[वै] दत्ते ऽवकाशे पुरुषैर विस्मयॊत्फुल्ललॊचनैः विवेश रङ्गं विस्तीर्णं कर्णः परपुरंजयः ॥ 1 ॥
सहजं कवचं बिभ्रत कुण्डलॊद्द्यॊतिताननः सधनुर बद्धनिस्त्रिंशः पादचारीव पर्वतः ॥ 2 ॥
कन्या गर्भः पृथु यशाः पृथायाः पृथुलॊचनः तीक्ष्णांशॊर भास्करस्यांशः कर्णॊ ऽरिगणसूदनः ॥ 3 ॥
सिंहर्षभ गजेन्द्राणां तुल्यवीर्यपराक्रमः दीप्तिकान्ति दयुतिगुणैः सूर्येन्दु जवलनॊपमः ॥ 4 ॥
परांशुः कनकतालाभः सिंहसंहननॊ युवा असंख्येयगुणः शरीमान भास्करस्यात्मसंभवः ॥ 5 ॥
स निरीक्ष्य महाबाहुः सर्वतॊ रङ्ग मण्डलम परणामं दरॊण कृपयॊर नात्यादृतम इवाकरॊत ॥ 6 ॥
स सामाज जनः सर्वॊ निश्चलः सथिरलॊचनः कॊ ऽयम इत्य आगतक्षॊभः कौतूहलपरॊ ऽभवत ॥ 7 ॥
सॊ ऽबरवीन मेघधीरेण सवरेण वदतां वरः भराता भरातरम अज्ञातं सावित्रः पाकशासनिम ॥ 8 ॥
पार्थ यत ते कृतं कर्मविशेषवद अहं ततः करिष्ये पश्यतां नॄणां मात्मना विस्मयं गमः ॥ 9 ॥
असमाप्ते ततस तस्य वचने वदतां वर यन्त्रॊत्क्षिप्त इव कषिप्रम उत्तस्थौ सर्वतॊ जनः ॥ 10 ॥
परीतिश च पुरुषव्याघ्र दुर्यॊधनम अथास्पृशत हरीश च करॊधश च बीभत्सुं कषणेनान्वविशच च ह ॥ 11 ॥
ततॊ दरॊणाभ्यनुज्ञातः कर्णः परियरणः सदा यत्कृतं तत्र पार्थेन तच चकार महाबलः ॥ 12 ॥
अथ दुर्यॊधनस तत्र भरातृभिः सह भारत कर्णं परिष्वज्य मुदा ततॊ वचनम अब्रवीत ॥ 13 ॥
सवागतं ते महाबाहॊ दिष्ट्या पराप्तॊ ऽसि मानद अहं च कुरुराज्यं च यथेष्टम उपभुज्यताम ॥ 14 ॥
[कर्ण] कृतं सर्वेण मे ऽनयेन सखित्वं च तवया वृणे दवन्द्वयुद्धां च पार्थेन कर्तुम इच्छामि भारत ॥ 15 ॥
[दुर] भुङ्क्ष्व भॊगान मया सार्धं बन्धूनां परियकृद भव दुर्हृदां कुरु सर्वेषां मूर्ध्नि पादम अरिंदम ॥ 16 ॥
[वै] ततः कषिप्तम इवात्मानं मत्वा पार्थॊ ऽभयभाषत कर्णं भरातृसमूहस्य मध्ये ऽचलम इव सथितम ॥ 17 ॥
अनाहूतॊपसृप्तानाम अनाहूतॊपजल्पिनाम ये लॊकास तान हतः कर्ण मया तवं परतिपत्स्यसे ॥ 18 ॥
[कर्ण] रङ्गॊ ऽयं सर्वसामान्यः किम अत्र तव फल्गुन वीर्यश्रेष्ठाश च राजन्या बलं धर्मॊ ऽनुवर्तते ॥ 19 ॥
किं कषेपैर दुर्बलाश्वासैः शरैः कथय भारत गुरॊः समक्षं यावत ते हराम्य अद्य शिरः शरैः ॥ 20 ॥
[वै] ततॊ दरॊणाभ्यनुज्ञातः पार्थः परपुरंजयः भरातृभिस तवरयाश्लिष्टॊ रणायॊपजगाम तम ॥ 21 ॥
