[सूत] एतच छरुत्व नृपॊ विद्वान हृष्टॊ ऽभूज जनमेजयः पितामहानां सर्वेषां गमनागमनं तदा ॥ 1 ॥
अब्रवीच च मुदा युक्तः पुनरागमनं परति कथं नु तयक्तदेहानां पुनस तद रूपदर्शनम ॥ 2 ॥
इत्य उक्तः स दविजश्रेष्ठॊ वयास शिष्यः परतापवान परॊवाच वदतां शरेष्ठस तं नृपं जनमेजयम ॥ 3 ॥
अविप्रणाशः सर्वेषां कर्मणाम इति निश्चयः कर्मजानि शरीराणि तथैवाकृतयॊ नृप ॥ 4 ॥
महाभूतानि नित्यानि भूताधिपति संश्रयात तेषां च नित्यसंवासॊ न विनाशॊ वियुज्यताम ॥ 5 ॥
अनाशाय कृतं कर्म तस्य चेष्टः फलागमः आत्मा चैभिः समायुक्तः सुखदुःखम उपाश्नुते ॥ 6 ॥
अविनाशी तथा नित्यं कषेत्रज्ञ इति निश्चयः भूतानाम आत्मभावॊ यॊ धरुवॊ ऽसौ संविजानताम ॥ 7 ॥
यावन न कषीयते कर्म तावद अस्य सवरूपता संक्षीण कर्मा पुरुषॊ रूपान्यत्वं नियच्छति ॥ 8 ॥
नानाभावास तथैकत्वं शरीरं पराप्य संहताः भवन्ति ते तथा नित्याः पृथग्भावं विजानताम ॥ 9 ॥
अश्वमेधे शरुतिश चेयम अश्वसंज्ञपनं परति लॊकान्तर गता नित्यं पराणा नित्या हि वाजिनः ॥ 10 ॥
अहं हितं वदाम्य एतत परियं चेत तव पार्थिव देव याना हि पन्थानः शरुतास ते यज्ञसंस्तरे ॥ 11 ॥
सुकृतॊ यत्र ते यज्ञस तत्र देवा हितास तव यदा समन्विता देवाः पशूनां गमनेश्वराः गतिमन्तश च तेनेष्ट्वा नान्ये नित्या भवन्ति ते ॥ 12 ॥
नित्ये ऽसमिन पञ्चके वर्गे नित्ये चात्मनि यॊ नरः अस्य नाना समायॊगं यः पश्यति वृथा मतिः वियॊगे शॊचते ऽतयर्थं स बाल इति मे मतिः ॥ 13 ॥
वियॊगे दॊषदर्शी यः संयॊगम इह वर्जयेत असंगे संगमॊ नास्ति दुःखं भुवि वियॊगजम ॥ 14 ॥
परापरज्ञस तु नरॊ नाभिमानाद उदीरितः अपरज्ञः परां बुद्धिं सपृष्ट्वा मॊहाद विमुच्यते ॥ 15 ॥
अदर्शनाद आपतितः पुनश चादर्शनं गतः नाहं तं वेद्मि नासौ मां न च मे ऽसति विरागता ॥ 16 ॥
येन येन शरीरेण करॊत्य अयम अनीश्वरः तेन तेन शरीरेण तद अवश्यम उपाश्नुते मानसं मनसाप्नॊति शारीरं च शरीरवान ॥ 17 ॥
आश्रमवासिकपर्व · Ashramavasika Parva
अध्याय 42
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 43