[स] सहदेवम अथायान्तं दरॊण परेप्सुं विशां पते कर्णॊ वैकर्तनॊ युद्धे वारयाम आस भारत ॥ 1 ॥
सहदेवस तु राधेयं विद्ध्वा नवभिर आशुगैः पुनर विव्याध दशभिर निशितैर नतपर्वभिः ॥ 2 ॥
तं कर्णः परतिविव्याध शतेन नतपर्वणाम सज्यं चास्य धनुः शीघ्रं चिच्छेद लघुहस्तवत ॥ 3 ॥
ततॊ ऽनयद धनुर आदाय माद्रीपुत्रः परतापवान कर्णं विव्याध विंशत्या तद अद्भुतम इवाभवत ॥ 4 ॥
तस्य कर्णॊ हयान हत्वा शरैः संनतपर्वभिः सारथिं चास्य भल्लेन दरुतं निन्ये यमक्षयम ॥ 5 ॥
विरथः सहदेवस तु खड्गं चर्म समाददे तद अप्य अस्य शरैः कर्णॊ वयधमत परहसन्न इव ॥ 6 ॥
ततॊ गुर्वीं महाघॊरां हेमचित्रां महागदाम परेषयाम आस समरे वैकर्तन रथं परति ॥ 7 ॥
ताम आपतन्तीं सहसा सहदेव परवेरिताम वयष्टम्भयच छरैः कर्णॊ भूमौ चैनाम अपातयत ॥ 8 ॥
गदां विनिहतां दृष्ट्वा सहदेवस तवरान्वितः शक्तिं चिक्षेप कर्णाय ताम अप्य अस्याच्छिनच छरैः ॥ 9 ॥
स संभ्रमस ततस तूर्णम अवप्लुत्य रथॊत्तमात सहदेवॊ महाराज दृष्ट्वा कर्णं वयवस्थितम रथचक्रं ततॊ गृह्य मुमॊचाधिरथिं परति ॥ 10 ॥
तम आपतन्तं सहसा कालचक्रम इवॊद्यतम शरैर अनेकसाहस्रैर अछिनत सूतनन्दनः ॥ 11 ॥
तस्मिंस तु वितथे चक्रे कृते तेन महात्मना वार्यमाणश च विशिखैः सहदेवॊ रणं जहौ ॥ 12 ॥
तम अभिद्रुत्य राधेयॊ मुहूर्ताद भरतर्षभ अब्रवीत परहसन वाक्यं सहदेवं विशां पते ॥ 13 ॥
मा युध्यस्व रणे वीर विशिष्टै रथिभिः सह सदृशैर युध्य माद्रेय वचॊ मे मा विशङ्किताः ॥ 14 ॥
अथैनं धनुषॊ ऽगरेण तुदन भूयॊ ऽबरवीद वचः एषॊ ऽरजुनॊ रणे यत्तॊ युध्यते कुरुभिः सह तत्र गच्छस्व माद्रेय गृहं वा यदि मन्यसे ॥ 15 ॥
एवम उक्त्वा तु तं कर्णॊ रथेन रथिनां वरः परायात पाञ्चाल पाण्डूनां सैन्यानि परहसन्न इव ॥ 16 ॥
वधप्राप्तं तु माद्रेयं नावधीत समरे ऽरिहा कुन्त्याः समृत्वा वचॊ राजन सत्यसंधॊ महारथः ॥ 17 ॥
सहदेवस ततॊ राजन विमनाः शरपीडितः कर्ण वाक्शल्य तप्तश च जीवितान निरविद्यत ॥ 18 ॥
आरुरॊह रथं चापि पाञ्चाल्यस्य महात्मन जनमेजयस्य समरे तवरायुक्तॊ महारथः ॥ 19 ॥
विराटं सह सेनं तु दरॊणार्थे दरुतम आगतम मद्रराजः शरौघेण छादयाम आस धन्विनम ॥ 20 ॥
तयॊः समभवद युद्धं समरे दृढधन्विनॊः यादृशं हय अभवद राजञ जम्भ वासवयॊः पुरा ॥ 21 ॥
मद्रराजॊ महाराज विराटं वाहिनीपतिम आजघ्ने तवरितं तीक्ष्णैः शतेन नतपर्वणाम ॥ 22 ॥
परतिविव्याध तं राजा नवभिर निशितैः शरैः पुनश चैव तरिसप्तत्या भूयश चैव शतेन ह ॥ 23 ॥
