[स] ततः स सात्यकिर धीमान महात्मा वृष्णिपुंगवः सुदर्शनं निहत्याजौ यन्तारम इदम अब्रवीत ॥ 1 ॥
रथाश्वनागकलिलं शरशक्त्यूर्मिमालिनम खड्गमत्स्यं गदा गराहं शूरायुध महास्वनम ॥ 2 ॥
पराणापहारिणं रौद्रं वादित्रॊत्क्रुष्ट नादितम यॊधानाम असुखस्पर्शं दुर्धर्षम अजयैषिणाम ॥ 3 ॥
तीर्णाः सम दुस्तरं तात दरॊणानीक महार्णवम जलसंध बलेनाजौ पुरुषादैर इवावृतम ॥ 4 ॥
अतॊ ऽनयं पृतना शेषं मन्ये कुनदिकाम इव तर्तव्याम अल्पसलिलां चेदयाश्वान असंभ्रमम ॥ 5 ॥
हस्तप्राप्तम अहं मन्ये सांप्रतं सव्यसाचिनम निर्जित्य दुर्धरं दरॊणं सपदानुगम आहवे ॥ 6 ॥
हार्दिक्यं यॊधवर्यं च पराप्तं मन्ये धनंजयम न हि मे जायते तरासॊ दृष्ट्वा सैन्यान्य अनेकशः वह्नेर इव परदीप्तस्य गरीष्मे शुष्कं तृणॊलपम ॥ 7 ॥
पश्य पाण्डवमुख्येन यातां भूमिं किरीटिना पत्त्यश्वरथनागौघैः पतितैर विषमीकृताम ॥ 8 ॥
अभ्याशस्थम अहं मन्ये शवेताश्वं कृष्णसारथिम स एष शरूयते शब्दॊ गाण्डीवस्यामितौजसः ॥ 9 ॥
यादृशानि निमित्तानि मम परादुर्भवन्ति वै अनस्तं गत आदित्ये हन्ता सैन्धवम अर्जुनः ॥ 10 ॥
शनैर विश्रम्भयन्न अश्वान याहि यत्तॊ ऽरिवाहिनीम यत्रैते सतनुत्राणाः सुयॊधनपुरॊगमाः ॥ 11 ॥
दंशिताः करूरकर्माणः काम्बॊजा युद्धदुर्मदाः शरबाणासन धरा यवनाश च परहारिणः ॥ 12 ॥
शकाः किराता दरदा बर्बरास ताम्रलिप्तकाः अन्ये च बहवॊ मलेच्छा विविधायुधपाणयः माम एवाभिमुखाः सर्वे तिष्ठन्ति समरार्थिनः ॥ 13 ॥
एतान सरथनागाश्वान निहत्याजौ स पत्तिनः इदं दुर्गं महाघॊरं तीर्णम एवॊपधारय ॥ 14 ॥
[स] न संभ्रमॊ मे वार्ष्णेय विद्यते सत्यविक्रम यद्य अपि सयात सुसंक्रुद्धॊ जामदग्न्यॊ ऽगरतः सथितः ॥ 15 ॥
दरॊणॊ वा रथिनां शरेष्ठः कृपॊ मद्रेश्वरॊ ऽपि वा तथापि संभ्रमॊ न सयात तवाम आश्रित्य महाभुज ॥ 16 ॥
तवया सुहववॊ युद्धे निर्जिताः शत्रुसूदन न च मे संभ्रमः कश चिद भूतपूर्वः कदा चन किम उ चैतत समासाद्य वीर संयुगगॊष्पदम ॥ 17 ॥
आयुस्मन कतरेण तवा परापयामि धनंजयम केषां करुद्धॊ ऽसि वार्ष्णेय केषां मृत्युर उपस्थितः केषं संयमनीम अद्य गन्तुम उत्सहते मनः ॥ 18 ॥
के तवां युधि पराक्रान्तं कालान्तकयमॊपमम दृष्ट्वा विक्रमसंपन्नं विद्रविष्यन्ति संयुगे केषां वैवस्वतॊ राजा समरते ऽदय महाभुज ॥ 19 ॥
[स] मुण्डान एतान हनिष्यामि दानवान इव वासवः परतिज्ञां पारयिष्यामि काम्बॊजान एव मा वह अद्यैषां कदनं कृत्वा कषिप्रं यास्यामि पाण्डवम ॥ 20 ॥
अद्य दरक्ष्यन्ति मे वीर्यं कौरवाः स सुयॊधनाः मुण्डानीके हते सूत सर्वसैन्येषु चासकृत ॥ 21 ॥
अद्य कौरव सैन्यस्य दीर्यमाणस्य संयुगे शरुत्वा विरावं बहुधा संतप्स्यति सुयॊधनः ॥ 22 ॥
अद्य पाण्डवमुख्यस्य शवेताश्वस्य महात्मनः आचार्यक कृतं मार्गं दर्शयिष्यामि संयुगे ॥ 23 ॥
