के लॊका युध्यमानानां शूराणाम अनिवर्तिनाम भवन्ति निधनं पराप्य तन मे बरूहि पिता मह ॥ 1 ॥
अत्राप्य उदाहरन्तीमम इतिहासं पुरातनम अम्बरीषस्य संवादम इन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ 2 ॥
अम्बरीषॊ हि नाभागः सवर्गं गत्वा सुदुर लभम ददर्श सुरलॊकस्थं शक्रेण सचिवं सह ॥ 3 ॥
सर्वतेजॊमयं दिव्यं विमानवरम आस्थितम उपर्य उपरि गच्छन्तं सवं वै सेनापतिं परभुम ॥ 4 ॥
स दृष्ट्वॊपरि गच्छन्तं सेनापतिम उदारधीः ऋद्धिं दृष्ट्वा सुदेवस्य विस्मितः पराह वासवम ॥ 5 ॥
सागरान्तां महीं कृत्स्नाम अनुशिष्य यथाविधि चातुर्वर्ण्ये यथाशास्त्रं परवृत्तॊ धर्मकाम्यया ॥ 6 ॥
बरह्मचर्येण घॊरेण आचार्य कुलसेवया वेदान अधीत्य धर्मेण राजशास्त्रं च केवलम ॥ 7 ॥
अतिथीन अन्नपानेन पितॄंश च सवधया तथा ऋषीन सवाध्यायदीक्षाभिर देवान यज्ञैर अनुत्तमैः ॥ 8 ॥
कषत्रधर्मे सथितॊ भूत्वा यथाशास्त्रं यथाविधि उदीक्षमाणः पृतनां जयामि युधि वासव ॥ 9 ॥
देवराजसुदेवॊ ऽयं मम सेनापतिः पुरा आसीद यॊधः परशान्तात्मा सॊ ऽयं कस्माद अतीव माम ॥ 10 ॥
नानेन करतुभिर मुख्यैर इष्टं नैव दविजातयः तर्पिता विधिवच छक्र सॊ ऽयं कस्माद अतीव माम ॥ 11 ॥
एतस्य विततस तात सुदेवस्य बभूव ह संग्रामयज्ञः सुमहान यश चान्यॊ युध्यते नरः ॥ 12 ॥
संनद्धॊ दीक्षितः सर्वॊ यॊधः पराप्य चमूमुखम युद्धयज्ञाधिकार सथॊ भवतीति विनिश्चयः ॥ 13 ॥
कानि यज्ञे हवींष्य अत्र किम आज्यं का च दक्षिणा ऋत्विजश चात्र के परॊक्तास तन मे बरूहि शतक्रतॊ ॥ 14 ॥
ऋत्विजः कुञ्जरास तत्र वाजिनॊ ऽधवर्यवस तथा हवींषि परमांसानि रुधिरं तव आज्यम एव च ॥ 15 ॥
सृगालगृध्रकाकॊलाः सदस्यास तत्र सत्रिणः आज्यशेषं पिबन्त्य एते हविः पराश्नन्ति चाध्वरे ॥ 16 ॥
परासतॊमरसंघाताः खड्गशक्तिपरश्वधाः जवलन्तॊ निशिताः पीताः सरुचस तस्याथ सत्रिणः ॥ 17 ॥
चापवेगायतस तीक्ष्णः परकायावदारणः ऋजुः सुनिशितः पीतः सायकॊ ऽसय सरुवॊ महान ॥ 18 ॥
दवीपिचर्मावनद्धश च नागदन्तकृतत्सरुः हस्तिहस्तगतः खड्गः सफ्यॊ भवेत तस्य संयुगे ॥ 19 ॥
जवलितैर निशितैः पीतैः परासशक्तिपरश्वधैः शक्यायसमयैस तीक्ष्णैर अभिघातॊ भवेद वसु ॥ 20 ॥
आवेगाद यत तु रुधिरं संग्रामे सयन्दते भुवि सास्य पूर्णाहुतिर हॊत्रे समृद्धा सर्वकामधुक ॥ 21 ॥
छिन्धि भिन्धीति यस्यैतच छरूयते वाहिनीमुखे सामानि साम गास तस्य गायन्ति यमसादने ॥ 22 ॥
हविर्धानं तु तस्याहुः परेषां वाहिनीमुखम कुञ्जराणां हयानां च वर्मिणां च समुच्चयः अग्निः शयेनचितॊ नाम तस्य यज्ञे विधीयते ॥ 23 ॥
उत्तिष्ठन्ति कबन्धॊ ऽतर सहस्रे निहते तु यः स यूपस तस्य शूरस्य खादिरॊ ऽषटाश्रिर उच्यते ॥ 24 ॥
इडॊपहूतं करॊशन्ति कुञ्जरा अङ्कुशेरिताः वयाघुष्ट तलनादेन वषट्कारेण पार्थिव उद्गाता तव संग्रामे तरिसामा दुन्दुभिः समृतः ॥ 25 ॥