तस्य मद्राधिपॊ हत्वा चतुरॊ रथवाजिनः सूतं धवजं च समरे रथॊपस्थाद अपातयत ॥ 24 ॥
हताश्वात तु रथात तूर्णम अवप्लुत्य महारथः तस्थौ विस्फारयंश चापं विमुञ्चंश च शिताञ शरान ॥ 25 ॥
शतानीकस ततॊ दृष्ट्वा भरातरं हतवाहनम रथेनाभ्यपतत तूर्णं सर्वलॊकस्य पश्यतः ॥ 26 ॥
शतानीकम अथायान्तं मद्रराजॊ महामृधे विशिखैर बहुभिर विद्ध्वा ततॊ निन्ये यमक्षयम ॥ 27 ॥
तस्मिंस तु निहते वीरे विराटॊ रथसत्तमः आरुरॊह रथं तूर्णं तम एव धवजमालिनम ॥ 28 ॥
ततॊ विस्फार्य नयने करॊधाद दविगुणविक्रमः मद्रराजरथं तूर्णं छादयाम आस पत्रिभिः ॥ 29 ॥
ततॊ मद्राधिपः करुद्धः शतेन नतपर्वणाम आजघानॊरसि दृढं विराटं वाहिनीपतिम ॥ 30 ॥
सॊ ऽतिविद्धॊ महाराज रथॊपस्थ उपाविशत कश्मलं चाविशत तीव्रं विराटॊ भरतर्षभ सारथिस तम अपॊवाह समरे शरविक्षतम ॥ 31 ॥
ततः सा महती सेना पराद्रवन निशि भारत वध्यमाना शरशतैः शल्येनाहव शॊभिना ॥ 32 ॥
तां दृष्ट्वा विद्रुतां सेनां वासुदेवधनंजयौ परायातां तत्र राजेन्द्र यत्र शल्यॊ वयवस्थितः ॥ 33 ॥
तौ तु परत्युद्ययौ राजन राक्षसेन्द्रॊ हय अलम्बुसः अष्टचक्रसमायुक्तम आस्थाय परवरं रथम ॥ 34 ॥
तुरंगम मुखैर युक्तं पिशाचैर घॊरदर्शनैः लॊहितार्द्र पताकं तं रक्तमाल्यविभूषितम कार्ष्णायसमयं घॊरम ऋक्षचर्मावृतं महत ॥ 35 ॥
रौद्रेण चित्रपक्षेण विवृताक्षेण कूजता धवजेनॊच्छ्रिततुण्डेन गृध्रराजेन राजता ॥ 36 ॥
स बभौ राक्षसॊ राजन भिन्नाञ जनचयॊपमः रुरॊधार्जुनम आयान्तं परभञ्जनम इवाद्रिराट किरन बाणगणान राजञ शतशॊ ऽरजुनमूर्धनि ॥ 37 ॥
अतितीव्रम अभूद युद्धं नरराक्षसयॊर मृधे दरष्टॄणां परीतिजननं सर्वेषां भरतर्षभ ॥ 38 ॥
तम अर्जुनः शतेनैव पत्रिणाम अभ्यताडयत नवभिश च शितैर बाणैश चिच्छेद धवजम उच्छ्रितम ॥ 39 ॥
सारथिं च तरिभिर बाणैस तरिभिर एव तरिवेणुकम धनुर एकेन चिच्छेद चतुर्भिश चतुरॊ हयान विरथस्यॊद्यतं खड्गं शरेणास्य दविधाछिनत ॥ 40 ॥
अथैनं निशितैर बाणैश चतुर्भिर भरतर्षभ पार्थॊ ऽरदयद राक्षसेन्द्रं स विद्धः पराद्रवद भयात ॥ 41 ॥
तं विजित्यार्जुनस तूर्णं दरॊणान्तिकम उपाययौ किरञ शरगणान राजन नरवारणवाजिषु ॥ 42 ॥
वध्यमाना महाराज पाण्डवेन यशस्विना सैनिका नयपतन्न उर्व्यां वातनुन्ना इव दरुमाः ॥ 43 ॥
तेषु तूत्साद्यमानेषु फल्गुनेन महात्मना संप्राद्रवद बलं सर्वं पुत्राणां ते विशां पते ॥ 44 ॥
द्रोणपर्व · Drona Parva
अध्याय 142
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 143