[धृ] यस्मिञ जयाशा सततं पुत्राणां मम संजय तं दृष्ट्वा विमुखं संख्ये किं नु दुर्यॊधनॊ ऽबरवीत कर्णॊ वा समरे तात किम अकार्षीद अतः परम ॥ 1 ॥
[स] भीमसेनं रणे दृष्ट्वा जवलन्तम इव पावकम रथम अन्यं समास्थाय विधिवत कल्पितं पुनः अभ्ययात पाण्डवं कर्णॊ वातॊद्धूत इवार्णवः ॥ 2 ॥
करुद्धम आधिरथिं दृष्ट्वा पुत्रास तव विशां पते भीमसेनम अमन्यन्त वैवस्वतमुखे हुतम ॥ 3 ॥
चापशब्दं महत कृत्वा तलशब्दं च भैरवम अभ्यवर्तत राधेयॊ भीमसेनरथं परति ॥ 4 ॥
पुनर एव ततॊ राजन महान आसीत सुदारुणः विमर्दः सूतपुत्रस्य भीमस्य च विशां पते ॥ 5 ॥
संरब्धौ हि महाबाहू परस्परवधैषिणौ अन्यॊन्यम ईक्षां चक्राते दहन्ताव इव लॊचनैः ॥ 6 ॥
करॊधरक्तेक्षणौ करुद्धौ निःश्वसन्तौ महारथौ युद्धे ऽनयॊन्यं समासाद्य ततक्षतुर अरिंदमौ ॥ 7 ॥
वयाघ्राव इव सुसंरब्धौ शयेनाव इव च शीघ्रगौ शरभाव इव संक्रुद्धौ युयुधाते परस्परम ॥ 8 ॥
ततॊ भीमः समरन कलेशान अक्षद्यूते वने ऽपि च विराटनगरे चैव पराप्तं दुःखम अरिंदमः ॥ 9 ॥
राष्ट्राणां सफीतरत्नानां हरणं च तवात्मजैः सततं च परिक्लेशान सपुत्रेण तवया कृतान ॥ 10 ॥
दग्धुम ऐच्छश च यत कुन्तीं सपुत्रां तवम अनागसम कृष्णायाश च परिक्लेशं सभामध्ये दुरात्मभिः ॥ 11 ॥
पतिम अन्यं परीप्सस्व न सन्ति पतयस तव नकरं पतिताः पार्थाः सर्वे षण्ढतिलॊपमाः ॥ 12 ॥
समक्षं तव कौरव्य यद ऊचुः कुरवस तदा दासी भॊगेन कृष्णां च भॊक्तुकामाः सुतास तव ॥ 13 ॥
यच चापि तान परव्रजतः कृष्णाजिननिवासिनः परुषाण्य उक्तवान कर्णः सभायां संनिधौ तव ॥ 14 ॥
तृणी कृत्यच यत पार्थांस तव पुत्रॊ ववल्ग ह विषमस्थान समस्थॊ हि संरम्भाद गतचेतसः ॥ 15 ॥
बाल्यात परभृति चारिघ्नस तानि दुःखानि चिन्तयन निरविद्यत धर्मात्मा जीवितेन वृकॊदरः ॥ 16 ॥
ततॊ विस्फार्य सुमहद धेमपृष्ठं दुरासदम चापं भरतशार्दूलस तयक्तात्मा कर्णम अभ्ययात ॥ 17 ॥
स सायकमयैर जालैर भीमः कर्ण रथं परथि भानुमद्भिः शिला धौतैर भानॊः परच्छादयत परभाम ॥ 18 ॥
ततः परहस्याधिरथिस तूर्णम अस्यञ शिताञ शरान वयधमद भीमसेनस्य शरजालानि पत्रिभिः ॥ 19 ॥
महारथॊ महाबाहुर महावेगैर महाबलः विव्याधाधिरथिर भीमं नवभिर निशितैः शरैः ॥ 20 ॥
स तॊत्त्रैर इव मातङ्गॊ वार्यमाणः पतत्रिभिः अभ्यधावद असंभ्रान्तः सूतपुत्रं वृकॊदरः ॥ 21 ॥
तम आपतन्तं वेगेन रभसं पाण्डवर्षभम कर्णः परयुद्ययौ यॊद्धुं मत्तॊ मत्तम इव दविपम ॥ 22 ॥
ततः परध्माप्य जलजं भेरी शतनिनादितम अक्षुभ्यत बलं हर्षाद दुधूत इव सागरः ॥ 23 ॥
तद उद्धूतं बलं दृष्ट्व रथनागाश्वपत्तिमत भीमः कर्णं समासाद्य छादयाम आस सायकैः ॥ 24 ॥
अश्वान ऋश्य सवर्णांस तु हंसवर्णैर हयॊत्तमैः वयामिश्रयद रणे कर्णः पाण्डवं छादयञ शरैः ॥ 25 ॥
ऋश्य वर्णान हयान कर्कैर मिश्रान मारुतरंहसः निरीक्ष्य तव पुत्राणां हाहाकृतम अभूद बलम ॥ 26 ॥
ते हया बह्व अशॊभन्त मिश्रिता वातरंहसः सितासिता महाराज यथा वयॊम्नि बलाहकाः ॥ 27 ॥
संरब्धौ करॊधताम्राक्षौ परेक्ष्य कर्ण वृकॊदरौ संत्रस्ताः समकम्पन्त तवदीयानां महारथाः ॥ 28 ॥
यम राष्ठॊपमं घॊरम आसीद आयॊधनं तयॊः दुर्दर्शं भरतश्रेष्ठ परेतराजपुरं यथा ॥ 29 ॥
समाजम इव तच चित्रं परेक्षमाणा महारथाः नालक्षयज जयं वयक्तम एकैकस्य निवारणे ॥ 30 ॥
तयॊः परैक्षन्त संमर्दं संनिकृष्टमहास्त्रयॊः तव दुर्मन्त्रिते राजन सपुत्रस्य विशां पते ॥ 31 ॥
छादयन्तौ हि शत्रुघ्नाव अन्यॊन्यं सायकैः शितैः शरजालावृतं वयॊम चक्राते शरवृष्टिभिः ॥ 32 ॥
ताव अन्यॊन्यं जिघांसन्तौ शरैस तीष्णैर महारथौ परेक्षणीयतराव आस्तां वृष्टिमन्ताव इवाम्बुदौ ॥ 33 ॥
सुवर्णविकृतान बाणान परमुञ्चन्ताव अरिंदमौ भास्वरं वयॊम चक्राते वह्न्य उल्काभिर इव परभॊ ॥ 34 ॥
ताभ्यां मुक्ता वयकाशन्त कङ्कबर्हिण वाससः पङ्क्त्यः शरदि मत्तानां सारसानाम इवाम्बरे ॥ 35 ॥
संसक्तं सूतपुत्रेण दृष्ट्वा भीमम अरिंदमम अतिभारम अमन्येतां भीमे कृष्ण धनंजयौ ॥ 36 ॥
तत्राधिरथि भीमाभ्यां शरैर मुक्तैर दृढाहताः इषुपातम अतिक्रम्य पेतुर अश्वनरद्विपाः ॥ 37 ॥
पतद्भिः पतितैश चान्यैर गतासुभिर अनेकशः कृतॊ महान महाराज पुत्राणां ते जनक्षयः ॥ 38 ॥
मनुष्याश्वगजानां च शरीरैर गतजीवितैः कषणेन भूमिः संजज्ञे संवृता भरतर्षभ ॥ 39 ॥
द्रोणपर्व · Drona Parva
अध्याय 107
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 108