[धृ] परॊक्तस तवया पूर्वम एव परवीरॊ लॊकविश्रुतः न तव अस्य कर्मसंग्रामे तवया संजय कीर्तितम ॥ 1 ॥
तस्य विस्तरतॊ बरूहि परवीरस्याद्य विक्रमम शिक्षां परभावं वीर्यं च परमाणं दर्पम एव च ॥ 2 ॥
[स] दरॊण भीष्म कृप दरौणिकर्णार्जुन जनार्दनान समाप्तविद्यान धनुषि शरेष्ठान यान मन्यसे युधि ॥ 3 ॥
तुल्यता कर्ण भीष्माभ्याम आत्मनॊ येन दृश्यते वासुदेवार्जुनाभ्यां च नयूनतां नात्मनीच्छति ॥ 4 ॥
स पाण्ड्यॊ नृपतिश्रेष्ठः सर्वशस्त्रभृतां वरः कर्णस्यानीकम अवधीत परिभूत इवान्तकः ॥ 5 ॥
तद उदीर्णरथाश्वं च पत्तिप्रवर कुञ्जरम कुलाल चक्रवद भरान्तं पाण्ड्येनाधिष्ठितं बलम ॥ 6 ॥
वयश्व सूत धवजरथान विप्रविद्धायुधान रिपून सम्यग अस्तैः शरैः पाण्ड्यॊ वायुर मेघान इवाक्षिपत ॥ 7 ॥
दविरदान परहत परॊथान विपताक धवजायुधान स पादरक्षान अवधीद वज्रेणारीन इवारिहा ॥ 8 ॥
स शक्तिप्रास तूणीरान अश्वारॊहान हयान अपि पुलिन्द खश बाह्लीकान निषादान धरक तङ्गणान ॥ 9 ॥
दाक्षिणात्यांश च भॊजांश च करूरान संग्रामकर्कशान विशस्त्र कवचान बाणैः कृत्वा पाण्ड्यॊ ऽकरॊद वयसून ॥ 10 ॥
चतुरङ्गं बलं बाणैर निघ्नन्तं पाण्ड्यम आहवे दृष्ट्वा दरौणिर असंभ्रान्तम असंभ्रान्ततरॊ ऽभययात ॥ 11 ॥
आभाष्य चैनं मधुरम अभि नृत्यन्न अभीतवत पराह परहरतां शरेष्ठः समितपूर्वं समाह्वयन ॥ 12 ॥
राजन कमलपत्राक्ष परधानायुध वाहन वज्रसंहनन परख्यप्रधानबलपौरुष ॥ 13 ॥
मुष्टिश्लिष्टायुधाभ्यां च वयायताभ्यां महद धनुः दॊर्भ्यां विस्फारयन भासि महाजलदवद भृशम ॥ 14 ॥
शरवर्षैर महावेगैर अमित्रान अभिवर्षतः मद अन्यं नानुपश्यामि परतिवीरं तवाहवे ॥ 15 ॥
रथद्विरदपत्त्यश्वान एकः परमथसे बहून मृगसंघान इवारण्ये विभीर भीमबलॊ हरिः ॥ 16 ॥
महता रथघॊषेण दिवं भूमिं च नादयन वर्षान्ते सस्यहा पीथॊ भाभिर आपूरयन्न इव ॥ 17 ॥
संस्पृशानः शरांस तीक्ष्णांस तूणाद आशीविषॊपमान मयैवैकेन युध्यस्व तर्यम्बकेणान्धकॊ यथा ॥ 18 ॥
एवम उक्तस तथेत्य उक्त्वा परहरेति च ताडितः कर्णिना दरॊण तनयं विव्याध मलयध्वजः ॥ 19 ॥
मर्मभेदिभिर अत्युग्रैर बाणैर अग्निशिखॊपमैः समयन्न अभ्यहनद दरौणिः पाण्ड्यम आचार्य सत्तमः ॥ 20 ॥
ततॊ नवापरांस तीक्ष्णान नाराचान कङ्कवाससः गत्या दशम्या संयुक्तान अश्वत्थामा वयवासृजत ॥ 21 ॥
तेषां पञ्चाच्छिनत पाण्ड्यः पञ्चभिर निशितैः शरैः चत्वारॊ ऽभयाहनन वाहान आशु ते वयसवॊ ऽभवन ॥ 22 ॥
अथ दरॊणसुतस्येषूंस तांश छित्त्वा निशितैः शरैः धनुर्ज्यां विततां पाण्ड्यश चिच्छेदादित्य वर्चसः ॥ 23 ॥
विज्यं धनुर अथाधिज्यं कृत्वा दरौणिर अमित्रहा ततः शरसहस्राणि परेषयाम आस पाण्ड्यतः इषुसंबाधम आकाशम अकरॊद दिश एव च ॥ 24 ॥
