धर्मDharmic Data

सभापर्व · Sabha Parva

अध्याय 66

  1. जनमेजय उवाच अनुज्ञातांस तान विदित्वा सरत्नधनसंचयान पाण्डवान धार्तराष्ट्राणां कथम आसीन मनस तदा ॥ 1 ॥

  2. वैशंपायन उवाच अनुज्ञातांस तान विदित्वा धृतराष्ट्रेण धीमता राजन दुःशासनः कषिप्रं जगाम भरातरं परति ॥ 2 ॥

  3. दुर्यॊधनं समासाद्य सामात्यं भरतर्षभ दुःखार्तॊ भरतश्रेष्ठ इदं वचनम अब्रवीत ॥ 3 ॥

  4. दुःखेनैतत समानीतं सथविरॊ नाशयत्य असौ शत्रुसाद गमयद दरव्यं तद बुध्यध्वं महारथाः ॥ 4 ॥

  5. अथ दुर्यॊधनः कर्णः शकुनिश चापि सौबलः मिथः संगम्य सहिताः पाण्डवान परति मानिनः ॥ 5 ॥

  6. वैचित्रवीर्यं राजानं धृतराष्ट्रं मनीषिणम अभिगम्य तवरायुक्ताः शलक्ष्णं वचनम अब्रुवन ॥ 6 ॥

  7. दुर्यॊधन उवाच न तवयेदं शरुतं राजन यज जगाद बृहस्पतिः शक्रस्य नीतिं परवदन विद्वान देवपुरॊहितः ॥ 7 ॥

  8. सर्वॊपायैर निहन्तव्याः शत्रवः शत्रुकर्षण पुरा युद्धाद बलाद वापि परकुर्वन्ति तवाहितम ॥ 8 ॥

  9. ते वयं पाण्डवधनैः सर्वान संपूज्य पार्थिवान यदि तान यॊधयिष्यामः किं वा नः परिहास्यति ॥ 9 ॥

  10. अहीन आशीविषान करुद्धान दंशाय समुपस्थितान कृत्वा कण्ठे च पृष्ठे च कः समुत्स्रष्टुम अर्हति ॥ 10 ॥

  11. आत्तशस्त्रा रथगताः कुपितास तात पाण्डवाः निःशेषं नः करिष्यन्ति करुद्धा हय आशीविषा यथा ॥ 11 ॥

  12. संनद्धॊ हय अर्जुनॊ याति विवृत्य परमेषुधी गाण्डीवं मुहुर आदत्ते निःश्वसंश च निरीक्षते ॥ 12 ॥

  13. गदां गुर्वीं समुद्यम्य तवरितश च वृकॊदरः सवरथं यॊजयित्वाशु निर्यात इति नः शरुतम ॥ 13 ॥

  14. नकुलः खड्गम आदाय चर्म चाप्य अष्टचन्द्रकम सहदेवश च राजा च चक्रुर आकारम इङ्गितैः ॥ 14 ॥

  15. ते तव आस्थाय रथान सर्वे बहुशस्त्रपरिच्छदान अभिघ्नन्तॊ रथव्रातान सेनायॊगाय निर्ययुः ॥ 15 ॥

  16. न कषंस्यन्ते तथास्माभिर जातु विप्रकृता हि ते दरौपद्याश च परिक्लेशं कस तेषां कषन्तुम अर्हति ॥ 16 ॥

  17. पुनर दीव्याम भद्रं ते वनवासाय पाण्डवैः एवम एतान वशे कर्तुं शक्ष्यामॊ भरतर्षभ ॥ 17 ॥

  18. ते वा दवादश वर्षाणि वयं वा दयूतनिर्जिताः परविशेम महारण्यम अजिनैः परतिवासिताः ॥ 18 ॥

  19. तरयॊदशं च सजने अज्ञाताः परिवत्सरम जञाताश च पुनर अन्यानि वने वर्षाणि दवादश ॥ 19 ॥

