[वै] अवजित्य धनं चापि विराटॊ वाहिनीपतिः पराविशन नगरं हृष्टश चतुर्भिः सह पाण्डवैः ॥ 1 ॥
जित्वा तरिगर्तान संग्रामे गाश चैवादाय केवलाः अशॊभत महाराजः सह पार्थैः शरिया वृतः ॥ 2 ॥
तम आसनगतं वीरं सुहृदां परीतिवर्धनम उपतस्थुः परकृतयः समस्ता बराह्मणैः सह ॥ 3 ॥
सभाजितः स सैन्यस तु परतिनन्द्याथ मत्स्यराज विसर्जयाम आस तदा दविजांश च परकृतीस तथा ॥ 4 ॥
ततः स राजा मत्स्यानां विराटॊ वाहिनीपतिः उत्तरं परिपप्रच्छ कव यात इति चाब्रवीत ॥ 5 ॥
आचख्युस तस्य संहृष्टाः सत्रियः कन्याश च वेश्मनि अन्तःपुर चराश चैव कुरुभिर गॊधनं हृतम ॥ 6 ॥
विजेतुम अभिसंरब्ध एक एवाति साहसात बृहन्नडा सहायश च निर्यातः पृथिवीं जयः ॥ 7 ॥
उपयातान अति रथान दरॊणं शांतनवं कृपम कर्णं दुर्यॊधनं चैव दरॊणपुत्रं च षड रथान ॥ 8 ॥
राजा विराटॊ ऽथ भृशं परतप्तः; शरुत्वा सुतं हय एकरथेन यातम बृहन्नडा सारथिम आजिवर्धनं; परॊवाच सर्वान अथ मन्त्रिमुख्यान ॥ 9 ॥
सर्वथा कुरवस ते हि ये चान्ये वसुधाधिपाः तरिगर्तान निर्जिताञ शरुत्वा न सथास्यन्ति कदा चन ॥ 10 ॥
तस्माद गच्छन्तु मे यॊधा बलेण महता वृताः उत्तरस्य परीप्सार्थं ये तरिगर्तैर अविक्षताः ॥ 11 ॥
हयांश च नागांश च रथांश च शीघ्रं; पदातिसंघांश च ततः परवीरान परस्थापयाम आस सुतस्य हेतॊर; विचित्रशस्त्राभरणॊपपन्नान ॥ 12 ॥
एवं स राजा मत्स्यानां विराटॊ ऽकषौहिणीपतिः वयादिदेशाथ तां कषिप्रं वाहिनीं चतुरग्निणीम ॥ 13 ॥
कुमारम आशु जानीत यदि जीवति वा न वा यस्य यन्ता गतः षण्ढॊ मन्ये ऽहं न स जीवति ॥ 14 ॥
तम अब्रवीद धर्मराजः परहस्य; विराटम आर्तं कुरुभिः परतप्तम बृहन्नडा सारथिश चेन नरेन्द्र; परे न नेष्यन्ति तवाद्य गास ताः ॥ 15 ॥
सर्वान मही पान सहितान कुरूंश च; तथैव देवासुरयक्षनागान अलं विजेतुं समरे सुतस ते; सवनुष्ठितः सारथिना हि तेन ॥ 16 ॥
अथॊत्तरेण परहिता दूतास ते शीघ्रगामिनः विराटनगरं पराप्य जयम आवेदयंस तदा ॥ 17 ॥
राज्ञस ततः समाचख्यौ मन्त्री विजयम उत्तमम पराजयं कुरूणां चाप्य उपायान्तं तथॊत्तरम ॥ 18 ॥
सर्वा विनिर्जिता गावः कुरवश च पराजिताः उत्तरः सह सूतेन कुशली च परंतप ॥ 19 ॥
[कन्क] दिष्ट्या ते निर्जिता गावः कुरवश च पराजिताः दिष्ट्या ते जीवितः पुत्रः शरूयते पार्थिवर्षभ ॥ 20 ॥
नाद्भुतं तव एव मन्ये ऽहं यत ते पुत्रॊ ऽजयत कुरून धरुव एव जयस तस्य यस्य यन्ता बृहन्नडा ॥ 21 ॥
[वै] ततॊ विराटॊ नृपतिः संप्रहृष्टतनू रुहः शरुत्वा तु विजयं तस्य कुमारस्यामितौजसः आछादयित्वा दूतांस तान मन्त्रिणः सॊ ऽभयचॊदयत ॥ 22 ॥
राजमार्गाः करियन्तां मे पताकाभिर अलं कृताः पुष्पॊपहारैर अर्च्यन्तां देवताश चापि सर्वशः ॥ 23 ॥
कुमारा यॊधमुख्याश च गणिकाश च सवलं कृताः वादित्राणि च सर्वाणि परत्युद्यान्तु सुतं मम ॥ 24 ॥
घण्डा पणवकः शीघ्रं मत्तम आरुह्य वारणम शृङ्गाटकेषु सर्वेषु आख्यातु विजयं मम ॥ 25 ॥
उत्तरा च कुमारीभिर बह्वीभिर अभिसंवृता शृङ्गारवेषाभरणा परत्युद्यातु बृहन्नडाम ॥ 26 ॥
शरुत्वा तु तद वचनं पार्थिवस्य; सर्वे पुनः सवस्तिकपाणयश च भेर्यश च तूर्याणि च वारिजाश च; वेषैः परार्ध्यैः परमदाः शुभाश च ॥ 27 ॥
