धर्मDharmic Data

द्रोणपर्व · Drona Parva

अध्याय 109

  1. [स] स तथा विरथः कर्णः पुनर भीमेन निर्जितः रथम अन्यं समास्थाय सद्यॊ विव्याध पाण्डवम ॥ 1 ॥

  2. महागजाव इवासाद्य विषाणाग्रैः परस्परम शरैः पूर्णायतॊत्षृष्टैर अन्यॊन्यम अभिजघ्नतुः ॥ 2 ॥

  3. अथ कर्णः शरव्रातैर भीमं बलवद अर्दयत ननाद बलवन नादं पुनर विव्याध चॊरसि ॥ 3 ॥

  4. तं भीमॊ दशभिर बाणैः परत्यविध्यद अजिह्मगैः पुनर विव्याध विंशत्या शराणां नतपर्वणाम ॥ 4 ॥

  5. कर्णस तु नवभिर भीमं विद्ध्वा राजन सतनान्तरे धवजम एकेन विव्याध सायकेन शितेन ह ॥ 5 ॥

  6. सायकानां ततः पार्थस तरिषष्ट्या परत्यविध्यत तॊत्त्रैर इव महानागं कशाभिर इव वाजिनम ॥ 6 ॥

  7. सॊ ऽतिविद्धॊ महाराज पाण्डवेन यशस्विना सृक्किणी लेलिहन वीरः करॊधसंरक्तलॊचनः ॥ 7 ॥

  8. ततः शरं महाराज सर्वकायावधारणम पराहिणॊद भीमसेनाय बलायेन्द्र इवाशनिम ॥ 8 ॥

  9. स निर्भिद्य रणे पार्थं सूतपुत्र धनुश्च्युतः अगच्छद दारयन भूमिं चित्रपुङ्खः शिलीमुखः ॥ 9 ॥

  10. सर्वशैक्यां चतुष्किष्कुं गुर्वीं रुक्माङ्गदां गदाम पराहिणॊत सूतपुत्राय षड अस्त्राम अविचारयन ॥ 10 ॥

  11. तया जघानाधिरथेः सदश्वान साधु वाहिनः गदया भारतः करुद्धॊ वज्रेणेन्द्र इवासुरान ॥ 11 ॥

  12. ततॊ भीमॊ महाबाहुः कषुराभ्यां भरतर्षभ धवजम आधिरथेश छित्त्वा सूतम अभ्यहनत तदा ॥ 12 ॥

  13. हताश्वसूतम उत्सृज्य रथं स पतितध्वजम विस्फारयन धनुः कर्णस तस्थौ भारत दुर्मनाः ॥ 13 ॥

  14. तत्राद्भुतम अपश्याम राधेयस्य पराक्रमम विरथॊ रथिनां शरेष्ठॊ वारयाम आस यद रिपुम ॥ 14 ॥

  15. विरथं तं रथश्रेष्ठं दृष्ट्वाधिरथिम आहवे दुर्यॊधनस ततॊ राजन्न अभ्यभाषत दुर्मुखम ॥ 15 ॥

  16. एष दुर्मुख राधेयॊ भीमेन विरथी कृतः तं रथेन नरश्रेष्ठं संपादय महारथम ॥ 16 ॥

  17. दुर्यॊधन वचः शरुत्वा ततॊ भारत दुर्मुखः तवरमाणॊ ऽबययात कर्णं भीमं चावारयच छरैः ॥ 17 ॥

  18. दुर्मुखं परेक्ष्य संग्रामे सूतपुत्र पदानुगम वायुपुत्रः परहृष्टॊ ऽभूत सृक्किणी परिलेलिहन ॥ 18 ॥

  19. ततः कर्णं महाराज वारयित्वा शिलीमुखैः दुर्मुखाय रथं शीघ्रं परेषयाम आस पाण्डवः ॥ 19 ॥

  20. तस्मिन कषणे महाराज नवभिर नतपर्वभिः सुपुङ्खैर दुर्मुखं भीमः शरैर निन्ये यमक्षयम ॥ 20 ॥

  21. ततस तम एवाधिरथिः सयन्दनं दुर्मुखे हते आस्थितः परबभौ राजन दीप्यमान इवांशुमान ॥ 21 ॥

  22. शयानं भिन्नमर्माणं दुर्मुखं शॊणितॊक्षितम दृष्ट्वा कर्णॊ ऽशरुपूर्णाक्षॊ मुहूर्तं नाभ्यवर्तत ॥ 22 ॥

  23. तं गतासुम अतिक्रम्य कृत्वा कर्णः परदक्षिणम दीर्घम उष्णं शवसन वीरॊ न किं चित परत्यपद्यत ॥ 23 ॥

  24. तस्मिंस तु विवरे राजन नाराचान गार्ध्रवाससः पराहिणॊत सूतपुत्राय भीमसेनश चतुर्दश ॥ 24 ॥

  25. ते तस्य कवचं भित्त्वा सवर्णपुङ्खा महौजसः हेमचित्रा महाराज दयॊतयन्तॊ दिशॊ दश ॥ 25 ॥

  26. अपिबन सूतपुत्रस्य शॊणितं रक्तभॊजनाः करुद्धा इव मनुष्येन्द्र भुजगाः कालचॊदिताः ॥ 26 ॥

  27. परसर्पमाणा मेदिन्यां ते वयरॊचन्त मार्गणाः अर्धप्रविष्टाः संरब्धा बिलानीव महॊरगाः ॥ 27 ॥

  28. तं परत्यविध्यद राधेयॊ जाम्बूनदविभूषितैः चतुर्दशभिर अत्य उग्रैर नाराचैर अविचारयन ॥ 28 ॥

  29. ते भीमसेनस्य भुजं सव्यं निर्भिद्य पत्रिणः पराविशन मेदिनीं भीमाः करौञ्चं पत्ररथा इव ॥ 29 ॥

  30. ते वयरॊचन्त नाराचाः परविशन्तॊ वसुंधराम गच्छत्य अस्तं दिनकरे दीप्यमाना इवांशवः ॥ 30 ॥

  31. स निर्भिन्नॊ रणे भीमॊ नाराचैर मर्मभेदिभिः सुस्राव रुधिरं भूरि पर्वतः सलिलं यथा ॥ 31 ॥

  32. स भीमस तरिभिर आयस्तः सूतपुत्रं पतत्रिभिः सुपर्णवेगैर विव्याध सारथिं चास्य सप्तभिः ॥ 32 ॥

  33. स विह्वलॊ महाराज कर्णॊ भीमबलार्दितः पराद्रवज जवनैर अश्वै रणं हित्वा महायशाः ॥ 33 ॥

  34. भीमसेनस तु विस्फार्य चापं हेमपरिष्कृतम आहवे ऽतिरथॊ ऽतिष्ठज जवलन्न इव हुताशनः ॥ 34 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 110

Previous: अध्याय 108