धर्मDharmic Data

आदिपर्व · Adi Parva

अध्याय 187

  1. [वै] तत आहूय पाञ्चाल्यॊ राजपुत्रं युधिष्ठिरम परिग्रहेण बराह्मेण परिगृह्य महाद्युतिः ॥ 1 ॥

  2. पर्यपृच्छद अदीनात्मा कुन्तीपुत्रं सुवर्चसम कथं जानीम भवतः कषत्रियान बराह्मणान उत ॥ 2 ॥

  3. वैश्यान वा गुणसंपन्नान उत वा शूद्रयॊनिजान मायाम आस्थाय वा सिद्धांश चरतः सर्वतॊदिशम ॥ 3 ॥

  4. कृष्णा हेतॊर अनुप्राप्तान दिवः संदर्शनार्थिनः बरवीतु नॊ भवान सत्यं संदेहॊ हय अत्र नॊ महान ॥ 4 ॥

  5. अपि नः संशयस्यान्ते मनस्तुष्टिर इहाविशेत अपि नॊ भागधेयानि शुभानि सयुः परंतप ॥ 5 ॥

  6. कामया बरूहि सत्यं तवं सत्यं राजसु शॊभते इष्टापूर्तेन च तथा वक्तव्यम अनृतं न तु ॥ 6 ॥

  7. शरुत्वा हय अमरसंकाश तव वाक्यम अरिंदम धरुवं विवाह करणम आस्थास्यामि विधानतः ॥ 7 ॥

  8. [य] मा राजन विमना भूस तवं पाञ्चाल्य परीतिर अस्तु ते ईप्सितस ते धरुवः कामः संवृत्तॊ ऽयम असंशयम ॥ 8 ॥

  9. वयं हि कषत्रिया राजन पाण्डॊः पुत्रा महात्मनः जयेष्ठं मां विद्धि कौन्तेयं भीमसेनार्जुनाव इमौ याभ्यां तव सुता राजन निर्जिता राजसंसदि ॥ 9 ॥

  10. यमौ तु तत्र राजेन्द्र यत्र कृष्णा परतिष्ठिता वयेतु ते मानसं दुःखं कषत्रियाः समॊ नरर्षभ पद्मिनीव सुतेयं ते हरदाद अन्यं हरदं गता ॥ 10 ॥

  11. इति तथ्यं महाराज सर्वम एतद बरवीमि ते भवान हि गुरुर अस्माकं परमं च परायणम ॥ 11 ॥

  12. [वै] ततः स दरुपदॊ राजा हर्षव्याकुल लॊचनः परतिवक्तुं तदा युक्तं नाशकत तं युधिष्ठिरम ॥ 12 ॥

  13. यत्नेन तु स तं हर्षं संनिगृह्य परंतपः अनुरूपं ततॊ राजा परत्युवाच युधिष्ठिरम ॥ 13 ॥

  14. पप्रच्छ चैनं धर्मात्मा यथा ते परद्रुताः पुरा स तस्मै सर्वम आचख्याव आनुपूर्व्येण पाण्डवः ॥ 14 ॥

  15. तच छरुत्वा दरुपदॊ राजा कुन्तीपुत्रस्य भाषितम विगर्हयाम आस तदा धृतराष्ट्रं जनेश्वरम ॥ 15 ॥

  16. आश्वासयाम आस तदा धृतराष्ट्रं युधिष्ठिरम परतिजज्ञे च राज्याय दरुपदॊ वदतां वरः ॥ 16 ॥

  17. ततः कुन्ती च कृष्णा च भीमसेनार्जुनाव अपि यमौ च राज्ञा संदिष्टौ विविशुर भवनं महत ॥ 17 ॥

  18. तत्र ते नयवसन राजन यज्ञसेनेन पूजिताः परत्याश्वस्तांस ततॊ राजा सह पुत्रैर उवाच तान ॥ 18 ॥

  19. गृह्णातु विधिवत पाणिम अद्यैव कुरुनन्दनः पुण्ये ऽहनि महाबाहुर अर्जुनः कुरुतां कषणम ॥ 19 ॥

  20. ततस तम अब्रवीद राजा धर्मपुत्रॊ युधिष्ठिरः ममापि दारसंबन्धः कार्यस तावद विशां पते ॥ 20 ॥

  21. [दरुपद] भवान वा विधिवत पाणिं गृह्णातु दुहितुर मम यस्य वा मन्यसे वीर तस्य कृष्णाम उपादिश ॥ 21 ॥

  22. [य] सर्वेषां दरौपदी राजन महिषी नॊ भविष्यति एवं हि वयाहृतं पूर्वं मम मात्रा विशां पते ॥ 22 ॥

  23. अहं चाप्य अनिविष्टॊ वै भीमसेनश च पाण्डवः पार्थेन विजिता चैषा रत्नभूता च ते सुता ॥ 23 ॥

  24. एष नः समयॊ राजन रत्नस्य सहभॊजनम न च तं हातुम इच्छामः समयं राजसत्तम ॥ 24 ॥

  25. सर्वेषां धर्मतः कृष्णा महिषी नॊ भविष्यति आनुपूर्व्येण सर्वेषां गृह्णातु जवलने करम ॥ 25 ॥

  26. [दरुपद] एकस्य बह्व्यॊ विहिता महिष्यः कुरुनन्दन नैकस्या बहवः पुंसॊ विधीयन्ते कदा चन ॥ 26 ॥

  27. लॊकवेद विरुद्धं तवं नाधर्मं धार्मिकः शुचिः कर्तुम अर्हसि कौन्तेय कस्मात ते बुद्धिर ईदृशी ॥ 27 ॥

  28. [य] सूक्ष्मॊ धर्मॊ महाराज नास्य विद्मॊ वयं गतिम पूर्वेषाम आनुपूर्व्येण यातुं वर्त्मानुयामहे ॥ 28 ॥

  29. न मे वाग अनृतं पराह नाधर्मे धीयते मतिः एवं चैव वदत्य अम्बा मम चैव मनॊगतम ॥ 29 ॥

  30. एष धर्मॊ धरुवॊ राजंश चरैनम अविचारयन मा च ते ऽतर विशङ्का भूत कथं चिद अपि पार्थिव ॥ 30 ॥

  31. [दरुपद] तवं च कुन्ती च कौन्तेय धृष्टद्युम्नश च मे सुतः कथयन्त्व इतिकर्तव्यं शवःकाले करवामहे ॥ 31 ॥

  32. [वै] ते समेत्य ततः सर्वे कथयन्ति सम भारत अथ दवैपायनॊ राजन्न अभ्यागच्छद यदृच्छया ॥ 32 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 188

Previous: अध्याय 186