अद्य मद्बाणनिहतान यॊधमुख्यान सहस्रशः दृष्ट्वा दुर्यॊधनॊ राजा पश्चात तापं गमिष्यति ॥ 24 ॥
अद्य मे कषिप्रहस्तस्य कषिपतः सायकॊत्तमान अलातचक्रप्रतिमं धनुर दरक्ष्यन्ति कौरवाः ॥ 25 ॥
मत्सायकचिताङ्गानां रुधिरं सरवतां बहु सैनिकानां वधं दृष्ट्वा संतप्स्यति सुयॊधनः ॥ 26 ॥
अद्य मे करुद्ध रूपस्य निघ्नतश च वरान वरान दविर अर्जुनम इमं लॊकं मंस्यते स सुयॊधनः ॥ 27 ॥
अद्य राजसहस्राणि निहतानि मया रणे दृष्ट्वा दुर्यॊधनॊ राजा संतप्स्यति महामृधे ॥ 28 ॥
अद्य सनेहं च भक्तिं च पाण्डवेषु महात्मसु हत्वा राजसहस्राणि दर्शयिष्यामि राजसु ॥ 29 ॥
[स] एवम उक्तस तदा सूतः शिक्षितान साधु वाहिनः शशाङ्कसंनिकाशान वै वाजिनॊ ऽचूचुदद भृशम ॥ 30 ॥
ते पिबन्त इवाकाशं युयुधानं हयॊत्तमाः परापयन यवनाञ शीघ्रं मनः पवनरंहसः ॥ 31 ॥
सात्यकिं ते समासाद्य पृतनास्व अनिवर्तिनम बहवॊ लघुहस्ताश च शरवर्षैर अवाकिरन ॥ 32 ॥
तेषाम इषून अथास्त्राणि वेगवन नतपर्वभिः अच्छिनत सात्यकी राजन नैनं ते पराप्नुवञ शराः ॥ 33 ॥
रुक्मपुङ्खैः सुनिशितैर गार्ध्रपत्रैर अजिह्मगैः उच्चकर्त शिरांस्य उग्रॊ यवनानां भुजान अपि ॥ 34 ॥
शैक्यायसानि वर्माणि कांस्यानि च समन्ततः भित्त्वा देहांस तथा तेषां शरा जग्मुर महीतलम ॥ 35 ॥
ते हन्यमाना वीरेण मलेच्छाः सात्यकिना रणे शतशॊ नयपतंस तत्र वयसवॊ वसुधातले ॥ 36 ॥
सुपूर्णायत मुक्तैस तान अव्यवच्छिन्न पिण्डितैः पञ्चषट सप्त चाष्टौ च बिभेद यवनाञ शरैः ॥ 37 ॥
काम्बॊजानां सहस्रैस तु शकानां च विशां पते शबराणां किरातानां बर्बराणां तथैव च ॥ 38 ॥
अगम्यरूपां पृथिवीं मांसशॊणितकर्दमाम कृतवांस तत्र शैनेयः कषपयंस तावकं बलम ॥ 39 ॥
दस्यूनां स शिरस तराणैः शिरॊभिर लूनमूर्धजैः तत्र तत्र मही कीर्णा विबर्हैर अण्डजैर इव ॥ 40 ॥
रुधिरॊक्षितसर्वाङ्गैस तैस तद आयॊधनं बभौ कबन्हैः संवृतं सर्वं ताम्राभ्रैः खम इवावृतम ॥ 41 ॥
वज्राशनिसमस्पर्शैः सुपर्वभिर अजिह्मगैः ते साश्वयाना निहताः समावव्रुर वसुंधराम ॥ 42 ॥
अल्पावशिष्टाः संभग्नाः कृच्छ्रप्राणा विचेतसः जिताः संख्ये महाराज युयुधानेन दंशिताः ॥ 43 ॥
पार्ष्णिभिश च कशाभिश च ताडयन्तस तुरंगमान जवम उत्तमम आस्थाय सर्वतः पराद्रवन भयात ॥ 44 ॥
काम्बॊजसैन्यं विद्राव्य दुर्जयं युधि भारत यवनानां च तत सैन्यं शकानां च महद बलम ॥ 45 ॥
स ततः पुरुषव्याघ्रः सात्यकिः सत्यविक्रमः परहृष्टस तावकाञ जित्वा सूतं याहीत्य अचॊदयत ॥ 46 ॥
तं यान्तं पृष्ठगॊप्तारम अर्जुनस्य विशां पते चारणाः परेक्ष्य संहृष्टास तवदीयाश चाप्य अपूजयन ॥ 47 ॥
द्रोणपर्व · Drona Parva
अध्याय 95
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 96