान ॥ 14 ॥
ऋषिदेव मनुष्याणां परिमुक्तॊ ऽसमि धर्मतः पित्र्याद ऋणाद अनिर्मुक्तस तेन तप्ये तपॊधनाः ॥ 15 ॥
देहनाशे धरुवॊ नाशः पितॄणाम एष निश्चयः इह तस्मात परजा हेतॊः परजायन्ते नरॊत्तमाः ॥ 16 ॥
यथैवाहं पितुः कषेत्रे सृष्टस तेन महात्मना तथैवास्मिन मम कषेत्रे कथं वै संभवेत परजा ॥ 17 ॥
[तापसाह] अस्ति वै तव धर्मात्मन विद्म देवॊपमं शुभम अपत्यम अनघं राजन वयं दिव्येन चक्षुषा ॥ 18 ॥
दैवदिष्टं नरव्याघ्र कर्मणेहॊपपादय अक्लिष्टं फलम अव्यग्रॊ विन्दते बुद्धिमान नरः ॥ 19 ॥
तस्मिन दृष्टे फले तात परयत्नं कर्तुम अर्हसि अपत्यं गुणसंपन्नं लब्ध्वा परीतिम अपाप्स्यसि ॥ 20 ॥
[व] तच छरुत्वा तापस वचः पाण्डुश चिन्तापरॊ ऽभवत आत्मनॊ मृगशापेन जानन्न उपहतां करियाम ॥ 21 ॥
सॊ ऽबरवीद विजने कुन्तीं धर्मपत्नीं यशस्विनीम अपत्यॊत्पादने यॊगम आपदि परसमर्थयन ॥ 22 ॥
अपत्यं नाम लॊकेषु परतिष्ठा धर्मसंहिता इति कुन्ति विदुर धीराः शाश्वतं धर्मम आदितः ॥ 23 ॥
इष्टं दत्तं तपस तप्तं नियमश च सवनुष्ठितः सर्वम एवानपत्यस्य न पावनम इहॊच्यते ॥ 24 ॥
सॊ ऽहम एवं विदित्वैतत परपश्यामि शुचिस्मिते अनपत्यः शुभाँल लॊकान नावाप्स्यामीति चिन्तयन ॥ 25 ॥
मृगाभिशापान नष्टं मे परजनं हय अकृतात्मनः नृशंसकारिणॊ भीरु यथैवॊपहतं तथा ॥ 26 ॥
इमे वै बन्धुदायादाः षट पुत्रा धर्मदर्शने षड एवाबन्धु दायादाः पुत्रास ताञ शृणु मे पृथे ॥ 27 ॥
सवयं जातः परणीतश च परिक्रीतश च यः सुतः पौनर्भवश च कानीनः सवैरिण्यां यश च जायते ॥ 28 ॥
दत्तः करीतः कृत्रिमश च उपगच्छेत सवयं च यः सहॊढॊ जातरेताश च हीनयॊनिधृतश च यः ॥ 29 ॥
पूर्वपूर्वतमाभावे मत्वा लिप्सेत वै सुतम उत्तमाद अवराः पुंसः काङ्क्षन्ते पुत्रम आपदि ॥ 30 ॥
अपत्यं धर्मफलदं शरेष्ठं विन्दन्ति साधवः आत्मशुक्राद अपि पृथे मनुः सवायम्भुवॊ ऽबरवीत ॥ 31 ॥
तस्मात परहेष्याम्य अद्य तवां हीनः परजननात सवयम सदृशाच छरेयसॊ वा तवं विद्ध्य अपत्यं यशस्विनि ॥ 32 ॥
शृणु कुन्ति कथां चेमां शार दण्डायनीं परति या वीर पत्नी गुरुभिर नियुक्तापत्य जन्मनि ॥ 33 ॥
पुष्पेण परयता सनाता निशि कुन्ति चतुष्पथे वरयित्वा दविजं सिद्धं हुत्वा पुंसवने ऽनलम ॥ 34 ॥
कर्मण्य अवसिते तस्मिन सा तेनैव सहावसत तत्र तरीञ जनयाम आस दुर्जयादीन महारथान ॥ 35 ॥
तथा तवम अपि कल्याणि बराह्मणात तपसाधिकात मन्नियॊगाद यतक्षिप्रम अपत्यॊत्पादनं परति ॥ 36 ॥
आदिपर्व · Adi Parva
अध्याय 111
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 112