[वै] दर्शनीयांस ततः पुत्रान पाण्डुः पञ्च महावने तान पश्यन पर्वते रेमे सवबाहुबलपालितान ॥ 1 ॥
सुपुष्पित वने काले कदा चिन मधुमाधवे भूतसंमॊहने राजा सभार्यॊ वयचरद वनम ॥ 2 ॥
पलाशैस तिलकैश चूतैश चम्पकैः पारिभद्रकैः अन्यैश च बहुभिश वृक्षैः फलपुष्पसमृद्धिभिः ॥ 3 ॥
जलस्थानैश च विविधैः पद्मिनीभिश च शॊभितम पाण्डॊर वनं तु संप्रेक्ष्य परजज्ञे हृदि मन्मथः ॥ 4 ॥
परहृष्टमनसं तत्र विहरन्तं यथामरम तं माद्र्य अनुजगामैका वसनं बिभ्रती शुभम ॥ 5 ॥
समीक्षमाणः स तु तां वयःस्थां तनु वाससम तस्य कामः परववृधे गहने ऽगनिर इवॊत्थितः ॥ 6 ॥
रहस्य आत्मसमां दृष्ट्वा राजा राजीवलॊचनाम न शशाक नियन्तुं तं कामं कामबलात कृतः ॥ 7 ॥
तत एनां बलाद राजा निजग्राह रहॊगताम वार्यमाणस तया देव्या विस्फुरन्त्या यथाबलम ॥ 8 ॥
स तु कामपरीतात्मा तं शापं नान्वबुध्यत माद्रीं मैथुन धर्मेण गच्छमानॊ बलाद इव ॥ 9 ॥
जीवितान्ताय कौरव्यॊ मन्मथस्य वशंगतः शापजं भयम उत्सृज्य जगामैव बलात परियाम ॥ 10 ॥
तस्य कामात्मनॊ बुद्धिः साक्षात कालेन मॊहिता संप्रमथ्येन्द्रिय गरामं परनष्टा सह चेतसा ॥ 11 ॥
स तया सह संगम्य भार्यया कुरुनन्दन पाण्डुः परमधर्मात्मा युयुजे कालधर्मणा ॥ 12 ॥
ततॊ माद्री समालिङ्ग्य राजानं गतचेतसम मुमॊच दुःखजं शब्दं पुनः पुनर अतीव ह ॥ 13 ॥
सह पुत्रैस ततः कुन्ती माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ आजग्मुः सहितास तत्र यत्र राजा तथागतः ॥ 14 ॥
ततॊ माद्र्य अब्रवीद राजन्न आर्ता कुन्तीम इदं वचः एकैव तवम इहागच्छ तिष्ठन्त्व अत्रैव दारकाः ॥ 15 ॥
तच छरुत्वा वचनं तस्यास तत्रैवावार्य दारकान हताहम इति विक्रुश्य सहसॊपजगाम ह ॥ 16 ॥
दृष्ट्वा पाण्डुं च माद्रीं च शयानौ धरणीतले कुन्ती शॊकपरीताङ्गी विललाप सुदुःखिता ॥ 17 ॥
रक्ष्यमाणॊ मया नित्यं वीरः सततम आत्मवान कथं तवम अभ्यतिक्रान्तः शापं जानन वनौकसः ॥ 18 ॥
ननु नाम तवया माद्रि रक्षितव्यॊ जनाधिपः सा कथं लॊभितवती विजने तवं नराधिपम ॥ 19 ॥
कथं दीनस्य सततं तवाम आसाद्य रहॊगताम तं विचिन्तयतः शापं परहर्षः समजायत ॥ 20 ॥
धन्या तवम असि बाह्लीकि मत्तॊ भाग्यतरा तथा दृष्टवत्य असि यद वक्त्रं परहृष्टस्य महीपतेः ॥ 21 ॥
[म] विलॊभ्यमानेन मया वार्यमाणेन चासकृत आत्मा न वारितॊ ऽनेन सत्यं दिष्टं चिकीर्षुणा ॥ 22 ॥
[क] अहं जयेष्ठा धर्मपत्नी जयेष्ठं धर्मफलं मम अवश्यं भाविनॊ भावान मा मां माद्रि निवर्तय ॥ 23 ॥
अन्वेष्यामीह भर्तारम अहं परेतवशं गतम उत्तिष्ठ तवं विसृज्यैनम इमान रक्षस्व दारकान ॥ 24 ॥
[म] अहम एवानुयास्यामि भर्तारम अपलायिनम न हि तृप्तास्मि कामानां तज जयेष्ठा अनुमन्यताम ॥ 25 ॥
मां चाभिगम्य कषीणॊ ऽयं कामाद भरतसत्तमः तम उच्छिन्द्याम अस्य कामं कथं नु यमसादने ॥ 26 ॥
न चाप्य अहं वर्तयन्ती निर्विशेषं सुतेषु ते वृत्तिम आर्ये चरिष्यामि सपृशेद एनस तथा हि माम ॥ 27 ॥
तस्मान मे सुतयॊः कुन्ति वर्तितव्यं सवपुत्रवत मां हि कामयमानॊ ऽयं राजा परेतवशं गतः ॥ 28 ॥
राज्ञः शरीरेण सह ममापीदं कलेवरम दग्धव्यं सुप्रतिच्छन्नम एतद आर्ये परियं कुरु ॥ 29 ॥
दारकेष्व अप्रमत्ता च भवेथाश च हिता मम अतॊ ऽनयन न परपश्यामि संदेष्टव्यं हि किं चन ॥ 30 ॥
[व] इत्य उक्त्वा तं चिताग्निस्थं धर्मपत्नी नरर्षभम मद्रराजात्मजा तूर्णम अन्वारॊहद यशस्विनी ॥ 31 ॥
आदिपर्व · Adi Parva
अध्याय 116
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 117