[सू] सुपर्णेनॊह्यमानास ते जग्मुस तं देशम आशु वै सागराम्बुपरिक्षिप्तं पक्षिसंघ निनादितम ॥ 1 ॥
विचित्रफलपुष्पाभिर वनराजिभिर आवृतम भवनैर आवृतं रम्यैस तथा पद्माकरैर अपि ॥ 2 ॥
परसन्नसलिलैश चापि हरदैश चित्रैर विभूषितम दिव्यगन्धवहैः पुण्यैर मारुतैर उपवीजितम ॥ 3 ॥
उपजिघ्रद्भिर आकाशं वृक्षैर मलयजैर अपि शॊभितं पुष्पवर्षाणि मुञ्चद्भिर मारुतॊद्धुतैः ॥ 4 ॥
किरद्भिर इव तत्रस्थान नागान पुष्पाम्बुवृष्टिभिः मनः संहर्षणं पुण्यं गन्धर्वाप्सरसां परियम नानापक्षिरुतं रम्यं कद्रू पुत्र परहर्षणम ॥ 5 ॥
तत ते वनं समासाद्य विजह्रुः पन्नगा मुदा अब्रुवंश च महावीर्यं सुपर्णं पतगॊत्तमम ॥ 6 ॥
वहास्मान अपरं दवीपं सुरम्यं विपुलॊदकम तवं हि देशान बहून रम्यान पतन पश्यसि खेचर ॥ 7 ॥
स विचिन्त्याब्रवीत पक्षी मातरं विनतां तदा किं कारणं मया मातः कर्तव्यं सर्पभाषितम ॥ 8 ॥
[वि] दासी भूतास्म्य अनार्याया भगिन्याः पतगॊत्तम पणं वितथम आस्थाय सर्पैर उपधिना कृतम ॥ 9 ॥
[सू] तस्मिंस तु कथिते मात्रा कारणे गगने चरः उवाच वचनं सर्पांस तेन दुःखेन दुःखितः ॥ 10 ॥
किम आहृत्य विदित्वा वा किं वा कृत्वेह पौरुषम दास्याद वॊ विप्रमुच्येयं सत्यं शंसत लेलिहाः ॥ 11 ॥
शरुत्वा तम अब्रुवन सर्पा आहरामृतम ओजसा ततॊ दास्याद विप्रमॊक्षॊ भविता तव खेचर ॥ 12 ॥
आदिपर्व · Adi Parva
अध्याय 23
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 24