बरह्म सवे हरियमाणे यः परियां युद्धे तनुं तयजेत आत्मानं यूपम उच्छ्रित्य स यज्ञॊ ऽनन्त दक्षिणः ॥ 26 ॥
भर्तुर अर्थे तु यः शूरॊ विक्रमेद वाहिनीमुखे भयान न च निवर्तेत तस्य लॊका यथा मम ॥ 27 ॥
नीलचन्द्राकृतैः खड्गैर बाहुभिः परिघॊपमैः यस्य वेदिर उपस्तीर्णा तस्य लॊका यथा मम ॥ 28 ॥
यस तु नावेक्षते कं चित सहायं विजये सथितः विगाह्य वाहिनीमध्यं तस्य लॊका यथा मम ॥ 29 ॥
यस्य तॊमरसंघाटा भेरी मण्डूककच्छपा वीरास्थि शर्करा दुर्गा मांसशॊणितकर्दमा ॥ 30 ॥
असि चर्म पलवा सिन्धुः केशशैवलशाद्वला अश्वनागरथैश चैव संभिन्नैः कृतसंक्रमा ॥ 31 ॥
पताकाध्वजवानीरा हतवाहन वाहिनी शॊणितॊदा सुसंपूर्णा दुस्तरा पारगैर नरैः ॥ 32 ॥
हतनागमहानक्रा परलॊकवहाशिवा ऋष्टिखड्गध्वजानूका गृध्रकङ्कवडप्लवा ॥ 33 ॥
पुरुषादानुचरिता भीरूणां कश्मलावहा नदी यॊधमहायज्ञे तद अस्यावभृथं समृतम ॥ 34 ॥
वेदी यस्य तव अमित्राणां शिरॊभिर अवकीर्यते अश्वस्कन्धैर जग सकन्धैस तस्य लॊका यथा मम ॥ 35 ॥
पत्नी शाला कृता यस्य परेषां वाहिनीमुखम हविर्धानं सववाहिन्यस तद अस्याहुर मनीषिणः ॥ 36 ॥
सदश चान्तर यॊधाग्निर आग्नीध्रश चॊत्तरां दिशम शत्रुसेना कलत्रस्य सर्वलॊकान अदूरतः ॥ 37 ॥
यदा तूभय तॊ वयाहॊ भवत्य आकाशम अग्रतः सास्य वेदी तथा यज्ञे नित्यं वेदास तरयॊ ऽगनयः ॥ 38 ॥
यस तु यॊधः परावृत्तः संत्रस्तॊ हन्यते परैः अप्रतिष्ठं स नरकं याति नास्त्य अत्र संशयः ॥ 39 ॥
यस्य शॊणितवेगेन नदी सयात समभिप्लुता केशमांसास्थि संकीर्णा स गच्छेत परमां गतिम ॥ 40 ॥
यस तु सेनापतिं हत्वा तद यानम अधिरॊहति स विष्णुविक्रम करामी बृहस्पतिसमः करतुः ॥ 41 ॥
नायकं वा परमाणं वा यॊ वा सयात तत्र पूजितः जीवग्राहं निगृह्णाति तस्य लॊका यथा मम ॥ 42 ॥
आहवे निहतं शूरं न शॊचेत कदा चन अशॊच्यॊ हि हतः शूरः सवर्गलॊके महीयते ॥ 43 ॥
न हय अन्नं नॊदकं तस्य न सनानं नाप्य अशौचकम हतस्य कर्तुम इच्छन्ति तस्य लॊकाञ शृणुष्व मे ॥ 44 ॥
वराप्सरः सहस्राणि शूरम आयॊधने हतम तवरमाणा हि धावन्ति मम भर्ता भवेद इति ॥ 45 ॥
एतत तपश च पुण्यं च धर्मश चैव सनातनः चत्वारश चाश्रमास तस्य यॊ युद्धे न पलायते ॥ 46 ॥
वृद्धं बलं न हन्तव्यं नैव सत्री न च वै दविजः तृणपूर्णमुखश चैव तवास्मीति च यॊ वदेत ॥ 47 ॥
अहं वृत्रं बलं पाकं शतमायं विरॊचनम दुरावार्यं च नमुचिं नैकमायं च शम्बरम ॥ 48 ॥
विप्रचित्तिं च दैतेयं दनॊः पुत्राश च सर्वशः परह्रादं च निहत्याजौ ततॊ देवाधिपॊ ऽभवम ॥ 49 ॥
इत्य एतच छक्र वचनं निशम्य परतिगृह्य च यॊधानाम आत्मनः सिद्धिम अम्बरीषॊ ऽभिपन्नवान ॥ 50 ॥
शान्तिपर्व · Shanti Parva
अध्याय 99
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 100