धर्मDharmic Data

आश्वमेधिकपर्व · Ashvamedhika Parva

अध्याय 30

  1. [पितरह] अत्राप्य उदाहरन्तीमम इतिहासं पुरातनम शरुत्वा च तत तथा कार्यं भवता दविजसत्तम ॥ 1 ॥

  2. अलर्कॊ नाम राजर्षिर अभवत सुमहातपाः धर्मज्ञः सत्यसंधश च महात्मा सुमहाव्रतः ॥ 2 ॥

  3. स सागरान्तां धनुषा विनिर्जित्य महीम इमाम कृत्वा सुदुष्करं कर्म मनः सूक्ष्मे समादधे ॥ 3 ॥

  4. सथितस्य वृक्षमूले ऽथ तस्य चिन्ता बभूव ह उत्सृज्य सुमहद राज्यं सूक्ष्मं परति महामते ॥ 4 ॥

  5. [अ] मनसॊ मे बलं जातं मनॊ जित्वा धरुवॊ जयः अन्यत्र बाणान अस्यामि शत्रुभिः परिवारितः ॥ 5 ॥

  6. यद इदं चापलान मूर्तेः सर्वम एतच चिकीर्षति मनः परति सुतीक्ष्णाग्रान अहं मॊक्ष्यामि सायकान ॥ 6 ॥

  7. [मनस] नेमे बाणास तरिष्यन्ति माम अलर्क कथं चन तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ॥ 7 ॥

  8. अन्यान बाणान समीक्षस्व यैस तवं मां सूदयिष्यसि तच छरुत्वा स विचिन्त्याथ ततॊ वचनम अब्रवीत ॥ 8 ॥

  9. [अ] आघ्राय सुबहून गन्धांस तान एव परतिगृध्यति तस्माद घराणं परति शरान परतिमॊक्ष्याम्य अहं शितान ॥ 9 ॥

  10. [घराण] नेमे बाणास तरिष्यन्ति माम अलर्क कथं चन तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ॥ 10 ॥

  11. अन्यान बाणान समीक्षस्व यैस तवं मां सूदयिष्यसि तच छरुत्वा स विचिन्त्याथ ततॊ वचनम अब्रवीत ॥ 11 ॥

  12. [अ] इयं सवादून रसान भुक्त्वा तान एव परतिगृध्यति तस्माज जिह्वां परति शरान परतिमॊक्ष्याम्य अहं शितान ॥ 12 ॥

  13. [ज] नेमे बाणास तरिष्यन्ति माम अलर्क कथं चन तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ॥ 13 ॥

  14. अन्यान बाणान समीक्षस्व यैस तवं मां सूदयिष्यसि तच छरुत्वा स विचिन्त्याथ ततॊ वचनम अब्रवीत ॥ 14 ॥

  15. [अ] सृष्ट्वा तवग विविधान सपर्शांस तान एव परतिगृध्यति तस्मात तवचं पाटयिष्ये विविधैः कङ्कपत्रभिः ॥ 15 ॥

  16. [तवच] नेमे बाणास तरिष्यन्ति माम अलर्क कथं चन तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ॥ 16 ॥

  17. अन्यान बाणान समीक्षस्व यैस तवं मां सूदयिष्यसि तच छरुत्वा स विचिन्त्याथ ततॊ वचनम अब्रवीत ॥ 17 ॥

  18. [अ] शरुत्वा वै विविधाञ शब्दांस तान एव परतिगृध्यति तस्माच छरॊत्रं परति शरान परतिमॊक्ष्याम्य अहं शितान ॥ 18 ॥

  19. [षरॊत्र] नेमे बाणास तरिष्यन्ति माम अलर्क कथं चन तवैव मर्म भेत्स्यन्ति ततॊ हास्यसि जीवितम ॥ 19 ॥

  20. अन्यान बाणान समीक्षस्व यैस तवं मां सूदयिष्यसि तच छरुत्वा स विचिन्त्याथ ततॊ वचनम अब्रवीत ॥ 20 ॥

  21. [अ] दृष्ट्वा वै विविधान भावांस तान एव परतिगृध्यति तस्माच चक्षुः परति शरान परतिमॊक्ष्याम्य अहं शितान ॥ 21 ॥

  22. [च] नेमे बाणास तरिष्यन्ति मामालर्क कथं चन तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ॥ 22 ॥

  23. अन्यान बाणान समीक्षस्व यैस तवं मां सूदयिष्यति तच छरुत्वा स विचिन्त्याथ ततॊ वचनम अब्रवीत ॥ 23 ॥

  24. [अ] इयं निष्ठा बहुविधा परज्ञया तव अध्यवस्यति तस्माद बुद्धिं परति शरान परतिमॊक्ष्याम्य अहं शितान ॥ 24 ॥

  25. [चक्सुस] नेमे बाणास तरिष्यन्ति माम अलर्क कथं चन तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ॥ 25 ॥

  26. [पितरह] ततॊ ऽलर्कस तपॊ घॊरम आस्थायाथ सुदुष्करम नाध्यगच्छत परं शक्त्या बाणम एतेषु सप्तसु सुसमाहित चित्तास तु ततॊ ऽचिन्तयत परभुः ॥ 26 ॥

  27. स विचिन्त्य चिरं कालम अलर्कॊ दविजसत्तम नाध्यगच्छत परं शरेयॊ यॊगान मतिमतां वरः ॥ 27 ॥

  28. स एकाग्रं मनः कृत्वा निश्चलॊ यॊगम आस्थितः इन्द्रियाणि जघानाशु बाणेनैकेन वीर्यवान ॥ 28 ॥

  29. यॊगेनात्मानम आविश्य संसिद्धिं परमां ययौ विस्मितश चापि राजर्षिर इमां गाथां जगाद ह अहॊ कष्टं यद अस्माभिः पूर्वं राज्यम अनुष्ठितम इति पश्चान मया जञातं यॊगान नास्ति परं सुखम ॥ 29 ॥

  30. इति तवम अपि जानीहि राम मा कषत्रियाञ जहि तपॊ घॊरम उपातिष्ठ ततः शरेयॊ ऽभिपत्स्यसे ॥ 30 ॥

  31. [बर] इत्य उक्तः स तपॊ घॊरं जामदग्न्यः पितामहैः आस्थितः सुमहाभागॊ ययौ सिद्धिं च दुर्गमाम ॥ 31 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 31

Previous: अध्याय 29