तथैव सूताः सह मागधैश च; नन्दी वाद्याः परणवास तूर्यवाद्याः पुराद विराटस्य महाबलस्य; परत्युद्ययुः पुत्रम अनन्तवीर्यम ॥ 28 ॥
परस्थाप्य सेनां कन्याश च गणिकाश च सवलंकृताः मत्स्यराजॊ महाप्राज्ञः परहृष्ट इदम अब्रवीत अक्षान आहर सैरन्धिर कङ्कद्यूतं परवर्तताम ॥ 29 ॥
तं तथा वादिनं दृष्ट्वा पाण्डवः परत्यभाषत न देवितव्यं हृष्टेन कितवेनेति नः शरुतम ॥ 30 ॥
न तवाम अद्य मुदा युक्तम अहं देवितुम उत्सहे परियं तु ते चिकीर्षामि वर्ततां यदि मन्यसे ॥ 31 ॥
[विराट] सत्रियॊ गावॊ हिरण्यं च यच चान्यद वसु किं चन न मे किं चित तवया रक्ष्यम अन्तरेणापि देवितुम ॥ 32 ॥
[कन्क] किं ते दयूतेन राजेन्द्र बहुदॊषेण मानद देवने बहवॊ दॊषास तस्मात तत्परिवर्जयेत ॥ 33 ॥
शरुतस ते यदि वा दृष्टः पाण्डवॊ वै युधिष्ठिरः स राज्यं सुमहत सफीतं भरातॄंश च तरिदशॊपमान ॥ 34 ॥
दयूते हारितवान सर्वं तस्माद दयूतं न रॊचये अथ वा मन्यसे राजन दीव्याव यदि रॊचते ॥ 35 ॥
[वै] परवर्तमाने दयूते तु मत्स्यः पाण्डवम अब्रवीत पश्य पुत्रेण मे युद्धे तादृशाः कुरवॊ जिताः ॥ 36 ॥
ततॊ ऽबरवीन मत्स्यराजं धर्मपुत्रॊ युधिष्ठिरः बृहन्नडा यस्य यन्ता कथं स न विजेष्यति ॥ 37 ॥
इत्य उक्तः कुपितॊ राजा मत्स्यः पाण्डवम अब्रवीत समपुत्रेण मे षण्ढं बरह्म बन्धॊ परशंसति ॥ 38 ॥
वाच्यावाच्यं न जानीषे नूनं माम अवमन्यसे भीष्मद्रॊणमुखान सर्वान कस्मान न स विजेष्यति ॥ 39 ॥
वयस्यत्वात तु ते बरह्मन्न अपराधम इमं कषमे नेदृशं ते पुनर वाच्यं यदि जीवितुम इच्छसि ॥ 40 ॥
[युधिस्ठिर] यत्र दरॊणस तथा भीष्मॊ दरौणिर वैकर्तनः कृपः दुर्यॊधनश च राजेन्द्र तथान्ये च महारथाः ॥ 41 ॥
मरुद्गणैः परिवृतः साक्षाद अपि शतक्रतुः कॊ ऽनयॊ बृहन्नडायास तान परतियुध्येत संगतान ॥ 42 ॥
[विराट] बहुशः परतिषिद्धॊ ऽसि न च वाचं नियच्छसि नियन्ता चेन न विद्येत न कश चिद धर्मम आचरेत ॥ 43 ॥
[वै] ततः परकुपितॊ राजा तम अक्षेणाहनद भृशम मुखे युधिष्ठिरं कॊपान नैवम इत्य एव भर्त्सयन ॥ 44 ॥
बलवत परतिविद्धस्य नस्तः शॊणितम आगमत तद अप्राप्तं महीं पार्थः पाणिभ्यां परत्यगृह्णत ॥ 45 ॥
अवैक्षत च धर्मात्मा दरौपदीं पार्श्वतः सथिताम सा वेद तम अभिप्रायं भर्तुश चित्तवशानुगा ॥ 46 ॥
पूरयित्वा च सौवर्णं पात्रं कांस्यम अनिन्दिता तच छॊणितं परत्यगृह्णाद यत परसुस्राव पाणवात ॥ 47 ॥
अथॊत्तरः शुभैर गन्धैर माल्यैश च विविधैस तथा अवकीर्यमाणः संहृष्टॊ नगरं सवैरम आगमत ॥ 48 ॥
सभाज्यमानः पौरैश च सत्रीभिर जानपदैस तथा आसाद्य भवनद्वारं पित्रे स परत्यहारयत ॥ 49 ॥
ततॊ दवार सथः परविश्यैव विराटम इदम अब्रवीत बृहन नडा सहायस ते पुत्रॊ दवार्य उत्तरः सथितः ॥ 50 ॥
ततॊ हृष्टॊ मत्स्यराजः कषत्तारम इदम अब्रवीत परवेश्यताम उभौ तूर्णं दर्शनेप्सुर अहं तयॊः ॥ 51 ॥
कषत्तारं कुरुराजस तु शनैः कर्ण उपाजपत उत्तरः परविशत्व एकॊ न परेवेश्या बृहन्नडा ॥ 52 ॥
एतस्य हि महाबाहॊ वरतम एतत समाहितम यॊ ममाङ्गे वरणं कुर्याच छॊणितं वापि दर्शयेत अन्यत्र संग्रामगनान न स जीवेद असंशयम ॥ 53 ॥
न मृष्याद भृशसंक्रुद्धॊ मां दृष्ट्वैव स शॊणितम विराटम इह सामात्यं हन्यात सबलवाहनम ॥ 54 ॥
विराटपर्व · Virata Parva
अध्याय 63
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 64