  20. निवसेम वयं ते वा तथा दयूतं परवर्तताम अक्षान उप्त्वा पुनर्द्यूतम इदं दीव्यन्तु पाण्डवाः ॥ 20 ॥

  21. एतत कृत्यतमं राजन्न अस्माकं भरतर्षभ अयं हि शकुनिर वेद सविद्याम अक्षसंपदम ॥ 21 ॥

  22. दृढमूला वयं राज्ये मित्राणि परिगृह्य च सारवद विपुलं सैन्यं सत्कृत्य च दुरासदम ॥ 22 ॥

  23. ते च तरयॊदशे वर्षे पारयिष्यन्ति चेद वरतम जेष्यामस तान वयं राजन रॊचतां ते परंतप ॥ 23 ॥

  24. धृतराष्ट्र उवाच तूर्णं परत्यानयस्वैतान कामं वयध्वगतान अपि आगच्छन्तु पुनर्द्यूतम इदं कुर्वन्तु पाण्डवाः ॥ 24 ॥

  25. वैशंपायन उवाच ततॊ दरॊणः सॊमदत्तॊ बाह्लीकश च महारथः विदुरॊ दरॊणपुत्रश च वैश्यापुत्रश च वीर्यवान ॥ 25 ॥

  26. भूरिश्रवाः शांतनवॊ विकर्णश च महारथः मा दयूतम इत्य अभाषन्त शमॊ ऽसत्व इति च सर्वशः ॥ 26 ॥

  27. अकामानां च सर्वेषां सुहृदाम अर्थदर्शिनाम अकरॊत पाण्डवाह्वानं धृतराष्ट्रः सुतप्रियः ॥ 27 ॥

  28. अथाब्रवीन महाराज धृतराष्ट्रं जनेश्वरम पुत्रहार्दाद धर्मयुक्तं गान्धारी शॊककर्शिता ॥ 28 ॥

  29. जाते दुर्यॊधने कषत्ता महामतिर अभाषत नीयतां परलॊकाय साध्व अयं कुलपांसनः ॥ 29 ॥

  30. वयनदज जातमात्रॊ हि गॊमायुर इव भारत अन्तॊ नूनं कुलस्यास्य कुरवस तन निबॊधत ॥ 30 ॥

  31. मा बालानाम अशिष्टानाम अभिमंस्था मतिं परभॊ मा कुलस्य कषये घॊरे कारणं तवं भविष्यसि ॥ 31 ॥

  32. बद्धं सेतुं कॊ नु भिन्द्याद धमेच छान्तं च पावकम शमे धृतान पुनः पार्थान कॊपयेत कॊ नु भारत ॥ 32 ॥

  33. समरन्तं तवाम आजमीढ समारयिष्याम्य अहं पुनः शास्त्रं न शास्ति दुर्बुद्धिं शरेयसे वेतराय वा ॥ 33 ॥

  34. न वै वृद्धॊ बालमतिर भवेद राजन कथं चन तवन्नेत्राः सन्तु ते पुत्रा मा तवां दीर्णाः परहासिषुः ॥ 34 ॥

  35. शमेन धर्मेण परस्य बुद्ध्या; जाता बुद्धिः सास्तु ते मा परतीपा परध्वंसिनी करूरसमाहिता शरीर; मृदुप्रौढा गच्छति पुत्रपौत्रान ॥ 35 ॥

  36. अथाब्रवीन महाराजॊ गान्धारीं धर्मदर्शिनीम अन्तः कामं कुलस्यास्तु न शक्ष्यामि निवारितुम ॥ 36 ॥

  37. यथेच्छन्ति तथैवास्तु परत्यागच्छन्तु पाण्डवाः पुनर्द्यूतं परकुर्वन्तु मामकाः पाण्डवैः सह ॥ 37 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 67

Previous: अध्याय 65