धर्मDharmic Data

आदिपर्व · Adi Parva

अध्याय 192

  1. [वै] ततॊ राज्ञां चरैर आप्तैश चारः समुपनीयत पाण्डवैर उपसंपन्ना दरौपदी पतिभिः शुभा ॥ 1 ॥

  2. येन तद धनुर आयम्य लक्ष्यं विद्धं महात्मना सॊ ऽरजुनॊ जयतां शरेष्ठॊ महाबाणधनुर्धरः ॥ 2 ॥

  3. यः शल्यं मद्रराजानम उत्क्षिप्याभ्रामयद बली तरासयंश चापि संक्रुद्धॊ वृक्षेण पुरुषान रणे ॥ 3 ॥

  4. न चापि संभ्रमः कश चिद आसीत तत्र महात्मनः स भीमॊ भीम संस्पर्शः शत्रुसेनाङ्गपातनः ॥ 4 ॥

  5. बरह्मरूपधराञ शरुत्वा पाण्डुराज सुतांस तदा कौन्तेयान मनुजेन्द्राणां विस्मयः समजायत ॥ 5 ॥

  6. सपुत्रा हि पुरा कुन्ती दग्धा जतु गृहे शरुता पुनर्जातान इति समैतान मन्यन्ते सर्वपार्थिवाः ॥ 6 ॥

  7. धिक कुर्वन्तस तदा भीष्मं धृतराष्ट्रं च कौरवम कर्मणा सुनृशंसेन पुरॊचन कृतेन वै ॥ 7 ॥

  8. वृत्ते सवयंवरे चैव राजानः सर्व एव ते यथागतं विप्रजग्मुर विदित्वा पाण्डवान वृतान ॥ 8 ॥

  9. अथ दुर्यॊधनॊ राजा विमना भरातृभिः सह अश्वत्थाम्ना मातुलेन कर्णेन च कृपेण च ॥ 9 ॥

  10. विनिवृत्तॊ वृतं दृष्ट्वा दरौपद्या शवेतवाहनम तं तु दुःशासनॊ वरीडन मन्दं मन्दम इवाब्रवीत ॥ 10 ॥

  11. यद्य असौ बराह्मणॊ न सयाद विन्देत दरौपदीं न सः न हि तं तत्त्वतॊ राजन वेद कश चिद धनंजयम ॥ 11 ॥

  12. दैवं तु परमं मन्ये पौरुषं तु निरर्थकम धिग अस्मत पौरुषं तात यद धरन्तीह पाण्डवाः ॥ 12 ॥

  13. एवं संभाषमाणास ते निन्दन्तश च पुरॊचनम विविशुर हास्तिनपुरं दीना विगतचेतसः ॥ 13 ॥

  14. तरस्ता विगतसंकल्पा दृष्ट्वा पार्थान महौजसः मुक्तान हव्यवहाच चैनान संयुक्तान दरुपदेन च ॥ 14 ॥

  15. धृष्टद्युम्नं च संचिन्त्य तथैव च शिखण्डिनम दरुपदस्यात्मजांश चान्यान सर्वयुद्धविशारदान ॥ 15 ॥

  16. विदुरस तव अथ ताञ शरुत्वा दरौपद्या पाण्डवान वृतान वरीडितान धार्तराष्ट्रांश च भग्नदर्पान उपागतान ॥ 16 ॥

  17. ततः परीतमनाः कषत्ता धृतराष्ट्रं विशां पते उवाच दिष्ट्या कुरवॊ वर्धन्त इति विस्मितः ॥ 17 ॥

  18. वैचित्र वीर्यस तु नृपॊ निशम्य विदुरस्य तत अब्रवीत परमप्रीतॊ दिष्ट्या दिष्ट्येति भारत ॥ 18 ॥

  19. मन्यते हि वृतं पुत्रं जयेष्ठं दरुपद कन्यया दुर्यॊधनम अविज्ञानात परज्ञा चक्षुर नरेश्वरः ॥ 19 ॥

  20. अथ तव आज्ञापयाम आस दरौपद्या भूषणं बहु आनीयतां वै कृष्णेति पुत्रं दुर्यॊधनं तदा ॥ 20 ॥

  21. अथास्य पश्चाद विदुर आचख्यौ पाण्डवान वृतान सर्वान कुशलिनॊ वीरान पूजितान दरुपदेन च तेषां संबन्धिनश चान्यान बहून बलसमन्वितान ॥ 21 ॥

  22. [धृ] यथैव पाण्डॊः पुत्रास ते तथैवाभ्यधिका मम सेयम अभ्यधिका परीतिर वृद्धिर विदुर मे मता यत ते कुशलिनॊ वीरा मित्रवन्तश च पाण्डवाः ॥ 22 ॥

  23. कॊ हि दरुपदम आसाद्य मित्रं कषत्तः सबान्धवम न बुभूषेद भवेनार्थी गतश्रीर अपि पार्थिवः ॥ 23 ॥

  24. [वै] तं तथा भाषमाणं तु विदुरः परत्यभाषत नित्यं भवतु ते बुद्धिर एषा राजञ शतं समाः ॥ 24 ॥

  25. ततॊ दुर्यॊधनश चैव राधेयश च विशां पते धृतराष्ट्रम उपागम्य वचॊ ऽबरूताम इदं तदा ॥ 25 ॥

  26. संनिधौ विदुरस्य तवां वक्तुं नृप न शक्नुवः विविक्तम इति वक्ष्यावः किं तवेदं चिकीर्षितम ॥ 26 ॥

  27. सपत्नवृद्धिं यत तात मन्यसे वृद्धिम आत्मनः अभिष्टौषि च यत कषत्तुः समीपे दविपदां वर ॥ 27 ॥

  28. अन्यस्मिन नृप कर्तव्ये तवम अन्यत कुरुषे ऽनघ तेषां बलविघातॊ हि कर्तव्यस तात नित्यशः ॥ 28 ॥

  29. ते वयं पराप्तकालस्य चिकीर्षां मन्त्रयामहे यथा नॊ न गरसेयुस ते सपुत्रबलबान्धवान ॥ 29 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 193

Previous: अध्याय 191