ततॊ दुर्यॊधनेनापि सभ्रात्रा समरॊद्यतः परिष्वक्तः सथितः कर्णः परगृह्य सशरं धनुः ॥ 22 ॥
ततः सविद्युत्स्तनितैः सेन्द्रायुध पुरॊ जवैः आवृतं गगनं मेघैर बलाकापङ्क्तिहासिभिः ॥ 23 ॥
ततः सनेहाद धरि हयं दृष्ट्वा रङ्गावलॊकिनम भास्कारॊ ऽपय अनयन नाशं समीपॊपगतान घनान ॥ 24 ॥
मेघच छायॊपगूढस तु ततॊ ऽदृश्यत पाण्डवः सूर्यातपपरिक्षिप्तः कर्णॊ ऽपि समदृश्यत ॥ 25 ॥
धार्तराष्ट्रा यतः कर्णस तस्मिन देशे वयवस्थिताः भारद्वाजः कृपॊ भीष्मॊ यतः पार्थस ततॊ ऽभवन ॥ 26 ॥
दविधा रङ्गः समभवत सत्रीणां दवैधम अजायत कुन्तिभॊजसुता मॊहं विज्ञातार्था जगाम ह ॥ 27 ॥
तां तथा मॊहसाम्पन्नां विदुरः सर्वधर्मवित कुन्तीम आश्वासयाम आस परॊक्ष्याद्भिश चन्दनॊक्षितैः ॥ 28 ॥
ततः परत्यागतप्राणा ताव उभाव अपि दंशितौ पुत्रौ दृष्ट्वा सुसंतप्ता नान्वपद्यत किं चन ॥ 29 ॥
ताव उद्यतमहाचापौ कृपः शारद्वतॊ ऽबरवीत ताव उद्यतसमाचारे कुशलः सर्वधर्मवित ॥ 30 ॥
अयं पृथायास तनयः कनीयान पाण्डुनन्दनः कौरवॊ भवतां सार्धं दवन्द्वयुद्धं करिष्यति ॥ 31 ॥
तवम अप्य एवं महाबाहॊ मातरं पितरं कुलम कथयस्व नरेन्द्राणां येषां तवं कुलवर्धनः ततॊ विदित्वा पार्थस तवां परतियॊत्स्यति वा न वा ॥ 32 ॥
एवम उक्तस्य कर्णस्य वरीडावनतम आननम बभौ वर्षाम्बुभिः कलिन्नं पद्मम आगलितं यथा ॥ 33 ॥
[दुर] आचार्य तरिविधा यॊनी राज्ञां शास्त्रविनिश्चये तत कुलीनश च शूरश च सेनां यश च परकर्षति ॥ 34 ॥
यद्य अयं फल्गुनॊ युद्धे नाराज्ञा यॊद्धुम इच्छति तस्माद एषॊ ऽङगविषये मया राज्ये ऽभिषिच्यते ॥ 35 ॥
[वै] ततस तस्मिन कषणे कर्णः सलाज कुसुमैर घटैः काञ्चनैः काञ्चने पीठे मन्त्रविद्भिर महारथः अभिषिक्तॊ ऽङगराज्ये स शरिया युक्तॊ महाबलः ॥ 36 ॥
सच्छत्रवालव्यजनॊ जयशब्दान्तरेण च उवाच कौरवं राजा राजानं तं वृषस तदा ॥ 37 ॥
अस्य राज्यप्रदानस्य सदृशं किं ददानि ते परब्रूहि राजशार्दूल कर्ता हय अस्मि तथा नृप अत्यन्तं सख्यम इच्छामीत्य आह तं स सुयॊधनः ॥ 38 ॥
एवम उक्तस ततः कर्णस तथेति परत्यभाषत हर्षाच चॊभौ समाश्लिष्य परां मुदम अवापतुः ॥ 39 ॥
आदिपर्व · Adi Parva
अध्याय 126
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 127