ततस तान अस्यतः सर्वान दरौणेर बाणान महात्मनः जानानॊ ऽपय अक्षयान पाण्ड्यॊ ऽशातयत पुरुषर्षभः ॥ 25 ॥
परहितांस तान परयत्नेन छित्त्वा दरौणेर इषून अरिः चक्ररक्षौ ततस तस्य पराणुदन निशितैः शरैः ॥ 26 ॥
अथारेर लाघवं दृष्ट्वा मण्डलीकृतकार्मुकः परास्यद दरॊणसुतॊ बाणान वृष्टिं पूषानुजॊ यथा ॥ 27 ॥
अष्टाव अष्ट गवान्य ऊहुः शकटानि यद आयुधम अह्नस तद अष्ट भागेन दरौणिश चिक्षेप मारिष ॥ 28 ॥
तम अन्तकम इव करुद्धम अन्तकालान्तकॊपमम ये ये दादृशिरे तत्र विसंज्ञाः परायशॊ ऽभवन ॥ 29 ॥
पर्जन्य इव घर्मान्ते वृष्ट्या साद्रिद्रुमां महीम आचार्य पुत्रस तां सेनां बाणवृष्ट्याभ्यवीवृषत ॥ 30 ॥
दरौणिपर्जन्यमुक्तां तां बाणवृष्टिं सुदुःसहाम वायव्यास्त्रेण स कषिप्रं रुद्ध्वा पाण्ड्यानिलॊ ऽनदत ॥ 31 ॥
तस्य नानदतः केतुं चन्दनागुरुभूषितम मलयप्रतिमद्रौणिश छित्त्वाश्वांश चतुरॊ ऽहनत ॥ 32 ॥
सूतम एकेषुणा हत्वा महाजलद निस्वनम धनुश छित्त्वार्ध चन्द्रेण वयधमत तिलशॊ रथम ॥ 33 ॥
अस्त्रैर अस्त्राणि संवार्य छित्त्वा सर्वायुधानि च पराप्तम अप्य अहितं दरौणिर न जघान रणेप्सया ॥ 34 ॥
हतेश्वरॊ दन्ति वरः सुकल्पितस; तवराभिसृष्टः परतिशर्मगॊ बली तम अध्यतिष्ठन मलयेश्वरॊ महान; यथाद्रिशृङ्गं हरिर उन्नदंस तथा ॥ 35 ॥
स तॊमरं भास्कररश्मिसंनिभं; बलास्त्र सर्गॊत्तम यत्नमन्युभिः ससर्ज शीघ्रं परतिपीडयन गजं; गुरॊः सुतायाद्रिपतीश्वरॊ नदन ॥ 36 ॥
मणिप्रतानॊत्तम वज्रहाटकैर; अलंकृतं चांशुक माल्यमौक्तिकैः हतॊ ऽसय असाव इत्य असकृन मुदा नदन; पराभिनद दरौणिवराङ्गभूषणम ॥ 37 ॥
तद अर्कचन्द्र गरहपावकत्विषं; भृशाभिघातात पतितं विचूर्णितम महेन्द्रवज्राभिहतं महावनं; यथाद्रिशृङ्गं धरणीतले तथा ॥ 38 ॥
ततः परजज्वाल परेण मन्युना; पदाहतॊ नागपतिर यथातथा समादधे चान्तक दण्डसंनिभान; इषून अमित्रान्त करांश चतुर्दश ॥ 39 ॥
दविपस्य पादाग्र करान स पञ्चभिर; नृपस्य बाहू च शिरॊ ऽथ च तरिभिः जघान षड्भिः षड ऋतूत्तम तविषः; स पाण्ड्य राजानुचरान महारथान ॥ 40 ॥
सुदीर्घ वृत्तौ वरचन्दनॊक्षितौ; सुवर्णमुक्ता मणिवज्र भूषितौ भुजौ धरायां पतितौ नृपस्य तौ; विवेष्टतुर तार्क्ष्य हताव इवॊरगौ ॥ 41 ॥
शिरश च तत पूर्णशशिप्रभाननं; सरॊषताम्रायत नेत्रम उन्नसम कषितौ विबभ्राज पतत सकुण्डलं; विशाखयॊर मध्यगतः शशी यथा ॥ 42 ॥
समाप्तविद्यं तु गुरॊः सुतं नृपः; समाप्तकर्माणम उपेत्य ते सुतः सुहृद्वृतॊ ऽतयर्थम अपूजयन मुदा; जिते बलौ विष्णुम इवामरेश्वरः ॥ 43 ॥
कर्णपर्व · Karna Parva
अध्याय 15
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 16