[वै] अथाब्रवीद दरौपदी राजपुत्री; पृष्टा शिबीनां परवरेण तेन अ अवेक्ष्य मन्दं परविमुच्य शाखां; संगृह्णती कौशिकम उत्तरीयम ॥ 1 ॥
बुद्ध्याभिजानामि नरेन्द्रपुत्र; न मादृशी तवाम अभिभाष्टुम अर्हा न तवेह वक्तास्ति तवेह वाक्यम; अन्यॊ नरॊ वाप्य अथ वापि नारी ॥ 2 ॥
एका हय अहं संप्रति तेन वाचं; दद्दानि वै भद्र निबॊध चेदम अहं हय अरण्ये कथम एकम एका; तवाम आलपेयं निरता सवधर्मे ॥ 3 ॥
जानामि च तवां सुरथस्य पुत्रं; यं कॊटिकाश्येति विदुर मनुष्याः तस्माद अहं शैब्य तथैव तुभ्यम; आख्यामि बन्धून परति तन निबॊध ॥ 4 ॥
अपत्यम अस्मि दरुपदस्य राज्ञः; कृष्णेति मां शैब्य दिवुर मनुष्याः साहं वृणे पञ्चजनान पतित्वे; ये खाण्डव परस्थगताः शरुतास ते ॥ 5 ॥
युधिष्ठिरॊ भीमसेनार्जुनौ च; माद्र्याश च पुत्रौ पुरुषप्रवीरौ ते मां निवेश्येह दिशश चतस्रॊ; विभज्य पार्था मृगयां परयाताः ॥ 6 ॥
पराचीं राजा दक्षिणां भीमसेनॊ; जयः परतीचीं यमजाव उदीचीम मन्ये तु तेषां रथसत्तमानां; कालॊ ऽभितः पराप्त इहॊपयातुम ॥ 7 ॥
संमानिता यास्यथ तैर यथेष्टं; विमुच्य वाहान अवगाहयध्वम परियातिथिर धर्मसुतॊ महात्मा; परीतॊ भविष्यत्य अभिवीक्ष्य युष्मान ॥ 8 ॥
एतावद उक्त्वा दरुपदात्मजा सा; शैब्यात्मजं चन्द्र मुखी परतीता विवेश तां पर्णकुटीं परशस्तां; संचिन्त्य तेषाम अतिथिस्वधर्मम ॥ 9 ॥
वनपर्व · Vana Parva
अध्याय 250
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 251